Калі пачалі грашыць сыны Ізраілевыя прад Госпадам Богам сваім, Які вывеў іх зь зямлі Егіпецкай, і пачалі ўшаноўваць багоў іншых;
Не дазваляў я вуснам маім грашыць праклёнам душы ягонай.
Богу трэба гаварыць: «я пацярпеў, больш ня буду грашыць.
Я сказаў: пільнавацьмуся дарогі сваёй, каб маім языком не грашыць; цугляцьму я вусны мае, пакуль бязбожны перада мною.
У сэрцы маім я схаваў слова Тваё, каб не грашыць прад Табою.
У вуснах у цара — слова натхнёнае; вусны яго не павінны грашыць на судзе.
Дык вось, як Хрыстос пацярпеў за нас целам, дык і вы ўзбройцеся тою самаю думкаю; бо хто пакутуе целам, той перастае грашыць,
Кожны, народжаны ад Бога, ня робіць грэху, бо насеньне Ягонае жыве ў ім; і ён ня можа грашыць, бо народжаны ад Бога.
Што ж? ці будзем грашыць таму, што мы не пад законам, а пад мілатою? Зусім не!
