Выслоўяў Саламонавых 21 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Леаніда Галяка
Сэрца цара ў руцэ Госпада — як ручаі водаў: Ён паверне яго, куды пажадае.
Каралеўскае сэрца ў руцэ Госпада, як патокі водаў, куды захоча, туды іх і кіруе.
Усякая дарога чалавека здаецца яму вернай, але Госпад узважвае сэрцы.
Усялякі шлях чалавека — просты ў ягоных вачох, але Гаспод узважывае сэрцы.
Тварыць міласэрнасць і законнасць больш падабаецца Госпаду, чым крывая ахвяра.
Захаваньне праўды і справядлівасьці больш падабаецца Госпаду, чым ахвяра.
Гордасць вачэй і фанабэрыстасць сэрца — светач бязбожнікаў — грэх.
Гордасьць ачэй і надутасьць сэрца, якія адзначаюць бязбожных — грэх.
Намеры кемлівага — заўсёды для прыбытку, а ўсякі паспешлівы — заўсёды ў галечы.
Думкі працавітага імкнуцца да дастатку, а кожны, хто сьпяшаецца, церпіць нястачу.
Хто збірае скарбы падманным языком, той будзе кінуты ў пасткі смерці.
Набываньне скарбаў манлівым языком — глупства, праходзячае міма тых, што шукаюць сьмерці.
Раз’ятранасць бязбожнікаў скіне іх, бо не пажадалі яны тварыць законнасць.
Гвалт бязбожных зашкодзіць ім, бо яны не хацелі рабіць таго, што справядлівае.
Нясталы шлях — чужы для чалавека; а хто чысты, таго справа верная.
Крывы шлях распуснага чалавека, але шлях чыстага просты.
Лепей сядзець у кутку гарышча, чым са сварлівай [жонкай] — у агульным доме.
Лепш жыць у куце на страсе, чым са сварлівай жонкай у прасторным доме.
Душа бязбожніка жадае ліха; над ім не злітуецца блізкі яго.
Душа бязбожнага хоча благога; ня знойдзе ласкі ў ягоных вачох і прыяцель яго.
Калі пакараюць насмешніка, просты чалавек паразумнее; а калі вучаць мудрага — ён набудзе веды.
Калі караюць блюзьнерцу, просты робіцца мудрым, і калі мудры разумее, дык набывае веду.
Справядлівы назірае за домам бязбожніка: як упадаюць бязбожныя у няшчасце.
Справядлівы перасьцерагаецца Госпадам на доме бязбожнага, як бязбожныя трапляюць у бяду.
Хто вуха сваё затыкае на лямант беднага, той і сам будзе лямантаваць, але не будзе выслуханы.
Хто зачыняе вуха сваё на голас беднага, той сам будзе гукаць і ня будзе выслуханы.
Падарунак патаемны спыняе гнеў, а падарунак за пазухай — найвялікшае абурэнне.
Дар, тайна даны, гасіць гнеў, і дар за пазуху — вялікую ярасьць.
Тварыць законнасць — гэта радасць для справядлівага і пагібель для тых, хто чыніць несправядлівасць.
Захаваньне справядлівасьці — радасьць для справядлівага і страх для таго, хто робіць благое.
Чалавек, які сыдзе з дарогі разважлівасці, прабудзе на сходзе мёртвых.
Чалавек, які зыйшоў са шляху мудрасьці, аказываецца на сабраньні памершых.
Хто любіць балі — будзе ў галечы, не ўзбагаціцца, хто любіць віно і тлустую ежу.
Хто любіць вясельле — зьбяднее, а хто любіць віно і алей — не ўзбагаціцца.
Збаўленне за справядлівага — бязбожнік, а за прастадушных — несправядлівы.
Бязбожны будзе выкупам за справядлівага, а за прастадушнага — хітры.
Лепей жыць на пустыннай зямлі, чым з жонкай сварлівай і запальчывай.
Лепш жыць у пустыннай зямлі, чым са сварлівай і злой жонкай.
Жаданы скарб і тлушч у жыллі мудрага, а неразважлівы чалавек прамантачыць яго.
Пажаданы скарб і алей у доме мудрага, а дурны чалавек раскідоміць іх.
Хто ідзе ўслед за справядлівасцю і міласэрнасцю, той знойдзе жыццё, і справядлівасць, і славу.
Хто заховывае справядлівасьць і міласэрдзьдзе, знойдзе жыцьцё, справядлівасьць і славу.
Уваходзіць мудры ў горад дужых і знішчае цытадэль іх упэўненасці.
Мудры ўваходзіць у горад моцных і разбурае магутнасьць, на якую яны палягалі.
Хто беражэ вусны свае і язык свой, той беражэ душу сваю ад бед.
Хто пільнуе свае вусны і свой язык, той заховывае ад бяды сваю душу.
Пыхлівы і фанабэрысты завецца насмешнікам, што дзейнічае ў пыхлівым гневе.
Горды злодзей — блюзьнерца яму імя, дзеець у пале гарачкі.
Жаданні гультая забіваюць, бо рукі яго не жадаюць нічога рабіць:
Гультая забівае лачнасьць, бо ягоныя рукі адмаўляюцца працаваць;
увесь дзень ён жадае і прагне; а справядлівы — той, хто раздае і не шкадуе.
Кожны дзень ён лачне, а справядлівы дае і ня шкадуе.
Ахвяры бязбожнікаў — агідныя, тым болей, што прапаноўваюцца яны са злачынства.
Ахвяра бязбожных — агідная, асабліва калі яе ахвяровывае ў грасе.
Ілжэсведка загіне, чалавек пакорлівы будзе гаварыць на перамогу.
Фалшывы сьветка згіне, а чалавек, які гаворыць, што ведае, будзе гаварыць заўсёды.
Бязбожны чалавек упарціцца ў поглядзе сваім; а той, хто верны, — выпраўляе дарогу сваю.
Бязбожны чалавек выклікае сваі гвалтам, а справядлівы проста трымае свой шлях.
Няма мудрасці, ані разважлівасці, ані законнасці супраць Госпада.
Няма мудрасьці, ані розуму, ані рады насуперак Госпада.
Каня рыхтуюць на дзень вайны, але выратоўвае Госпад.
Каня прыгатаўляюць на дзень бітвы, але перамога ад Госпада.
