Выслоўяў Саламонавых 11 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Леаніда Галяка
Няправільныя вагі — агідныя Госпаду, а правільныя вагі ўпадабаньне Яму.
Фалшывая вага агідная Госпаду, а правільныя адважнікі падабаюцца Яму.
Прыйдзе пыхлівасьць, прыйдзе і ганьба; а са сьціплымі — мудрасьць.
За гордасьцяй прыходзіць ганьба, а з пакорнымі ёсьць мудрасьць.
Беззаганнасьць будзе кіраваць пабожнымі, а хітрасьць вераломных загубіць іх.
Шчырасьць бяззаганных вядзе іх, а хітрасьць злачынцаў згубіць іх.
Не паможа багацьце ў дзень гневу; а праўда ўратуе ад сьмерці.
Не паможа ў дзень гневу багацьце, але справядлівасьць збаўляе ад сьмерці.
Праўда беззаганнага прастуе дарогу яму, а бязбожны ўпадзе ад бязбожнасьці сваёй.
Справядлівасьць бяззаганнага раўнуе яму дарогу, а бязбожны згіне ад сваёй бязбожнасьці.
Праўда пабожных ратуе іх, а бязбожнікі будуць злоўлены беззаконьнем сваім.
Справядлівасьць шчырых збавіць іх, а хітрых ловіць іх злосьць.
Надзея бязбожніка зьнікае пры сьмерці, і спадзяваньне бязбожных зьнікае.
Калі памірае бязбожны чалавек, гіне ягоная надзея, а чаканьне бяззаконных гіне.
Праведніку ёсьць ратунак зь нягоды, а замест яго трапляе ў яе бязбожны.
Справядлівы выбаўляецца з бяды, а замест яго трапляе бязбожны.
Вуснамі крывадушнік нішчыць блізкага свайго, а праведнікі празорлівасьцю ратуюцца.
Аблуднік вуснамі губіць свайго бліжняга, а справядлівы збаўляецца прадбачлівасьцяй.
З дабрадзенства праведнікаў радуецца горад, а як гіне бязбожны — сьпявае.
Са шчасьця справядлівых цешыцца места, а калі гінуць бязбожныя, бывае радасьць.
Дабраславеньнем праведных узвышаецца горад, а вуснамі бязбожнікаў руйнуецца.
Багаслаўленьнем справядлівым уздымаецца места, а разбураецца вуснамі бязбожных.
Недавумак пагарджае блізкім сваім; а разумны чалавек маўчыць.
Дурны пагарджае бліжнім сваім, а разумны чалавек маўчыць.
Хто ходзіць у паклёпніках, той адкрывае таямніцу; а верны чалавек яе хавае.
Хто абыходзячы абмаўляе, той адкрывае тайніцу, але чалавек вернага сэрца трымае ў тайніцы давераную справу.
Дзе няма добрае рады, там занепадае народ, а пры многіх радцах — дабрадзенствуе.
Калі не стае дастатковае рады, народ занепадае, а дзе шмат райцаў, там дабрабыт.
Ліха той сабе спрычыняе, хто паручаецца за староньняга; а хто ненавідзіць заруку, той у бясьпецы.
Сам сабе шкодзіць той, хто паручаецца за чужога, а хто высьцерагаецца парукаў, той бязпечны.
Жанчына з добрым норавам здабывае гонар, а працавітыя дасягаюць багацьця.
Чэсная жанчына набывае славу, а хто любіць працу набывае багацьце.
Чалавек мілажальны дабрачыніць душы сваёй, а жорсткі сэрцам разбурае плоць сваю.
Міласэрны чалавек добра робіць сваёй душы, а жорсткі нішчыць сваё цела.
Бязбожны робіць справу ненадзейную, а таму, хто сее праўду — узнагарода пэўная.
Бязбожны робіць памылковую справу, а хто сее праўду, мае пэўную ўзнагароду.
Праведнасьць вядзе да жыцьця, а хто імкнецца да ліхога, імкнецца да сьмерці сваёй.
Як справядлівасьць ёсьць да жыцьця, так той, хто імкнецца да благога, ёсьць да сьмерці.
Агіда Госпаду — падступныя сэрцам; а падабаецца Яму, хто ў беспахібнасьці ходзіць.
Агідныя Госпаду хітрыя сэрцам, а падабаюцца яму беззаганныя.
Можна паручыцца, што грэшнік не застанецца без пакараньня; а насеньне праведных уратуецца.
Злосьнік, хаця возьме на дапамогу іншых, не застанецца бяз кары, а насеньне справядлівых захаваецца.
Што залатое колца ў лычы ў сьвіньні, тое жанчына прыгожая і — неразумная.
Жанчына прыгожая і дурная ёсьць як сьвіньня з пярсьцёнкам у носе.
Жаданьне праведных — толькі дабро, надзея бязбожных — гнеў.
Пажаданьне справядлівых заўсёды да добрага, але чаканьне бязбожных — гнеў.
Адзін сыпле шчодра і яму яшчэ дадаецца; а другі звыш меры ашчадлівы, і аднак жа бяднее.
Не адзін шчодры дае і яму яшчэ прыбывае, а іншы скупы больш чым трэба і аднак бяднее.
Дабрачынная душа будзе насычана, і хто напойвае іншых, той і сам напоены будзе.
Шчодры чалавек бывае багацейшы і хто насычывае, будзе і сам насычаны.
Хто хавае ў сябе збожжа, таго народ кляне; і дабраслаўляе таго, хто прадае.
Хто затрымлівае ў сябе збожжа, таго кляне народ, але багаславенства на галаве прадаючага.
Хто імкнецца да дабра, той шукае Божае ласкі; а хто шукае благога, да таго яно і прыходзіць.
Хто імкнецца да дабра, набывае ласку, а хто імкнецца да благога, да таго яно прыходзіць.
Хто спадзяецца на багацьце сваё, упадзе; а праведнікі, як лісьце, зазелянеюць.
Хто палягае на сваім багацьці, той упадзе, а справядлівыя будуць зелянець, як парасткі.
Хто разладжвае дом свой, успадкуе вецер, а неразумны будзе слугаваць мудраму.
Хто робіць непарадак у сваім доме, атрымлівае ў спадчыне вецер, а дурны мусіць служыць мудраму.
Плод праведніка — дрэва жыцьця, а мудры яднае душы.
Плод справядлівых — дрэва жыцьця і мудры прыцягівае душы.
Так аддаецца на зямлі праведніку, тым болей бязбожнаму і грэшніку.
Калі справядліваму прыходзіць узнагарода на зямлі, дык пагатове бязбожнаму і грэшніку.
