Прадстаўляю вам Фіву, сястру нашу, дыяканісу Царквы Кенхрэйскай,
бо ён і просьбу нашу прыняў, і, будучы вельмі руплівым, па сваёй волі адправіўся да вас.
А што да лжэбратоў, якія скрытна праніклі, каб падгле́дзець свабоду нашу, якую мы маем у Хрысце Іісусе, і каб паняволіць нас,
У астатнім няхай ніхто не турбуе мяне, бо я нашу́ раны Госпада Іісуса на целе маім.
Вы ж па́мятаеце, браты, цяжкую працу нашу і намага́нні: бо ўночы і ўдзень мы працавалі, каб не абцяжарыць каго з вас, і прапаведавалі вам дабравесце Божае.
І закрыча́лі яны гу́чным го́ласам, ка́жучы: даку́ль, Уладару́ святы́ і íсцінны, Ты не су́дзіш і не по́мсціш за кроў нашу жыхара́м зямлі?
