Выслоўяў Саламонавых 7 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Леаніда Галяка
Сыне мой, беражы размовы мае і пастановы мае схавай у сабе.
Сын мой, заховывай мае словы, а запаветы мае хавай у сабе.
Спаўняй настаўленні мае, каб жыў; захоўвай закон мой, як зрэнку вока свайго.
Заховывай запаветы мае і будзеш жыць, а навуку маю, як зрэнку вачэй тваіх.
Завяжы іх на пальцах сваіх, напішы іх на табліцы сэрца свайго.
Прывяжы іх да тваіх пальцаў, запішы іх на табліцы твайго сэрца.
Кажы мудрасці: «Ты сястра мая» і разважлівасць заві сяброўкай,
Скажы мудрасьці: — ты сястра мая, а розум назаві родным тваім,
каб захавала яна цябе ад чужой жонкі і ад чужой жанчыны, што гаворыць свае салодкія словы.
каб аховывалі цябе ад чужой жонкі, ад чужой, што мякчыць словы свае.
Бо праз акно дома свайго, праз краты гляджу я і назіраю за маладымі;
Вось аднойчы глядзеў я ў вакно майго дому, праз крату маю
бачу я сярод моладзі юнака неразумнага,
і пабачыў сярод недасьветчаных, пабачыў паміж юнакамі неразумнага юнака,
які ідзе па вуліцы каля яе вугла і ідзе паблізу дарогі да дому яе,
які йшоў пляцам каля рагу яе і йшоўшага дарогаю да ейнай хаты,
упоцемку, калі дзень падыходзіць да вечара, у самай імгле і ў тумане.
змрокам пад вечар, у начной цёмнасьці, у цемры.
І вось спяшаецца яму насустрач жанчына ў распусным адзенні і з хітрым сэрцам,
Вось на спатканьне яму жанчына ў вопратцы блудніцы з хітрым сэрцам,
гаваркая і нястрыманая, што не выносіць супакой і не можа ўтрымаць ног сваіх у хаце сваёй:
гаварлівая і непагамаваная, ногі яе ня жывуць у ейным доме:
то на плошчах, то на вуліцах каля вуглоў расстаўляе яна пасткі.
раз на вуліцы, раз на пляцы і па ўсіх кутох робіць яна засадкі.
І мілуе яна схопленага і расцалаванага юнака, з юрлівым тварам гаворачы:
Яна схапіла яго, цалавала яго і з бязсаромным тварам гаварыла яму:
«Я прынесла ахвяру на здароўе, сёння я выканала зарокі свае,
— мірная ахвяра ў мяне: сягоньня я выканала мае абяцанні.
таму выйшла табе насустрач, жадаючы цябе бачыць, — і знайшла цябе.
Дзеля гэтага я выйшла табе на спатканьне, каб ашукаць цябе і знайшла цябе.
Дыванамі заслала я сваю пасцель, тканінамі рознакаляровымі з Егіпта,
Посьцілкамі прыбрала я ложак мой, рожнаколернымі эгіпскімі тканінамі,
Апрыскала я спальню сваю мірай, альясам і карыцаю.
папырскала свой пакой міраю, алёэсам і цынамонам;
Прыходзь, будзем упівацца ўцехамі, да раніцы цешыцца любоўю.
хадзі-ж, будзем піць каханьне аж да раніцы, нацешымся каханьнем,
Бо няма мужа ў доме маім, пусціўся ў вельмі далёкую дарогу;
бо мужа майго няма ў хаце, ён паехаў у далёкую дарогу;
пояс грошай узяў з сабою, вернецца ён да дому свайго ў дзень поўні».
мяшок з грашмі ўзяў з сабою, вернецца дамоў у дзень поўні.
Прывабіла яна яго шматлікімі размовамі і заманіла яго ліслівасцю вуснаў сваіх.
І схіліла яго мноствам словаў сваіх і зьняволіла яго мяккасьцяй сваіх вуснаў.
Бязглузды, ідзе ён за ёй, як вол, якога вядуць на зарэз; як алень заблытваецца ён ў сіле,
Зараз пайшоў за ёю, як вол ідзе на ўбой, як алень на стрэл.
пакуль страла не пранзае печань яго; як птушка, што спяшаецца да сіла і не ведае, што рашаецца справа жыцця.
І прабіла страла ягоную вантробу; сьпяшаўся, як птушка ў сіло, ня ведаючы, што яно ёй на згубу.
Такім чынам, цяпер, сыне мой, слухай мяне і зважай на размовы вуснаў маіх.
Дык слухайце мяне дзеці і ўважайце на словы маіх вуснаў.
Хай не ўтрымаецца розум твой на дарогах яе, і хай не падманваюць цябе сцежкі яе,
Няхай ня схіляецца сэрца тваё на шляхі яе; ня блудзі па сьцежках яе,
бо многіх зваліла яна параненымі, і нават вельмі моцныя людзі былі загубленыя ёю:
бо яна многіх паваліла раненымі і шмат моцных забіта ёю.
дом яе — дарогі ў пекла, што вядуць у глыбіні смерці.
Дом яе — шлях у пекла, што вядзе ў дамы сьмерці.
