Гора вам, сляпыя павадыры, якія кажаце: “Калі хто клянецца святыняй, то нічога; але калі хто клянецца золатам святыні, то абавязаны”.
І зноў: “Калі хто клянецца ахвярнікам, то нічога; а калі клянецца дарам, што на ім, то абавязаны”.
Таму той, хто клянецца ахвярнікам, клянецца і ім, і ўсім, што на ім.
І той, хто клянецца святыняю, клянецца і ёю, і тым, хто жыве ў ёй.
А хто клянецца небам, клянецца тронам Божым і тым, хто сядзіць на ім.
А хто клянецца небам, клянецца тронам Божым і тым, хто сядзіць на ім.
