Ёва 4 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Л. Гарошка
І адказаў Еліфаз Феманянін, і сказаў:
«Калі паспробуем сказаць да цябе слова, — ці ня цяжка будзе табе? адылі, хто можа забараніць слова?
Вось, ты навучаў шмат каго, і кволыя рукі ты паддзержаваў,
Таго, што спатыкнуўся, падыймалі словы твае, і калені, што гнуліся, ты сіліў.
А цяпер дайшло да цябе, і ты скволеў; дакранулася да цябе, і ты ўзрушаешся.
Ці ня мае быць боязьнь твая даверам табе, надзеяю тваёю а пасьцівасьцяй дарогаў тваіх?
Успомні ж, хто тый нявінны, што загінуў бы, і йдзе справядлівыя былі выкаранены?
Як я бачыў, тыя, што аралі бяспраўе й сеялі нягоднасьць, жнуць тое самое,
Ад дзьмухненьня Божага гінуць і ад Духу гневу Ягонага чэзнуць.
Равеньне лява й голас лявіцы моўкнуць, і зубы левянят крышацца;
Стары леў гіне без здабытку, і дзеці лявіцы рассыпаюцца.
І вось, цікаючыся, прышло да мяне слова, і вуха мае прыняло штось ад яго.
Сярод думак праз ночныя відзені, як сон мора людзёў,
Агарнуў мяне жах а дрыгота, і шмат касьцей маіх зьлякаў.
І дух прайшоў над імною; дубка сталі валасы ў мяне.
Ён стаў, — але я ня мог пазнаць выгляду ягонага, — абраз быў перад ачыма маімі; цішыня, тады я пачуў голас:
"Ціж можа чалавек быць справядліўшы за Бога? ці можа мужчына быць чыстшы за тога, хто яго ўчыніў?
Нават слугам Ён сваім не давярае, і ў вангілах Сваіх Ён цяме заганы;
І пагатове жывучыя ў гліняных дамох, каторых под у парахне, каторыя крышацца, як ад молі.
З раньня да вечара яны раскладаюцца, і бяз увагі на іх на векі гінуць.
Ці не аддаляюць перавагу іхную ў іх? Паміраюць яны, ды бяз мудрасьці".
