Выслоўяў Саламонавых 29 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2017
Чалавек, які насуперак засьцярогам робіцца ўпарты, будзе раптам зламаны, і ня будзе яму дапамогі.
Чалавек, які з цвёрдай шыяй пагарджае абвінавачваннямі, — раптам будзе знішчаны, і без вылячэння.
Калі множацца праведнікі, весяліцца народ; а калі пануе бязбожнік, стогне народ.
З памнажэння справядлівых узвесяліцца народ; а ў валадаранне бязбожніка народ будзе стагнаць.
Чалавек, які любіць мудрасьць, радуе бацьку свайго; а які знаецца з распусьніцамі, той траціць маёмасьць.
Чалавек, які любіць мудрасць, радуе бацьку свайго; а хто корміць распуснікаў — згубіць маёмасць.
Цар правасудзьдзем мацуе зямлю, а аматар хабару руйнуе яе.
Цар у справядлівасці ўзвышае дзяржаву; чалавек, што прымае падарункі, разбурыць яе.
Чалавек, які лісьлівіць сябру свайму, сьцеле сетку пад ногі яму.
Хто ліслівіць падманна блізкаму, ставіць сіло на ногі яго.
У грэху ліхога чалавека — сетка яму, а праведнік весяліцца і радуецца.
У граху несправядлівы чалавек захопліваецца пасткай, а справядлівы ўзрадуецца і ўзвесяліцца.
Праведнік старанна дасьледуе цяжбіну бедных, а бязбожнік не разьбірае справы.
Справядлівы ведае справу бедных, а бязбожнік не мае ведаў.
Людзі разбэшчаныя бунтуюць горад, а мудрыя суцішаюць мяцеж.
Людзі небяспечныя горад раз’ядноўваюць, а мудрыя — утаймоўваюць абурэнне.
Разумны чалавек, калі судзіцца з чалавекам неразумным, ці злуецца, ці сьмяецца — ня мае спакою.
Мудры чалавек, калі паспрачаецца ў судзе з бязглуздым, — хай гневаецца ён, хай смяецца, — не знойдзе супакою.
Крыважэрныя людзі ненавідзяць бязбожнага, а праведныя клапоцяцца за яго жыцьцё.
Крыважэрныя ненавідзяць чыстасардэчнага; а справядлівыя рупяцца пра жыццё яго.
Неразумны ўвесь гнеў свой вылівае, а мудры стрымлівае яго.
Бязглузды выяўляе ўвесь свой гнеў, а мудры ўціхамірвае яго.
Калі ўладар слухае ілжывыя прамовы, дык і ўсе служкі ў яго бязбожныя.
Кіраўнік, калі ахвотна слухае словы маны, мае ўсіх слуг — бязбожнікаў.
Бедны і ліхвяр сустракаюцца адзін з адным; але сьвятло вачам таго і другога дае Гасподзь.
Бедны сустракаецца з прыгнятальнікам, але Госпад дае святло для вачэй абаіх.
Калі цар судзіць бедных па праўдзе, дык трон ягоны назаўсёды ўцьвердзіцца.
Цар, што па праўдзе судзіць бедных, — пасад яго будзе ўмацаваны назаўсёды.
Дубец і засьцярога даюць мудрасьць; а занядбаны хлопчык робіць сорам сваёй маці.
Дубец і выкрыванне даюць мудрасць; а юнак, які пакідаецца на сваю волю, асаромлівае маці сваю.
Пры памнажэньні бязбожных множыцца беззаконьне; а праведнікі ўбачаць падзеньне іхняе.
У мностве бязбожнікаў будуць множыцца злачынствы, і справядлівыя ўбачаць іх пагібель.
Карай сына твайго, і ён дасьць табе спакой, і прынясе радасьць душы тваёй.
Навучай свайго сына: ён і супакоіць цябе, і дасць асалоду душы тваёй.
Няма адкрыцьця згары чалавеку разбэшчанаму, а хто жыве паводле закону — той шчасны.
Калі не хапае зроку, народ будзе раз’яднаны; шчасны, хто беражэ законнасць.
Словамі не навучыш раба; бо, хоць ён і разумее іх, але ня слухаецца.
Словамі не можа быць навучаны слуга, бо разумее і пагарджае адказам.
Ці бачыў ты чалавека неабачлівага ў словах сваіх? на неразумнага болей надзеі, чым на яго.
Бачыў ты чалавека спрытнага ў размове? Неразумны будзе мець надзею больш за яго.
Калі змалку выхоўваць раба ў дастатку, дык і пазьней ён захоча быць сынам.
Хто гадуе з дзяцінства слугу свайго ў раскошы, той потым зведае яго жаданне стаць і сынам.
Чалавек гнеўлівы заводзіць свару, а запальчывы шмат грэшыць.
Гняўлівы чалавек узбуджае сваркі, а той, хто ахвочы на гнеў, будзе болей схільны да граху.
Ганарыстасьць чалавека прыніжае яго, а сьціплы духам здабывае гонар.
Пыхлівасць чалавека панізіць яго, а пакорлівы духам здабудзе славу.
Хто дзеліцца са злодзеем, той ненавідзіць душу сваю; ён чуе праклён, але не абвяшчае пра тое.
Хто дзеліцца са злодзеем — ненавідзіць душу сваю; чуе ён праклён, але і не выказвае гэтага.
Боязь перад людзьмі ставіць сетку; а хто спадзяецца на Госпада, будзе ў бясьпецы.
Страх перад чалавекам ставіць пастку, а хто ўскладае надзею на Госпада — будзе падтрыманы.
Многія шукаюць прыхільнага.
Многія шукаюць прыхільнасці кіраўніка, а суд для кожнага паходзіць ад Госпада.
Мярзота праведнікам — чалавек няправедны, і мярзота бязбожнаму — той, хто ідзе простай дарогай.
Справядлівыя грэбуюць бязбожным чалавекам; а бязбожнікі грэбуюць тымі, хто на вернай дарозе.
