Ледзь мінула іх, спаткала таго, якога кахае душа мая, схапіла яго і не пушчу, аж пакуль не завяду яго ў дом маці маёй, у пакой той, якая нарадзіла мяне».
Крыху мінуўшы іх, якга знайшла я любовага душою маёю; ухапілася за яго й не адпусьціла, пакуль не прывяла яго да дому маці свае і да пакою тае, што зачала мяне.
Але, ледзь я адышла ад іх, як знайшла таго, каторага любіць душа мая, спахапілася за яго і не пусьціла, дакуль не прывяла ў дом маці маей і ва ўнутраныя сьвятліцы радзіцелькі маей.
Мало какъ прошла есми от них, ажь найдохъ того, што любит душа моя, и няхъ его, и не пустих его, алиж приведохъ его къ дому маткы моей и къ комори зачателници моей.
И внегда маленько поминула есми их, знашла есм, его же милуеть душа моя. Ухопила есм его и ни же пущу его, дондеже воведу и до дому матери моея, и до покойка родителници своея.
