Калі так Яго пакінем, дык усе павераць у Яго, і прыйдуць рымляне, і захопяць нас, і краіну, і народ».
і абвяшчаюць звычаі, якія нам не след прымаць ды выконваць, бо мы — рымляне».
Ліктары перадалі гэтыя словы магістрату. Дык тыя спалохаліся, пачуўшы, што гэта рымляне,
Я ім адказаў, што рымляне не маюць звычаю выдаваць якога-небудзь чалавека на смерць, калі абвінавачаны не стане перад абвінаваўцамі ды не атрымае магчымасці бараніцца ад абвінавачанняў.
Падобна ж і калі народу юдэйскаму вайна будзе пагражаць перш, тады рымляне хай памогуць ад душы, наколькі час будзе дазваляць;
Паводле гэтых рашэнняў рымляне так усталявалі свае адносіны з народам Юдэяў.
Пачуў бо, што рымляне называюць юдэяў прыяцелямі і саюзнікамі ды братамі, і што пасланнікаў Сімона прынялі з гонарам,
Таксама рымляне паслалі ліст такога зместу: «Квінт Мэмій, Тыт Маній, легаты рымскія, — юдэйскаму народу — прывітанне.
