Да Каласянаў 3 разьдзел

Пасланьне да Каласянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Сабілы і Малахава

 
 

Калі ж вы ўваскрэслі з Хрыстом, шукайце таго, што ў вышынях, дзе Хрыстус сядзіць праваруч Бога;
 
Дык, калі вы ўваскрэсьлі з Хрыстом, то шукайце ўзгорнага, дзе Хрыстос сядзіць праваруч Богу;

пра тое, што ў вышынях, думайце, а не пра зямное,
 
аб узгорным думайце, а ня аб зямным.

бо вы памерлі, і жыццё вашае схавана з Хрыстом у Богу!
 
Бо вы памерлі і жыцьцё вашае захавана з Хрыстом у Богу.

Калі ж з’явіцца Хрыстус, жыццё вашае, тады і вы з’явіцеся разам з Ім у хвале.
 
Калі зьявіцца Хрыстос, жыцьцё нашае, тады і вы зьявіцеся разам зь Ім у славе.

Таму зрабіце мёртвым тое, што зямное ў целе вашым: распусту, нячыстасць, пажадлівасць, дрэнныя памкненні і хцівасць, якая з’яўляецца ідалапаклонствам.
 
Дык умярцьвіце чэлясы вашыя, што на зямлі: блудадзейства, нячыстасьць, юр, ліхую пажадлівасьць і сквапнасьць, што ёсьць балванахвальства,

З-за гэтых рэчаў гнеў Божы сыходзіць на сыноў непаслухмянасці,
 
за якія прыходзіць гнеў Бога на сыноў супраціву,

сярод якіх і вы калісьці хадзілі, калі жылі сярод іх.
 
сярод якіх і вы калісь хадзілі, калі жылі сярод іх.

Цяпер жа і вы адкіньце гэта ўсё: гнеў, абурэнне, злосць, блюзнерства, зласлоўе з вуснаў вашых.
 
Але цяпер і вы адкладзеце ўсё (гэтае): гнеў, лютасьць, злосьць, лаянку, брыдкаслоўе з вуснаў вашых;

Не хлусіце адзін аднаму, бо вы знялі з сябе старога чалавека разам з ягонымі ўчынкамі
 
ня хлусіце адзін аднаму, зьняўшы зь сябе старога чалавека зь ягонымі ўчынкамі

і апрануліся ў новага, які абнаўляецца для пазнання паводле вобраза таго, хто стварыў яго.
 
і апрануўшыся ў новага, які абнаўляецца ў пазнаньні на абраз Таго, Хто яго стварыў,

І тут ужо няма ні грэка, ні юдэя, ні абразання, ні адсутнасці абразання, ні чужаземца, ні скіфа, ні нявольніка, ні свабоднага, але ўсё і ва ўсім — Хрыстус.
 
у якім няма ні элліна, ні жыда́, абразаньня і няабразаньня, ба́рбара, ськíта, раба, вольнага, але ўсё і ва ўсім Хрыстос.

Апраніцеся ж як выбранцы Божыя, святыя і ўмілаваныя, у шчырую міласэрнасць, лагоднасць, пакору, далікатнасць, доўгацярплівасць,
 
Дык, апранецеся, як выбраныя Бога, сьвятыя і любасныя, у пачуцьці міласэрнасьці, дабрыні, сьціпласьці, ціхасьці, доўгацярпеньня,

церпячы адзін аднаго і даруючы сабе ўзаемна, калі хто на каго мае крыўду; як Пан дараваў вам, так і вы.
 
церпячы адзін воднага і даруючы адзін воднаму, калі хто на каго мае скаргу: як і Хрыстос дараваў вам, гэтак і вы.

А па-над усім гэтым апраніцеся ў любоў, якая ёсць повяззю дасканаласці.
 
А панад усім тым апраніцеся ў любоў (Боскую), якая ёсьць сукупнасьць даскана́ласьці.

І няхай валадарыць у сэрцах вашых спакой Хрыстовы, да якога вы пакліканыя ў адным целе. І будзьце ўдзячнымі.
 
І мір Бога хай пануе ў сэрцах вашых, да якога вы і прыкліканы ў адным целе, і будзьце ўдзячнымі.

Слова Хрыста няхай жыве ў вас ва ўсёй паўнаце, з усёй мудрасцю навучайце і настаўляйце адзін аднаго псальмамі, гімнамі і духоўнымі песнямі, з удзячнасцю спяваючы ў сэрцах вашых Богу.
 
Слова Хрыста хай у вас жыве і раскашуе; і вы, са ўсякай мудрасьцю навучайце і настаўляйце адзін аднаго псальмамі і гімнамі і богахвалебнымі сьпевамі, з удзячнасьцю Госпаду сьпяваючы ў сэрцы вашым.

І ўсё, што б вы ні рабілі словам ці ўчынкам, усё рабіце ў імя Пана Езуса, дзякуючы праз Яго Богу Айцу.
 
І ўсё, што ні робіце, словам альбо ўчынкам, усё рабіце ў Імя Госпада Ісуса, дзякуючы Богу І Бацьку празь Яго.

Жонкі, падпарадкоўвайцеся мужам, як належыць у Пану.
 
Жонкі, будзьце паслухмянымі сваім мужом, як прыстойна ў Госпадзе.

Мужы, кахайце жонак і не будзьце суровымі да іх.
 
Мужы, любіце жонак (сваіх) і ня будзьце суворымі да іх.

Дзеці, будзьце паслухмянымі бацькам ва ўсім, бо гэта падабаецца Пану.
 
Дзеці, будзьце паслухмянымі бацька́м (у Госпадзе) ва ўсім; бо гэта заўгодна Госпаду.

Айцы, не раздражняйце дзяцей вашых, каб яны не падалі духам.
 
Ба́цькі, ня раздражняйце дзяцей вашых, каб яны ня панíклі духам.

Нявольнікі, падпарадкоўвайцеся ва ўсім сваім гаспадарам паводле цела, служыце ім не для выгляду, нібы жадаючы спадабацца людзям, але ад шчырага сэрца, баючыся Пана.
 
Рабы, будзьце паслухмянымі ва ўсім гаспадарам (вашым) паводля цела ня з угодлівасці, як тыя, што дагаджаюць чалавеку, але ў прастаце сэрца, баючыся Бога.

Усё, што б вы не рабілі, рабіце ад душы, як для Пана, а не для людзей,
 
І ўсё, што ні робіце, рабіце ад душы, як Госпаду, а ня людзям,

ведаючы, што ад Пана атрымаеце ва ўзнагароду спадчыну. Будзьце нявольнікамі Хрыста Пана.
 
ведаючы, што ад Госпада атрымаеце на ўзнагароду спадчыну, бо вы служыце Госпаду Хрысту.

Той, хто робіць крыўду, расплаціцца за зробленую крыўду, без увагі на яго асобу.
 
А той, хто паступае няправедна, атрымае (адпаведна) таму, што ўчыніў няправедна, бо ў Яго няма нясправядлівасьці.