Выслоўяў Саламонавых 9 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Мудрасць пабудавала сабе дом і выцесала сем калон;
Мудрасьць пастанавіла сабе дом, вычасала сем стаўпоў яго;
закалола ахвяры свае, развяла віно і прыгатавала свой стол.
Зарэзала статак свой, учыніла віно свае, таксама заслала стол свой;
Паслала служанак сваіх, каб клікалі ў замак з узвышшаў гарадскіх:
Выслала служэбкі свае агаласіць на вярхох месцкіх вышыняў:
«Калі ёсць хто просты чалавек, хай прыйдзе да мяне!» А неразумнаму казала:
«Хто дурны, няхай зьвернецца сюды»; недасьціпному яна кажа:
«Прыходзьце, ежце хлеб мой і піце віно, якое я развяла для вас;
«Прыйдзіце, паспытайцеся з хлеба майго і выпіце зь віна, што я ўчыніла;
пакіньце глупства і жывіце, і хадзіце па дарогах разважлівасці».
Пакіньце дурноту, і жывіце, і ступайце па дарозе розуму.
Хто вучыць кпліўца, сам сабе робіць несправядлівасць; а хто ганьбіць бязбожніка, сябе заплямлівае.
Хто гане скалазуба, дастаець сабе няславу, і хто ўпікае нягодніку — загану сабе.
Не ганьбуй насмешніка, каб ён не зненавідзеў цябе, ганьбуй мудрага — і будзе ён цябе любіць.
Ня гань скалазуба, каб ён не зьненавідзіў цябе; упікай мудраму, і ён будзе любіць цябе.
Кажы мудраму — і ён стане мудрэйшы, вучы справядлівага — і ён павялічыць веды.
Дай мудраму, і ён памудрэе; паведамі справядліваму, і ў яго павялічыцца веда.
Пачатак мудрасці — страх Госпадаў, а веданне Святога — разважлівасць.
Боязьнь СПАДАРА — пачатак мудрасьці, і пазнаньне сьвятога — розум;
Бо праз мяне дні твае павялічацца і прыбавяцца табе гады жыцця.
Бо перазь мяне памножацца дні твае, і дабавяцца табе гады жыцьця.
Калі будзеш мудры — будзеш мудры для самога сябе, кпліўцам будзеш — будзеш сам несці ліха.
Калі ты стаў мудры, то стаў мудры сабе, а калі насьміхаешся, ты адзін пацерпіш».
Жанчына бязглуздая — крыклівая, неразумная і што нічога не ведае,
Дурная жонка крыклівая, недасьціпная, ня знае нічога,
сядзіць яна каля дзвярэй дома свайго на зэдліку і на ўзвышшах горада,
Бо сядзіць у дзьвярох дому свайго на седаве, на высокіх месцах места,
каб заклікаць тых, хто праходзіць па дарозе, і тых, хто ідзе шляхам сваім:
Каб гукаць праходзячых дарогаю, што йдуць нацянькі дарогаю сваёю:
«Хто бязглузды, хай звернецца да мяне». А неразумнаму сказала яна:
«Хто дурны, няхай зьвернецца сюды»; і недасьціпному яна кажа:
«Воды крадзеныя — саладчэйшыя, а схаваны хлеб — смачнейшы».
«Крадзеныя воды салодкія, і ўтоены хлеб прыемны».
І не ведае яна, што там цемра і што ў глыбінях апраметнай — госці яе.
А ён ня ведае, што там сьцені сьмерці і ў глыбі — пазваныя ейныя.