Сухмень а гарачыня забіраюць сьнежныя воды; гэтак шэоль тых, што грашылі.
Аголены шэоль перад Ім, і ня мае закрыцьця загуба.
Праглыніма іх жывых, як шэоль, і цэлых, як тых, што зыходзяць да долу;
Ногі ейныя зыходзяць да сьмерці, і ступы хапаюцца за шэоль.
Шэоль а авадон перад СПАДАРОМ, пагатове сэрцы сыноў людзкіх.
Шэоль а авадон ніколі не насыцяцца, і вочы чалавека не насыцяцца.
Шэоль і бясплодная дзетніца, зямля не насычаная вадою, і цяпло ня скажа: «Досыць!».
Пакладзі мяне, як пячаць, на сэрца свае, як пячаць на руку сваю; бо моцная, як сьмерць, любосьць; цьвярдая, як шэоль, завісьць; жар яе — жар агняны, поламя шугаючае ад яг.
За тое пашырыў шэоль душу сваю і надзвычайна рашчыніў ляпу сваю; і зыйдуць да яго слава іхная, і груд іхны, і гом іхны, і тый, што цешыцца зь яго.
І шэоль падыспадам дрыжыць дзеля цябе, каб сустрэць прыход твой; дзеля цябе прачхнуліся ўсі сьмяротныя сьцені, усі правадыры зямлі, падняў з пасадаў усіх каралёў народаў.
Бо шэоль ня славе Цябе, сьмерць ня хвале Цябе, не здаюцца зыходзячыя ў дол на праўду Тваю.
І вось, як ізрадлівае віно, горды муж ня стыкаецца дома, ён расшырае, як шэоль, душу сваю, і ён, як сьмерць, не насыціцца, але зьбірае да сябе ўсі народы і загартае ўсі люды да сябе.
