Выслоўяў Саламонавых 9 разьдзел

Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Леаніда Галяка

 
 

Мудрасць пабудавала сабе дом і выцесала сем калон;
 
Мудрасьць збудавала дом свой, выцесала сем ягоных слупоў,

закалола ахвяры свае, развяла віно і прыгатавала свой стол.
 
пабіла быдла сваё, разьвяла віно сваё і прытагавала свой стол;

Паслала служанак сваіх, каб клікалі ў замак з узвышшаў гарадскіх:
 
разаслала слугаў сваіх, абвяшчаючы з меставых вышыняў:

«Калі ёсць хто просты чалавек, хай прыйдзе да мяне!» А неразумнаму казала:
 
— хто неразумны заходзь сюды, а да дурных гаворыць:

«Прыходзьце, ежце хлеб мой і піце віно, якое я развяла для вас;
 
— прыйдзеце, ешце хлеб мой і пійце разьведзенае мною віно;

пакіньце глупства і жывіце, і хадзіце па дарогах разважлівасці».
 
пакіньце нярозум і жывеце і хадзеце шляхом розуму.

Хто вучыць кпліўца, сам сабе робіць несправядлівасць; а хто ганьбіць бязбожніка, сябе заплямлівае.
 
Той, хто павучае блюзьнерцу нажывае сабе ганьбу і той, хто абвінавачывае бязбожнага будзе высьмеяны.

Не ганьбуй насмешніка, каб ён не зненавідзеў цябе, ганьбуй мудрага — і будзе ён цябе любіць.
 
Не абвінавачывай блюзьнерцу, каб ён не зьненавідзеў цябе; абвінавачывай мудрага і ён будзе любіць цябе;

Кажы мудраму — і ён стане мудрэйшы, вучы справядлівага — і ён павялічыць веды.
 
зрабі гэта мудраму і ён будзе мудрэйшы; навучы справядлівага і ён будзе разумнейшым.

Пачатак мудрасці — страх Госпадаў, а веданне Святога — разважлівасць.
 
Пачаткам мудрасьці зьяўляецца страх Госпада, а веда Сьвятога — розумам,

Бо праз мяне дні твае павялічацца і прыбавяцца табе гады жыцця.
 
бо праз мяне памножацца дні твае і дадасцца табе гадоў жыцьця.

Калі будзеш мудры — будзеш мудры для самога сябе, кпліўцам будзеш — будзеш сам несці ліха.
 
Калі будзеш мудрым, дык будзеш мудрым сабе, а калі насьмявальнік, дык сам будзеш мець шкоду.

Жанчына бязглуздая — крыклівая, неразумная і што нічога не ведае,
 
Неразумная жанчына, шумлівая, дурная і нічога ня ведаючая

сядзіць яна каля дзвярэй дома свайго на зэдліку і на ўзвышшах горада,
 
сядае каля дзьвярэй свайго дому, на крэсьле, на высокіх месцах места,

каб заклікаць тых, хто праходзіць па дарозе, і тых, хто ідзе шляхам сваім:
 
каб клікаць праходзячых дарогаю, што ідуць проста сваймі сьцежкамі:

«Хто бязглузды, хай звернецца да мяне». А неразумнаму сказала яна:
 
— хто дурны заходзь сюды, а маларазумным сказала яна:

«Воды крадзеныя — саладчэйшыя, а схаваны хлеб — смачнейшы».
 
крадзеныя воды саладзейшыя і захаваны хлеб прыемны, —

І не ведае яна, што там цемра і што ў глыбінях апраметнай — госці яе.
 
але ён ня ведае, што там памершыя, а тыя, якіх заклікалі, — у глыбіні пекла.