Не аддавай гонару свайго чужым і гадоў сваіх — лютаму чалавеку,
і, гаворачы, сказаў цар: «Ці ж не гэта вялікі Бабілон, які я пабудаваў, як палац царскі, сілай магутнасці сваёй ды на славу гонару свайго?»
І Юдыт адказала яму: «Вып’ю, гаспадару, бо ніколі ад дня майго нараджэння жыццё маё не мела такога гонару, як сёння».
слава бо чалавека — з павагі да яго бацькі, і ганьба дзецям — маці без гонару.
я, як тэрэбініт, раскінула свае галінкі, і галіны мае — галіны гонару і ласкі.
