Выслоўяў Саламонавых 21 разьдзел

Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Сэрца цара ў руцэ Госпада — як ручаі водаў: Ён паверне яго, куды пажадае.
 
Як цур’і водаў, сэрца каралёва ў руццэ СПАДАРА. Ён кіруе яго, куды хоча.

Усякая дарога чалавека здаецца яму вернай, але Госпад узважвае сэрцы.
 
Усі дарогі людзіны простыя ў ваччу ейным, але СПАДАР важа сэрцы.

Тварыць міласэрнасць і законнасць больш падабаецца Госпаду, чым крывая ахвяра.
 
Валей справядлівасьць а суд СПАДАРУ, чымся аброк.

Гордасць вачэй і фанабэрыстасць сэрца — светач бязбожнікаў — грэх.
 
Высокае вока а надзьмутае сэрца — сьвечка нягодных, грэх.

Намеры кемлівага — заўсёды для прыбытку, а ўсякі паспешлівы — заўсёды ў галечы.
 
Падумкі ўлеглівага вядуць да збытку, але кажнага хаплівага — адно да нястачы.

Хто збірае скарбы падманным языком, той будзе кінуты ў пасткі смерці.
 
Прыдбаньне скарбаў манлівым языком — пустая беганіна шукаючых сьмерці.

Раз’ятранасць бязбожнікаў скіне іх, бо не пажадалі яны тварыць законнасць.
 
Глабаньне нягодных зьнішча іх, бо яны адмаўляюцца ад спаўненьня суду.

Нясталы шлях — чужы для чалавека; а хто чысты, таго справа верная.
 
Дарога людзіны крывая а дзіўная, але чыстага дзейнасьць простая.

Лепей сядзець у кутку гарышча, чым са сварлівай [жонкай] — у агульным доме.
 
Валей жыць у куце страхі, чымся із звадліваю жонкаю ў супольным доме.

Душа бязбожніка жадае ліха; над ім не злітуецца блізкі яго.
 
Душа нягоднага жадае ліха; прыяцель ягоны ня знойдзе ласкі ў ваччу ягоным.

Калі пакараюць насмешніка, просты чалавек паразумнее; а калі вучаць мудрага — ён набудзе веды.
 
Як караюць насьміханьніка, просты мудрэе; а як навучаюць мудрага, ён адзержуе веданьне.

Справядлівы назірае за домам бязбожніка: як упадаюць бязбожныя у няшчасце.
 
Мудра дзее справядлівы да дому нягоднага, але ськідае нягодных за іх ліха.

Хто вуха сваё затыкае на лямант беднага, той і сам будзе лямантаваць, але не будзе выслуханы.
 
Хто затыкае вуха свае на вык беднага, тый і сам будзе крычэць, але не адкажуць.

Падарунак патаемны спыняе гнеў, а падарунак за пазухай — найвялікшае абурэнне.
 
Дар у таямніцы сьцішае гнеў, і лапан у заўлоньне — вялікую злосьць.

Тварыць законнасць — гэта радасць для справядлівага і пагібель для тых, хто чыніць несправядлівасць.
 
Радасьць справядляваму чыніць суд, але зьнішчэньне дзеючым бяспраўе.

Чалавек, які сыдзе з дарогі разважлівасці, прабудзе на сходзе мёртвых.
 
Чалавек, што зьбіваецца з дарогі розуму, будзе супачываць у грамадзе сьценяў сьмерці.

Хто любіць балі — будзе ў галечы, не ўзбагаціцца, хто любіць віно і тлустую ежу.
 
Хто любе весялосьць, будзе недастатны; хто любе віно а алей, не забагацее.

Збаўленне за справядлівага — бязбожнік, а за прастадушных — несправядлівы.
 
Выкупам за справядлівага — нягоднік, і за пасьцівых — хвальшнік.

Лепей жыць на пустыннай зямлі, чым з жонкай сварлівай і запальчывай.
 
Валей жыць у пусташы, чымся із звадліваю а злоснаю жонкаю.

Жаданы скарб і тлушч у жыллі мудрага, а неразважлівы чалавек прамантачыць яго.
 
Скарб жаданы будзе й алей у гасподзе мудрага, але неразумны чалавек праглынець іх.

Хто ідзе ўслед за справядлівасцю і міласэрнасцю, той знойдзе жыццё, і справядлівасць, і славу.
 
Хто імкнецца да справядлівасьці а міласэрдзя, знойдзе жыцьцё, справядлівасьць а чэсьць.

Уваходзіць мудры ў горад дужых і знішчае цытадэль іх упэўненасці.
 
На места дужых узыйдзе мудры і ськіне далоў мацніню даверу яго.

Хто беражэ вусны свае і язык свой, той беражэ душу сваю ад бед.
 
Хто сьцеражэць вусны свае а язык свой, сьцэражэць душу сваю ад клопату.

Пыхлівы і фанабэрысты завецца насмешнікам, што дзейнічае ў пыхлівым гневе.
 
Пыхаты начэпа — насьміханьнік імя ягонае — дзее ў злосьці начэпна.

Жаданні гультая забіваюць, бо рукі яго не жадаюць нічога рабіць:
 
Жаданьне лянога забівае яго, бо рукі ягоныя адмаўляюцца рабіць;

увесь дзень ён жадае і прагне; а справядлівы — той, хто раздае і не шкадуе.
 
Увесь дзень ён вельма галіцца, але справядлівы даець і не задзержуе.

Ахвяры бязбожнікаў — агідныя, тым болей, што прапаноўваюцца яны са злачынства.
 
Аброк нягодных — агіда, пагатове абраканы зь нягоднаю думкаю.

Ілжэсведка загіне, чалавек пакорлівы будзе гаварыць на перамогу.
 
Хвальшывая сьветка загіне, але людзіна, што гукае чутае, гукае тое заўсёды.

Бязбожны чалавек упарціцца ў поглядзе сваім; а той, хто верны, — выпраўляе дарогу сваю.
 
Нягодная людзіна каляне від свой, але пасьцівы разумее дарогу сваю.

Няма мудрасці, ані разважлівасці, ані законнасці супраць Госпада.
 
Няма мудрасьці ані розуму, ані рады супроці СПАДАРА.

Каня рыхтуюць на дзень вайны, але выратоўвае Госпад.
 
Каня гатуюць на дзень бітвы, але перамога ад СПАДАРА.