І пабегла дзеўка, і расказала ў дому маці свае подле стацьця гэтага.
Затым на трэйці дзень ты борзда спусьціся, і прыйдзеш на тое месца, ідзе хаваўся ты ў дзень таго стацьця, і сядзь ля каменя Азэль.
І цяпер СПАДАР, Бог мой, даў імне супакой навокал, няма праціўніка ані благога стацьця.
І затрывожылася сэрца караля Арамскага з гэтага стацьця, і гукнуў ён слугаў сваіх, і сказаў ім: «Ці ня скажаце імне, хто з нашых із каралём Ізраельскім?»
