І памёр Бэла, і па ім валадарыў Ёбаб, сын Зары з Босры.
Бэла памёр, і на яго месцы цараваў Ёбаб, сын Зары з Босры.
Меч Госпадаў увесь скрываўлены, пакрыты тлушчам, крывёй ягнят і казлоў, тлустасцю нырак барановых, бо ахвяра Госпада ў Босры і разня вялікая ў зямлі Эдом.
Хто гэта такі, што прыбывае з Эдома, з Босры ў пурпуровых шатах? Гэты прыгожы ў Сваёй вопратцы, Які крочыць з вялікаю Сваёю магутнасцю? «Гэта Я, Які абвяшчаю справядлівасць, магутны ў збаўленні».
Пашлю агонь на Тэман, і паглыне палацы Босры”.
