І спала яна каля ног ягоных да раніцы, і ўстала раней, чым яны маглі пазнаць адно аднаго. І сказаў Ваоз: хай ня ведаюць, што жанчына прыходзіла ў гумно.
І спала яна ля ног ягоных аж да раніцы. І ўстала яна раней, чым чалавек можа пазнаць бліжняга свайго. І сказаў [Боаз]: «Няхай ніхто ня ведае, што жанчына прыходзіла на ток».
І спала яна ля ног яго, аж пакуль не скончылася ноч. І ўстала, пакуль яшчэ людзі не могуць пазнаць адзін аднаго; і сказаў Боаз: «Сцеражыся, каб ніхто не ведаў, што ты сюды прыйшла».
І спала яна ў нагах ягоных да раніцы, і ўстала раней, чымся маглі яны распазнаць адзін другога. І сказаў Бооз: няхай ня ведаюць, што жанчына прыходзіла на ток,
І спала яна ў ног ягоных аж да раніцы і ўстала раней, чым маглі яны распазнаць адзін аднаго, бо сказаў Бооз: — няхай ня ведаюць, што жанчына прыходзіла на гумнішча.
И лежала ест у ногъ его даже до свитания. Тогда въсталъ естъ Воозъ, егда не было еще добре видети, и рече к ней: «Гледи жъ того, да нихто не увесть сего, иже была еси ту».