«Малю Цябе, СПАДАРУ! успомні ж, што я хадзіў перад відам Тваім у праўдзе і з супоўным сэрцам, і рабіў добрае ў ваччу Тваім». І заплакаў Гэзэка плачам вялікім.
І люд радаваўся, бо яны абракалі ахвотна, бо із супоўным сэрцам яны абракалі СПАДАРУ; і Давід кароль таксама радаваўся вялікаю радасьцю.
І расказаў ім, кажучы: «Гэтак будзеце рабіць у страху СПАДАРОВЫМ, верна і з супоўным сэрцам.
І рабіў ён пасьцівае ў ваччу СПАДАРОВЫМ, але ня супоўным сэрцам.
Устаньце й адыйдзіце, бо гэта месца неўпакою, бо яно сплюгаўлена, яно будзе зьнішчана супоўным зьнішчэньням.
Ласка а супакой вам хай памножацца супоўным знацьцём Бога а Ісуса, Спадара нашага.
Як Боская сіла Ягоная дала нам усе, да жыцьця а набожнасьці належачае, супоўным знацьцём Таго, хто пагукаў нас сваёй славаю й цнотаю,
Бо, калі, уцекшы ад брыды сьвету супоўным знацьцём Спадара а Спаса Ісуса Хрыста, ізноў блытаюцца ў ёй і перамагаюцца ёю, дык апошняе становіцца горшае за першае.
І малюся праз тое, каб міласьць ваша яшчэ балей а балей мнажылася ў супоўным знацьцю а ўсялякім разуменьню;
І адзеўшыся ў новую, што аднаўляецца ў супоўным знацьцю подле абраза Таго, Каторы стварыў яе,
Каб учасьце твае ў веры папрыяла ў супоўным пазнаньню кажнага добрага, каторае ёсьць у нас узглядам Хрыста.
