Бог дае чалавеку багацьце, і маёмасьць, і славу, і душы ягонай ніякай нястачы няма ані ў чым, чаго зажадае; ды ня даў яму Бог карыстацца з таго, а чужы чалавек спажывае: гэта — марнасьць і ліхая нядоля!
Эклезіяста 6 верш » Эклезіяста 6:2 — параўнанне перакладаў.
Параўнанне перакладаў, спасылкі.