Выслоўяў Саламонавых 31 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
Словы караля Лемуеля, цяжар, што маці ягоная наўчыла яго.
Словы Ламуэля, цара Масы, якім яго навучыла ўласная маці.
Што, сыну мой? і што, сыну жывата майго? і што, сыну абятніцаў маіх?
Што, сыне мой? Што, сыне ўлоння майго? Што, сыне абяцанняў маіх?
Не аддавай жанкам сілы свае ані дарогаў сваіх тым, што губяць каралёў.
Не аддавай жанчынам маёмасць сваю, ані шляхоў сваіх тым, што губяць цароў.
Не каралём, Лемуелю, не каралём піць віно ані князём хмельны напітак:
Не да твару царам, о Ламуэль, не да твару царам піць віно, ані кіраўнікам — прагнуць сіцэры,
Каб, піўшы, не забыўся ўставы й не перакруціў суд усіх уцісканых.
каб не выпілі яны аднойчы і не забыліся на законы, і каб не спынілі яны справу ўсіх сыноў беднага.
Дайце хмельны напітак гінучаму і віно тым, каторым горка на душы.
Дай сіцэры таму, хто гіне, а віна тым, хто з горкай душою:
Няхай ён вып’е, і забудзецца бядноту сваю, і стомы свае ня ўспомне балей.
хай п’юць і хай забудуцца на беднасць сваю, і хай больш не ўспамінаюць пра смутак свой.
Адчыні вусны свае дзеля немага, да суду ўсіх сыноў, што адыходзяць на вечнасьць.
Ты вусны свае адкрый для нямога і для спраў усіх сыноў, што прападаюць;
Адчыні вусны свае, судзі справядліва й барані справу ўбогага а беднага.
адкрый вусны свае, вырашай, што справядлівае, і судзі ўбогага і беднага.
Малайчыну жонку хто знойдзе? бо шмат большая за пэрлы цана яе.
АЛЕФ. Хто знойдзе дабрадзейную жанчыну? Цана яе — значна вышэй за самацветы.
Пэўнае да яе сэрца мужа ейнага, і прыбытку ня будзе нястачы.
БЭТ. Упэўнена ў ёй сэрца мужа яе, і ён не застанецца без прыбыткаў.
Робе дабро яму, а ня ліха, усі дні жыцьця свайго.
ГІМЭЛЬ. Верне яму дабро, а не ліха ва ўсе дні жыцця свайго.
Шукае воўны а лёну і ахвотна робе рукамі сваімі.
ДАЛЕТ. Набыла яна воўны і льну і зрабіла іх радасцю рук сваіх.
Яна, як караблі купецкія, здалеку дастаўляе емя свае.
ГЭ. Зрабілася яна — быццам караблём купецкім, што здалёк вязе хлеб свой.
І ўстаець яшчэ ночы, і раздаець ежу хатнім сваім, і належнае служэбкам сваім.
ВАЎ. І ўстае яна ўначы, і раздае ежу дамачадцам сваім і харч — служанкам сваім.
Яна падумала праз поле й прыдбала яго; з пладоў рук сваіх яна садзе вінішча.
ДЗАЙН. Аглядае яна зямлю — і купляе яе, з плода сваіх рук высаджвае яна вінаграднік.
Папяразуе сілаю сьцёгны свае й мацуе рукі свае.
ГЭТ. Падперазалася моцай і ўзмацняе руку сваю.
Цеме, што тавар ейны добры; ня гасьне ночы сьветач ейны.
ТЭТ. Адчувае і бачыць, што справа яе — добрая; не патухне ўначы светач яе.
Выцягуе рукі свае да прасьніцы й дзяржыць верцяно ў далані сваёй.
ЁД. Руку сваю працягвае яна да калаўрота, а пальцы яе хапаюць верацяно.
Адчыняе даланю сваю беднаму і выцягуе рукі свае ўбогаму.
КАФ. Далоні свае адкрывае ўбогаму, і руку сваю працягвае да беднага.
Не баіцца сьнегу ля дому свайго, бо ўвесь дом ейны апранены падвойна.
ЛЯМЭД. Не баіцца яна снежных халадоў для дому свайго: бо ўсе яе дамачадцы апранутыя ў падвоеную вопратку.
Яна тчэць сабе каберцы; шоўк а пурпура адзецьце ейнае.
МЭМ. Зрабіла яна сабе пакрывала; вісон і парфіра — убранне яе.
Ведамны ля брамаў муж ейны, як сядзіць із старцамі зямлі.
НУН. У брамах муж яе вядомы, калі сядзіць са старэйшынамі зямлі.
Яна тчэць цянюсенькае палатно, і прадаець, і паясы Канаанянам — купцом.
САМЭК. Яна вырабляе муслін і прадае, і паясы прадае Ханаану.
Моц а чэсьць — адзецьце ейнае, і сьмяецца аж да апошняга дня.
АЙН. Стойкасць і прыгажосць — убранне яе, і будзе смяяцца яна ў самы апошні дзень.
Адчыняе вусны з мудрасьцяй, і навука міласьці на языццэ ў яе.
ФЭ. Адкрывае вусны свае для мудрасці, і на языку яе — запавет лагоднасці.
Яна глядзіць добра дарогаў дамовы свае і ня есьць хлеба ў дзяньгубстве.
САДЭ. Аглядае яна сцежкі дому свайго, і не есць яна хлеб свой бяздзейная.
Устаюць дзеці ейныя і завуць яе шчасьліваю; устаець муж ейны і хвале яе.
КОФ. Устаюць дзеці яе і называюць яе самай шчаслівай, і муж яе хваліць яе:
«Шмат якія дачкі прыдбалі цноту, але ты перайшла ўсі іх».
РЭС. «Шмат жанчын было дабрадзейных, але ты пераўзышла ўсіх на свеце».
Прынаднасьць ашукная, і харашыня марная; жонка, што баіцца СПАДАРА, будзе ўхвалёна.
СІН. Прывабнасць — падманная, а прыгажосць — пустая: тая жанчына праславіцца, што баіцца Госпада.
Дайце ёй з пладоў рук ейных, і няхай учынкі ейныя ўхваляць яе ля брамаў.
ТАЎ. Дайце ёй ад плода рук яе, і хай уславяць яе ў брамах справы яе.
