Не ўспамінай нам бяспраўяў першых нашых; няхай спагадлівасьць Твая ўборзьдзе пярэйме нас, бо мы пагалелі.
Няхай спагадлівасьць Твая прыйдзе да мяне, і я пажвавею; бо права Твае — любата мая.
Вялікая спагадлівасьць Твая, СПАДАРУ; подле загадаў Сваіх пажваў мяне.
СПАДАР добры да ўсіх, і спагадлівасьць Ягоная над усімі ўчынкамі Ягонымі.
Бо гэтак кажа СПАДАР: «Ня ўходзь да дому плачу і ня йдзі галасіць ані цешыць іх, бо Я адняў ад гэтага люду супакой Свой, — агалашае СПАДАР, — нават міласэрдзе а спагадлівасьць.
Гэтак кажа СПАДАР: «За тры выступы Едому, нават за чатыры, не дарую яму, бо ён перасьледаваў мячом брата свайго, здушыў у сябе спагадлівасьць, і кажначасна ірваўся ў гневе сваім, і вечна захаваў злосьць;
