Выслоўяў Саламонавых 7 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад П. Татарыновіча
Сыне мой, беражы размовы мае і пастановы мае схавай у сабе.
Спаўняй настаўленні мае, каб жыў; захоўвай закон мой, як зрэнку вока свайго.
Завяжы іх на пальцах сваіх, напішы іх на табліцы сэрца свайго.
Кажы мудрасці: «Ты сястра мая» і разважлівасць заві сяброўкай,
каб захавала яна цябе ад чужой жонкі і ад чужой жанчыны, што гаворыць свае салодкія словы.
Бо праз акно дома свайго, праз краты гляджу я і назіраю за маладымі;
бачу я сярод моладзі юнака неразумнага,
які ідзе па вуліцы каля яе вугла і ідзе паблізу дарогі да дому яе,
упоцемку, калі дзень падыходзіць да вечара, у самай імгле і ў тумане.
І вось спяшаецца яму насустрач жанчына ў распусным адзенні і з хітрым сэрцам,
гаваркая і нястрыманая, што не выносіць супакой і не можа ўтрымаць ног сваіх у хаце сваёй:
то на плошчах, то на вуліцах каля вуглоў расстаўляе яна пасткі.
І мілуе яна схопленага і расцалаванага юнака, з юрлівым тварам гаворачы:
«Я прынесла ахвяру на здароўе, сёння я выканала зарокі свае,
таму выйшла табе насустрач, жадаючы цябе бачыць, — і знайшла цябе.
Дыванамі заслала я сваю пасцель, тканінамі рознакаляровымі з Егіпта,
Апрыскала я спальню сваю мірай, альясам і карыцаю.
Прыходзь, будзем упівацца ўцехамі, да раніцы цешыцца любоўю.
Бо няма мужа ў доме маім, пусціўся ў вельмі далёкую дарогу;
пояс грошай узяў з сабою, вернецца ён да дому свайго ў дзень поўні».
Прывабіла яна яго шматлікімі размовамі і заманіла яго ліслівасцю вуснаў сваіх.
Бязглузды, ідзе ён за ёй, як вол, якога вядуць на зарэз; як алень заблытваецца ён ў сіле,
пакуль страла не пранзае печань яго; як птушка, што спяшаецца да сіла і не ведае, што рашаецца справа жыцця.
Такім чынам, цяпер, сыне мой, слухай мяне і зважай на размовы вуснаў маіх.
Хай не ўтрымаецца розум твой на дарогах яе, і хай не падманваюць цябе сцежкі яе,
бо многіх зваліла яна параненымі, і нават вельмі моцныя людзі былі загубленыя ёю:
дом яе — дарогі ў пекла, што вядуць у глыбіні смерці.
