Выслоўяў Саламонавых 11 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
Няправільныя вагі — агідныя Госпаду, а правільныя вагі ўпадабаньне Яму.
Хвальшывая вага — агідна СПАДАРУ, але супоўны камень — любата Яму.
Прыйдзе пыхлівасьць, прыйдзе і ганьба; а са сьціплымі — мудрасьць.
Прыйдзе пыха, і прыйдзе сорам, але ізь сьціплымі — мудрасьць.
Беззаганнасьць будзе кіраваць пабожнымі, а хітрасьць вераломных загубіць іх.
Беззаганнасьць пасьцівых будзе весьці іх, але папсаванасьць выступнікаў зьнішча іх.
Не паможа багацьце ў дзень гневу; а праўда ўратуе ад сьмерці.
Багацьце не даець карысьці ў дзень гневу, але справядлівасьць вывальняе ад сьмерці.
Праўда беззаганнага прастуе дарогу яму, а бязбожны ўпадзе ад бязбожнасьці сваёй.
Справядлівасьць беззаганных раўнуе дарогу іхную, але ў нягоднасьці сваёй паваліцца нягодны.
Праўда пабожных ратуе іх, а бязбожнікі будуць злоўлены беззаконьнем сваім.
Справядлівасьць пасьцівых вывальняе іх, але нягоднасьць выступнікаў злове іх.
Надзея бязбожніка зьнікае пры сьмерці, і спадзяваньне бязбожных зьнікае.
Як нягодны чалавек памірае, спадзева загіне, і надзея несправядлівых гіне.
Праведніку ёсьць ратунак зь нягоды, а замест яго трапляе ў яе бязбожны.
Справядлівы вывальнены зь немарасьці, і луча нягодны замест яго.
Вуснамі крывадушнік нішчыць блізкага свайго, а праведнікі празорлівасьцю ратуюцца.
Вуснамі падлыжніка гіне прыяцель ягоны, але ведаю справядлівага будзе вывальнены.
З дабрадзенства праведнікаў радуецца горад, а як гіне бязбожны — сьпявае.
З дасьпеху справядлівых цешыцца места, і як гінуць нягодныя — вяселіцца.
Дабраславеньнем праведных узвышаецца горад, а вуснамі бязбожнікаў руйнуецца.
Дабраславенствам пасьцівых места павышаецца, але вуснамі нягодных бурыцца,
Недавумак пагарджае блізкім сваім; а разумны чалавек маўчыць.
Хто грэбуе прыяцелям сваім; у тога не стаець розуму, але людзіна разумная маўчыць.
Хто ходзіць у паклёпніках, той адкрывае таямніцу; а верны чалавек яе хавае.
Язычнік адкрые тайну, але верны дух пакрывае справу.
Дзе няма добрае рады, там занепадае народ, а пры многіх радцах — дабрадзенствуе.
Ідзе няма парадаў, люд упадае, але помач ад шмат параднікаў.
Ліха той сабе спрычыняе, хто паручаецца за староньняга; а хто ненавідзіць заруку, той у бясьпецы.
Ліха будзе таму, хто паручыўся за чужніка, але бясьпечны, хто ненавідзе рукаемства.
Жанчына з добрым норавам здабывае гонар, а працавітыя дасягаюць багацьця.
Пасьцівая жонка заховуе пасьцівасьць, а дужы заховуе багацьце.
Чалавек мілажальны дабрачыніць душы сваёй, а жорсткі сэрцам разбурае плоць сваю.
Дзее добра душы сваёй людзіна міласэрная, але немарасьце цела свае неміласьціўны.
Бязбожны робіць справу ненадзейную, а таму, хто сее праўду — узнагарода пэўная.
Нягодны робе ашукаю работу, але сяўбіт справядлівасьці — праўдзівая заплата.
Праведнасьць вядзе да жыцьця, а хто імкнецца да ліхога, імкнецца да сьмерці сваёй.
Справядлівасьць да жыцьця, а хто жанецца за ліхам — да свае сьмерці.
Агіда Госпаду — падступныя сэрцам; а падабаецца Яму, хто ў беспахібнасьці ходзіць.
Агіда СПАДАРУ крутадушныя сэрцам, але зычлівасьць Яго да пасьцівых у дарозе сваёй.
Можна паручыцца, што грэшнік не застанецца без пакараньня; а насеньне праведных уратуецца.
Можна паручыцца, што ліхадзей ня будзе непакараны, насеньне ж справядлівых будзе вывальнена.
Што залатое колца ў лычы ў сьвіньні, тое жанчына прыгожая і — неразумная.
Залатая жуковіна ў лычу сьвіньні — харошая жонка без разважнасьці.
Жаданьне праведных — толькі дабро, надзея бязбожных — гнеў.
Жаданьне справядлівых — адно дабро, спадзева нягодных — гнеў.
Адзін сыпле шчодра і яму яшчэ дадаецца; а другі звыш меры ашчадлівы, і аднак жа бяднее.
Ё шчодры, і дадаецца яму, а другі лішне ашчадны, адылі галее.
Дабрачынная душа будзе насычана, і хто напойвае іншых, той і сам напоены будзе.
Дабрадзейная душа ўесца; і хто даець піць, таму дадуць.
Хто хавае ў сябе збожжа, таго народ кляне; і дабраслаўляе таго, хто прадае.
Хто задзержуе збожжа, таго клінець люд; але дабраславенства на галаву таго, хто прадаець.
Хто імкнецца да дабра, той шукае Божае ласкі; а хто шукае благога, да таго яно і прыходзіць.
Хто ўлегліва шукае дабра, шукае зычлівасьці; але хто шукае ліха, да тога яно прыйдзе.
Хто спадзяецца на багацьце сваё, упадзе; а праведнікі, як лісьце, зазелянеюць.
Хто спадзяецца на свае багацьце, упадзець; але, як зяленіва, справядлівыя заквітуць.
Хто разладжвае дом свой, успадкуе вецер, а неразумны будзе слугаваць мудраму.
Хто бурае дом свой, таму спадзець вецер, і дурны будзе слугою мудраму сэрцам.
Плод праведніка — дрэва жыцьця, а мудры яднае душы.
Плады справядлівага — дзерва жыцьця, і мудры прыдбаець душы.
Так аддаецца на зямлі праведніку, тым болей бязбожнаму і грэшніку.
Вось, справядлівы будзе мець адплату на зямлі, пагатове нягоднік а грэшнік.
