І ўзыйдзе цернь у палацах яе, крапіва а асот — у гарадох яе; і стане яна сялібаю шакалаў а стравусаў.
І здань водаў стане копаняй, і ўсьмяглая зямля — жароламі вады; на сялібе шакалаў, ідзе яны ляжаць, будзе трава з трысьціною а чаротам.
І Я зраблю Ерузалім кучамі, логвам шакалаў, і месты юдэйскія аддам на спустошаньне, будуць бяз жыхараў».
Вось, голас дзейкі, вось, ён ідзець, і вялікае ўзрушэньне з паўночнага краю, зрабіць месты Юдэі пусташай, бярлогам ночных шакалаў.
І будзе Гасор пячораю шакалаў, спустошаньням навекі; не аселіцца там людзіна, і ня будзе жыць там сын людзкі».
І станецца Бабілён кучамі, сялібаю шакалаў, жахам а сьвістам, бяз жыхара.
