Выслоўяў Саламонавых 29 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Леаніда Галяка
Чалавек, які насуперак засьцярогам робіцца ўпарты, будзе раптам зламаны, і ня будзе яму дапамогі.
Чалавек, які будучы абвінавачываны, зацьвярджае свой карак, раптоўна заламаецца і ня будзе яму посьпеху.
Калі множацца праведнікі, весяліцца народ; а калі пануе бязбожнік, стогне народ.
Калі памнажаюцца справядлівыя, народ весяліцца, а калі пануе бязбожны, народ стогне.
Чалавек, які любіць мудрасьць, радуе бацьку свайго; а які знаецца з распусьніцамі, той траціць маёмасьць.
Чалавек, які любіць мудрасьць, цешыць свайго бацьку, але хто трымаецца з распусьніцамі, той раскідоміць маемасьць.
Цар правасудзьдзем мацуе зямлю, а аматар хабару руйнуе яе.
Кароль справядлівым судом узмацняе зямлю, а хто бярэ хабары, руйнуе яе.
Чалавек, які лісьлівіць сябру свайму, сьцеле сетку пад ногі яму.
Чалавек, які пахлебляе свайму прыяцелю, расьцягівае сетку пад ягонымі нагамі.
У грэху ліхога чалавека — сетка яму, а праведнік весяліцца і радуецца.
Злачынства благога зьяўляецца яму сілом, а справядлівы пяе і весяліцца.
Праведнік старанна дасьледуе цяжбіну бедных, а бязбожнік не разьбірае справы.
Справядлівы чалавек старанна ўнікае ў судовы апор бедных, а бязбожны не разглядае справы.
Людзі разбэшчаныя бунтуюць горад, а мудрыя суцішаюць мяцеж.
Распусныя людзі ўзбураюць места, а мудрыя суцішаюць гнеў.
Разумны чалавек, калі судзіцца з чалавекам неразумным, ці злуецца, ці сьмяецца — ня мае спакою.
Разумны чалавек судзячыся з дурным ня будзе мець супакою, ці будзе гневацца ці сьмяяцца.
Крыважэрныя людзі ненавідзяць бязбожнага, а праведныя клапоцяцца за яго жыцьцё.
Людзі, што ў крыві, ненавідзяць бяззаганнага, а справядлівы дбае аб ягонае жыцьцё.
Неразумны ўвесь гнеў свой вылівае, а мудры стрымлівае яго.
Дурны выяўляе ўвесь гнеў свой, а мудры паўстрымліваецца.
Калі ўладар слухае ілжывыя прамовы, дык і ўсе служкі ў яго бязбожныя.
Калі валадар слухае манлівыя словы, дык усе слугі яго бязбожныя.
Бедны і ліхвяр сустракаюцца адзін з адным; але сьвятло вачам таго і другога дае Гасподзь.
Бедны і зьдзерца сустракаюцца, але сьвет вачом аднаго і другога даў Гаспод.
Калі цар судзіць бедных па праўдзе, дык трон ягоны назаўсёды ўцьвердзіцца.
Калі кароль справядліва судзіць, дык ягоны пасад узмацуецца на векі.
Дубец і засьцярога даюць мудрасьць; а занядбаны хлопчык робіць сорам сваёй маці.
Розга і абвінавачаньне даюць мудрасьць, але сваевольнае дзіцянё сароміць сваю матку.
Пры памнажэньні бязбожных множыцца беззаконьне; а праведнікі ўбачаць падзеньне іхняе.
Калі памнажаюцца бязбожныя, памнажаецца і злачынства, але справядлівыя пабачаць іх упадак.
Карай сына твайго, і ён дасьць табе спакой, і прынясе радасьць душы тваёй.
Карай твайго сына і ён дасьць табе супакой і радасьць тваёй душы.
Няма адкрыцьця згары чалавеку разбэшчанаму, а хто жыве паводле закону — той шчасны.
Бяз адкрыцьця згары народ няўстрыманы, але хто заховывае закон — шчасьлівы.
Словамі не навучыш раба; бо, хоць ён і разумее іх, але ня слухаецца.
Слуга не папраўляецца словамі, бо хаця ён разумее, але ня слухаецца.
Ці бачыў ты чалавека неабачлівага ў словах сваіх? на неразумнага болей надзеі, чым на яго.
Ці бачыў ты чалавека неасьцярожнага ў сваіх словах? На дурнога больш надзеі, чым на яго.
Калі змалку выхоўваць раба ў дастатку, дык і пазьней ён захоча быць сынам.
Калі ад дзіцячых гадоў узгадовываць нявольніка ў раскошы, дык пасьля ён захоча быць сынам.
Чалавек гнеўлівы заводзіць свару, а запальчывы шмат грэшыць.
Гнеўлівы чалавек узьнімае сварку, а палкі шмат грашыць.
Ганарыстасьць чалавека прыніжае яго, а сьціплы духам здабывае гонар.
Гордасьць чалавека паніжае яго, а пакорны духам асягае славу.
Хто дзеліцца са злодзеем, той ненавідзіць душу сваю; ён чуе праклён, але не абвяшчае пра тое.
Хто супольнічае са злодзеем, ненавідзіць сваю душу, таксама той, хто чуе праклён, але не выяўляе яго.
Боязь перад людзьмі ставіць сетку; а хто спадзяецца на Госпада, будзе ў бясьпецы.
Страх перад людзьмі стаўляе сеткі, але хто мае надзею на Госпада, той будзе ўзьвялічаны.
Многія шукаюць прыхільнага.
Многія шукаюць ласкавага твару пана, але лёс кожнага ад Госпада.
Мярзота праведнікам — чалавек няправедны, і мярзота бязбожнаму — той, хто ідзе простай дарогай.
Для справядлівага агідны бязбожны чалавек, а для бязбожнага агідны той, хто ідзе простым шляхам.
