Да Каласянаў 3 разьдзел

 

 

Дык вось, калі вы ўваскрэслі з Хрыстом, то шукайце вы́шняга, дзе Хрыстос сядзіць праваруч Бога;

 

А калі вы з Хрыстусам паўсталі, дык шукайце-ж наўзгорнага, дзе засеў Хрыстус праваруч Бога;

пра вы́шняе думайце, а не пра зямное.

 

аб узвышным думайце, не аб зямным;

Бо вы памерлі, і жыццё ваша схавана з Хрыстом у Богу;

 

бо вы ўмярлі і жыцьцё вашае утоена з Хрыстусам у Богу;

калі я́віцца Хрыстос, жыццё ваша, тады і вы будзеце я́ўлены з Ім у славе.

 

калі-ж Хрыстус, які жыцьцём ёсьць вашым, зьявіцца, тады й вы разам зь Ім пакажацеся ў славе.

Дык умярцвіце зямныя члены вашы: блуд, нечыстату, страсць, ліхую пажадлівасць і хцівасць, якая з’яўля́ецца ідаласлужэ́ннем, —

 

Прахтыкуйце, восьжа, умор нізкапохатных чэлесаў вашых: блудадзейства, распуснага бясстыдзтва, злоснае жорсьці, зажэрлівай прагавітасьці аж да балванахвальства.

за гэта прыходзіць гнеў Божы на сыноў праціўле́ння;

 

За ўсё бо гэта падае гнеў Божы на сыноў няверства;

гэта і вы не́калі рабілі, калі жылí сярод іх.

 

у якіх і вы калісь хадзілі, як жылі між імі.

Цяпер жа вы адкíньце ўсё: гнеў, ярасць, злосць, блюзнерства, брыдкаслоўе вуснаў вашых;

 

Цяпержа гэта ўсё адкіньце: гнеў, закатную лютасьць, брыдамоўства.

не лжы́це адно аднаму, бо вы знялí з сябе старога чалавека з учы́нкамі яго

 

Лгарства адзін другому, скінуўшы з сябе старога чалавека зь ягонымі паступкамі,

і апрану́ліся ў новага, які абнаўляецца дзеля пазнання паводле вобраза Стваральніка яго,

 

а прыадзеўшыся ў новага, (ўсьцяж) упадабняючагася пазнаваннем вобразу свайго Стварыцеля;

дзе няма ні Эліна, ні Іудзея, ні абрэ́зання, ні неабрэ́зання, ні ва́рвара, ні Скіфа, ні раба, ні свабоднага, а ўсё і ва ўсім — Хрыстос.

 

тым-то й няма (ўжо) Грэка, Жыда, абразання й неабразання, ні барбара, ні Скіта, ні нявольніка, ні вольнага, а ўсё ў ва ўсім — Хрыстус.

Дык апранíцеся як абра́ннікі Божыя, святы́я і ўзлю́бленыя, у сардэчную спага́длівасць, добрасць, пакорнаму́драсць, лагоднасць, доўгацярплíвасць,

 

Прыазнадобцеся, восьжа, як выбранцы Божыя, сьвятыя й любыя, ў міласэрдзе прачулае, дабрату ласкавую, пакору, ціхасьць, лагоднасьць,

ста́вячыся цярпліва адно да аднаго і прабача́ючы ўзаемна, калі хто на каго ма́е кры́ўду: як Хрыстос праба́чыў вам, так і вы.

 

церпячы адзін другога й выбачаючы ўзаемна, каліб хто на каго скардзіўся: Як Госпад вам дараваў, гэтак і вы.

А па-над усім гэтым апраніцеся ў любоў, якая з’яўляецца суку́пнасцю даскана́ласці;

 

А над усё — (майце) любасьць, катора ёсьць вязьзю дасканальнасьці,

і няхай валада́рыць у сэ́рцах вашых мір Божы, да якога вы і пакліканы ў адным целе; і будзьце ўдзячнымі.

 

і супакой Хрыстусавы, да якога вы пакліканы з вадным целе, хай валадарыць у сэрцах вашых; дый будзьце ўдзячнымі.

Слова Хрыстова няхай жыве ў вас ва ўсім яго багацці, з усякаю мудрасцю; навучайце і настаўляйце на розум адно аднаго псалмамі, і гімнамі, і песнямі духоўнымі, з удзячнасцю спяваючы ў сэрцах вашых Госпаду.

 

Слова Хрыстуса хай жыве у вас з усёю шчодрасьцю: навучайце й настаўляйце адны другіх з усякай мудрасьцяй, пабуджаючыся псальмамі і гымнамі ды духоўнымі песьнямі, піаючы ў ласцы Богу шчырым сэрцам.

І ўсё, што б вы ні рабілі словам ці ўчынкам, усё рабіце ў імя Госпада Іісуса Хрыста, дзя́куючы Богу і Айцу праз Яго.

 

Усё, штою вы ні рабілі словам, ці дзелам, усё рабеце ў імя Усеспадара Езуса, дзякуючы праз Яго Айцу Богу.

Жонкі, падпарадко́ўвайцеся сваім мужам, як нале́жыць у Госпадзе.

 

Сужэнкі, будзьце падуладнымі мужом вашым, як прыстоіць па-Божаму.

Мужы́, любíце жонак вашых і не будзьце жорсткімі да іх.

 

Мужы, любеце сужэнак (вашых) і ня будзьце для іх прыкрымі.

Дзеці, слухайцеся бацькоў ва ўсім, бо гэта ўгодна Госпаду.

 

Дзеці будзьце бацьком у ва ўсім паслухмянымі, бо гэта падабаецца Богу.

Бацькі, не раздражня́йце дзяцей вашых, каб яны не па́далі духам.

 

Бацькі, ня будзьце для дзяцей згрызьлівымі, каб яны ня падалі духам.

Рабы, ва ўсім слу́хайцеся гаспадароў вашых па плоці, не напаказ слу́жачы, як чалавекаўго́днікі, а ў шчы́расці сэ́рца, баючы́ся Бога.

 

Слугі, будзьце ў ва ўсім паслушнымі гаспадаром сваім зямным, працуючы не для вока толькі прыпадабальнага, але із шчырым богабоязным сэрцам.

І ўсё, што б ні рабілі вы, рабіце ад душы́, як для Госпада, а не як для людзей,

 

І ўсё, штоб ні дзеелі вы, дзейце ад душы, як (самому) Богу, а ня людзям;

ведаючы, што ад Госпада ва ўзнагароду атрыма́еце спадчыну, бо вы слу́жыце Госпаду Хрысту.

 

ведаючы, што ад Бога атрымаеце заплату спадчыны, Хрыстусу Усеспадару служэце.

А хто няпра́веднае чы́ніць, той атрыма́е паводле сваёй няпра́веднасці, без зважа́ння на асобу.

 

Хто бо крыўдзіць, атрымае адплату за тое, што паступаў крыўдна (нягодна), бо у Бога няма ўзірання на асобу.