Але я, як глухі, ня чую, як немы, што не адчыняе роту свайго.
СПАДАР адчыняе вочы нявісным; СПАДАР прастае ўгнёных; СПАДАР любе справядлівых;
Высокая дурному мудрасьць; ён не адчыняе вуснаў сваіх ля брамы.
Адчыняе даланю сваю беднаму і выцягуе рукі свае ўбогаму.
Адчыняе вусны з мудрасьцяй, і навука міласьці на языццэ ў яе.
І сплюгавіў іх собскімі дарамі іхнымі, тым, што праводзілі перазь цяпло кажнага, што адчыняе ўлоньне, каб спустошыць іх, каб даведаліся, што Я — СПАДАР’".
Яму брамнік адчыняе, І авечкі голас ягоны чуюць, і ён гукае авечкі свае наймя, і выводзе іх.
Месца ж Пісьма, каторае ён чытаў, было гэткае: «Яго вялі як авечку на зарэз; і як ягнё безгалосае ў прытомнасьці стрыгучага яго, так Ён не адчыняе вуснаў Сваіх.
І ангілу царквы Філядэльфскае напішы: "Гэта кажа Сьвяты, Праўдзівы, Каторы мае ключ Давідаў, Каторы адчыняе, і ніхто не зачыне; і зачыняе, і ніхто не адчыне:
