Выслоўяў Саламонавых 11 разьдзел

Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Леаніда Галяка

 
 

Агіднасць для Госпада — вага падманная, а дакладная вага — воля Яго.
 
Фалшывая вага агідная Госпаду, а правільныя адважнікі падабаюцца Яму.

Прыходзіць пыхлівасць — прыйдзе і ганьба; а ў пакорлівых — мудрасць.
 
За гордасьцяй прыходзіць ганьба, а з пакорнымі ёсьць мудрасьць.

Чыстасардэчнасць справядлівых будзе накіроўваць іх, а падкопы крывадушных загубяць іх.
 
Шчырасьць бяззаганных вядзе іх, а хітрасьць злачынцаў згубіць іх.

У дзень гневу не дапаможа багацце, а справядлівасць выратуе ад смерці.
 
Не паможа ў дзень гневу багацьце, але справядлівасьць збаўляе ад сьмерці.

Справядлівасць чыстасардэчнага будзе кіраваць яго дарогай, а бязбожнік загіне ў сваёй бязбожнасці.
 
Справядлівасьць бяззаганнага раўнуе яму дарогу, а бязбожны згіне ад сваёй бязбожнасьці.

Справядлівасць справядлівых вызваліць іх, а несправядлівыя будуць захоплены ўласнымі падкопамі.
 
Справядлівасьць шчырых збавіць іх, а хітрых ловіць іх злосьць.

Калі памрэ бязбожнік, ніякай надзеі ў яго больш не будзе; а чаканне багацця загіне.
 
Калі памірае бязбожны чалавек, гіне ягоная надзея, а чаканьне бяззаконных гіне.

Справядлівы будзе вызвалены ад беднасці, а на месца яго трапіць бязбожнік.
 
Справядлівы выбаўляецца з бяды, а замест яго трапляе бязбожны.

Крывадушнік вуснамі падманвае сябра свайго, а справядлівыя будуць вызвалены ведамі.
 
Аблуднік вуснамі губіць свайго бліжняга, а справядлівы збаўляецца прадбачлівасьцяй.

У час росквіту справядлівых радуецца горад, а ў час пагібелі бязбожнікаў будзе пахвала.
 
Са шчасьця справядлівых цешыцца места, а калі гінуць бязбожныя, бывае радасьць.

Дабраславеннем справядлівых узвысіцца горад, а вусны бязбожнікаў разбураць яго.
 
Багаслаўленьнем справядлівым уздымаецца места, а разбураецца вуснамі бязбожных.

Хто пагарджае сябрам сваім, той бедны на разважлівасць, а разважлівы чалавек будзе маўчаць.
 
Дурны пагарджае бліжнім сваім, а разумны чалавек маўчыць.

Хто ходзіць перашэптваючыся, выяўляе таемнае, а верны душою ўтоіць справу.
 
Хто абыходзячы абмаўляе, той адкрывае тайніцу, але чалавек вернага сэрца трымае ў тайніцы давераную справу.

Дзе няма парадку — народ загіне, а збаўленне там, дзе шматлікія парады.
 
Калі не стае дастатковае рады, народ занепадае, а дзе шмат райцаў, там дабрабыт.

Той будзе вынішчаны ліхам, хто за другога ручаецца; хто ненавідзіць паручыцеляў, той будзе агароджаны ад небяспекі.
 
Сам сабе шкодзіць той, хто паручаецца за чужога, а хто высьцерагаецца парукаў, той бязпечны.

Паслужлівая жанчына знойдзе славу, а дужыя набудуць багацце.
 
Чэсная жанчына набывае славу, а хто любіць працу набывае багацьце.

Міласэрны чыніць дабро душы сваёй, а бязлітасны мучыць самога сябе.
 
Міласэрны чалавек добра робіць сваёй душы, а жорсткі нішчыць сваё цела.

Бязбожнік робіць ілжывую справу, а для таго, хто сее справядлівасць, — пэўная ўзнагарода.
 
Бязбожны робіць памылковую справу, а хто сее праўду, мае пэўную ўзнагароду.

Надзейны чалавек рыхтуецца да справядлівасці, а прыхільнік ліха — да смерці.
 
Як справядлівасьць ёсьць да жыцьця, так той, хто імкнецца да благога, ёсьць да сьмерці.

Агіда для Госпада — сэрца крывадушнае, а ласка Яго — да тых, хто ходзіць прама.
 
Агідныя Госпаду хітрыя сэрцам, а падабаюцца яму беззаганныя.

Вядома, ліхі чалавек не будзе беспакараны, а нашчадкі справядлівых збавяцца.
 
Злосьнік, хаця возьме на дапамогу іншых, не застанецца бяз кары, а насеньне справядлівых захаваецца.

Залатое кольца ў лычы свінні — гэта прыгожая, але неразумная жанчына.
 
Жанчына прыгожая і дурная ёсьць як сьвіньня з пярсьцёнкам у носе.

Пажаданне справядлівых — толькі дабро, чаканне бязбожнікаў — абурэнне.
 
Пажаданьне справядлівых заўсёды да добрага, але чаканьне бязбожных — гнеў.

Адны дзеляцца ўласным і становяцца багацейшымі, а другія, што занадта беражлівыя, заўсёды ў беднасці.
 
Не адзін шчодры дае і яму яшчэ прыбывае, а іншы скупы больш чым трэба і аднак бяднее.

Будзе насычана душа, якая дабраслаўляе; і хто напоіць другіх, той сам таксама будзе напоены.
 
Шчодры чалавек бывае багацейшы і хто насычывае, будзе і сам насычаны.

Хто хавае сваё збожжа, той праклінаецца ў народзе, а на галаву тых, якія прадаюць збожжа, — дабраславенне.
 
Хто затрымлівае ў сябе збожжа, таго кляне народ, але багаславенства на галаве прадаючага.

Хто настойліва шукае дабра — шукае ласкі [Божай], а хто шукальнік ліха — да таго яно і прыйдзе.
 
Хто імкнецца да дабра, набывае ласку, а хто імкнецца да благога, да таго яно прыходзіць.

Хто спадзяецца на багацці свае, загіне, і, як зялёны ліст, будуць расці справядлівыя.
 
Хто палягае на сваім багацьці, той упадзе, а справядлівыя будуць зелянець, як парасткі.

Хто турбуе дом свой — атрымае вятры, а хто бязглузды — будзе слугою мудрага.
 
Хто робіць непарадак у сваім доме, атрымлівае ў спадчыне вецер, а дурны мусіць служыць мудраму.

Плод справядлівага — дрэва жыцця; і хто мудры — прыцягвае душы.
 
Плод справядлівых — дрэва жыцьця і мудры прыцягівае душы.

Калі справядліваму адплачваецца на зямлі, тым больш бязбожніку і грэшніку.
 
Калі справядліваму прыходзіць узнагарода на зямлі, дык пагатове бязбожнаму і грэшніку.