І сказаў Валаам Валаку: «Пастой ля ўсепаленьня свайго, а я пайду; можа СПАДАР выйдзе імне напярэймы, і слова, што Ён аб’яве імне, то я скажу табе». І пайшоў на высокае месца.
І адняць ад нягодных сьвятло іхнае, і высокае плячо зламіць?
Ён аглядае ўсе высокае; ён кароль над усімі сынамі гордасьці».
Веданьне лішне чудоўнае імне, высокае, не магу асягчы яго.
Высокае вока а надзьмутае сэрца — сьвечка нягодных, грэх.
І даведаюцца ўсі дзервы палявыя, што Я, СПАДАР, паніжыў высокае дзерва, узьняў нізкое дзерва, высушыў зялёнае дзерва й даў расквіцець сухому дзерву: Я, СПАДАР, казаў і ўчыніў».
Гэтак кажа Спадар СПАДАР: "Здыймі й падыймі карону, яна ня будзе такой: нізкое павышыцца, а высокае паніжыцца.