Выслоўяў Саламонавых 31 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2017
Слова Лемуіла цара. Настаўленьне, якое дала яму маці ягоная:
Словы Ламуэля, цара Масы, якім яго навучыла ўласная маці.
што, сыне мой? Што, сыне ўлоньня майго? Што, сыне зарокаў маіх?
Што, сыне мой? Што, сыне ўлоння майго? Што, сыне абяцанняў маіх?
Не аддавай жанчыне сілы тваёй, ні шляхоў тваіх пагубніцам цароў.
Не аддавай жанчынам маёмасць сваю, ані шляхоў сваіх тым, што губяць цароў.
Не царам, Лемуіле, не царам піць віно, і не князям — сякеру,
Не да твару царам, о Ламуэль, не да твару царам піць віно, ані кіраўнікам — прагнуць сіцэры,
каб, напіўшыся, яны не забылі закона і не перакруцілі суд усіх прыгнечаных.
каб не выпілі яны аднойчы і не забыліся на законы, і каб не спынілі яны справу ўсіх сыноў беднага.
Дайце сякеру таму, хто гіне, і віно засмучанаму душою;
Дай сіцэры таму, хто гіне, а віна тым, хто з горкай душою:
хай ён вып’е і забудзе беднасьць сваю і не згадае больш пра сваю пакуту.
хай п’юць і хай забудуцца на беднасць сваю, і хай больш не ўспамінаюць пра смутак свой.
Размыкай вусны свае за безгалосага і дзеля абароны ўсіх занядбаных.
Ты вусны свае адкрый для нямога і для спраў усіх сыноў, што прападаюць;
Размыкай вусны свае дзеля правасудзьдзя і дзеля беднага і гаротнага.
адкрый вусны свае, вырашай, што справядлівае, і судзі ўбогага і беднага.
Хто знойдзе дабрадзейную жонку? цана яе вышэй за жэмчуг.
АЛЕФ. Хто знойдзе дабрадзейную жанчыну? Цана яе — значна вышэй за самацветы.
Пэўнае ў ёй сэрца мужа яе, і не застанецца ён бяз прыбытку.
БЭТ. Упэўнена ў ёй сэрца мужа яе, і ён не застанецца без прыбыткаў.
Яна аддае яму дабром, а ня злом, ва ўсе дні жыцьця свайго.
ГІМЭЛЬ. Верне яму дабро, а не ліха ва ўсе дні жыцця свайго.
Здабывае воўну і лён, і ахвотна працуе сваімі рукамі.
ДАЛЕТ. Набыла яна воўны і льну і зрабіла іх радасцю рук сваіх.
Яна, як купецкія караблі, здалёку вязе свой хлеб.
ГЭ. Зрабілася яна — быццам караблём купецкім, што здалёк вязе хлеб свой.
Яна ўстае на досьвітку, і раздае ежу ў доме сваім і належнае слугам сваім.
ВАЎ. І ўстае яна ўначы, і раздае ежу дамачадцам сваім і харч — служанкам сваім.
Падумае пра поле, і купляе яго; ад плёну рук сваіх садзіць вінаграднік.
ДЗАЙН. Аглядае яна зямлю — і купляе яе, з плода сваіх рук высаджвае яна вінаграднік.
Апярэзвае сілаю сьцёгны свае і мацуе мышцы свае.
ГЭТ. Падперазалася моцай і ўзмацняе руку сваю.
Яна адчувае, што занятак яе добры, і — сьветач яе ня тухне і ўначы.
ТЭТ. Адчувае і бачыць, што справа яе — добрая; не патухне ўначы светач яе.
Працягвае рукі свае да прасьніцы, і пальцы яе бяруцца за верацяно.
ЁД. Руку сваю працягвае яна да калаўрота, а пальцы яе хапаюць верацяно.
Далоню сваю яна растуляе беднаму, і руку сваю падае ўбогаму.
КАФ. Далоні свае адкрывае ўбогаму, і руку сваю працягвае да беднага.
Не баіцца сьцюжы для сям’і сваёй, бо ўся сям’я яе апранута ў двайную адзежу.
ЛЯМЭД. Не баіцца яна снежных халадоў для дому свайго: бо ўсе яе дамачадцы апранутыя ў падвоеную вопратку.
Яна робіць сабе дываны; вісон і пурпура — вопратка яе.
МЭМ. Зрабіла яна сабе пакрывала; вісон і парфіра — убранне яе.
Муж яе вядомы каля брамы, калі сядзіць са старэйшынамі зямлі.
НУН. У брамах муж яе вядомы, калі сядзіць са старэйшынамі зямлі.
Яна робіць покрывы, і прадае, і паясы дастаўляе купцам Фінікійскім.
САМЭК. Яна вырабляе муслін і прадае, і паясы прадае Ханаану.
Моц і прыгажосьць яе — вопратка яе, і весела глядзіць яна ў будучыню.
АЙН. Стойкасць і прыгажосць — убранне яе, і будзе смяяцца яна ў самы апошні дзень.
Вусны свае растуляе з мудрасьцю, і добрая парада на языку ў яе.
ФЭ. Адкрывае вусны свае для мудрасці, і на языку яе — запавет лагоднасці.
Яна сочыць за гаспадаркай у доме сваім і ня есьць хлеба гультайскага.
САДЭ. Аглядае яна сцежкі дому свайго, і не есць яна хлеб свой бяздзейная.
Устаюць дзеці — і дагаджаюць ёй, — муж, і хваліць яе:
КОФ. Устаюць дзеці яе і называюць яе самай шчаслівай, і муж яе хваліць яе:
«шмат было жонак дабрадзейных; але ты пераўзышла іх усіх».
РЭС. «Шмат жанчын было дабрадзейных, але ты пераўзышла ўсіх на свеце».
Мілавіднасьць падманлівая і прыгажосьць марная; а жонка, якая баіцца Госпада, вартая пахвалы.
СІН. Прывабнасць — падманная, а прыгажосць — пустая: тая жанчына праславіцца, што баіцца Госпада.
Дайце ёй ад плёну рук яе, і хай праславяць яе каля брамы ўчынкі яе!
ТАЎ. Дайце ёй ад плода рук яе, і хай уславяць яе ў брамах справы яе.
