Выслоўяў Саламонавых 8 разьдзел

Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Ці ня гукае мудрасьць а кемнасьць, ці ня пушчае голасу свайго?
 
Няўжо гэта не мудрасць усклікае і не разважлівасць падымае голас свой?

Яна стаіць на версе высокіх месцаў, ля дарогі, на ростанях;
 
На найвышэйшых вяршынях і на дарозе, на сярэдзіне сцежак стоячы,

Яна гукае ля брамаў, ля ўходу ў места, ля ўходу ў дзьверы:
 
ля брам пры ўваходзе ў горад, у саміх дзвярах усклікае:

«Да вас, людзі, я гукаю, і голас мой да сыноў людзкіх.
 
«О людзі, да вас заклікаю, і кліч мой да сыноў чалавечых.

Уцямце, неразумныя, добры розум, і, дурныя, уцямце разважнасьць.
 
Пазнайце, прастакі, мудрасць, а неразумныя — звярніце ўвагу;

Слухайце, бо я буду гукаць дабрароднае, і адчыненьне вуснаў маіх — пасьцівасьць;
 
слухайце, бо буду гаварыць пра справы важныя і расчыняцца вусны мае, каб сказаць праўду.

Бо праўду вымаве паднябеньне мае, і агіда — нягоднасьць вуснам маім;
 
Праўду выкажа горла маё, а вусны мае праклянуць бязбожніка.

Справядлівыя ўсі казані вуснаў маіх; нямаш ў іх крутні ані ашукі;
 
Усе размовы вуснаў маіх — справядлівыя, няма ў іх ніякай ілжы і крывадушнасці;

Усі яны ясныя цемячаму і пасьцівыя тым, што знаходзяць веду.
 
усе яны ясныя для разумных і справядлівыя для тых, хто здабывае веды.

Прыйміце навуку маю, а ня срэбра, і валей веду, як выборнае золата;
 
Прыміце настаўленне маё, а не грошы, лепш навучанне, чым адборнае золата.

Бо лепшая мудрасьць за рубіны, і ўсе жаданае не зраўнуецца зь ёю.
 
Бо мудрасць лепшая за самацветы, і ўсё, што жадаеш, не можа параўнацца з ёю.

Я, мудрасьць, жыву з розумам і веду добрага розуму знаходжу.
 
Я, Мудрасць, жыву з Разважлівасцю і знаходжу дасканаласць ведаў.

Баяцца СПАДАРА — ненавідзіць ліха: ненавіджу гордасьць а пыху а благую дарогу а ізрадлівыя вусны.
 
Страх Госпадаў — ненавідзець высакамер’е, пыхлівасць, ліхую дарогу, зло, ненавідзець і крывадушныя вусны.

У мяне рада й добры розум; я кемнасьць, і ў мяне сіла;
 
Маё — гэта розум і разважлівасць, разважлівасць — мая, мужнасць — мая.

Імною гаспадарствуюць каралі, і князі ўстанаўляюць уставы справядлівасьці;
 
Праз мяне цары царуюць і валадары выносяць справядлівыя рашэнні;

Імною начэльнікі радзяць і ўсі дабрародныя судзьдзі зямлі.
 
праз мяне кіраўнікі загадваюць, а магутныя людзі справядлівасць чыняць.

Я люблю любячых мяне, і хто шукае мяне, той знойдзе мяне.
 
Я люблю тых, хто любіць мяне; і тыя, хто зранку пільнуе мяне, знойдуць мяне.

Багацьце а слава з імною, меньне кажначаснае а праўда;
 
Са мною — багацце і слава, незнішчальныя скарбы і справядлівасць.

Лепшыя плады мае за чыстае золата, за золата найчыстшае, і прыбытку зь мяне болей, чымся з выборнага срэбра.
 
Бо плод мой даражэйшы за золата і золата вышэйшага гатунку, а народжанае мною — за адборнае срэбра.

Я йду дарогаю справядлівасьці, пасярод сьцежкаў суду,
 
Я хаджу па дарогах справядлівасці і пасярэдзіне сцежак законнасці,

Каб любячым мяне даць на спадак дабро і скарбніцы іхныя напоўніць.
 
каб абагаціць тых, хто любіць мяне, і напоўніць іх скарбніцы.

СПАДАР меў мяне на пачатку дарогі Свае, перад справамі Сваімі, здаўна;
 
Госпад валодае мною ад пачатку дарог Сваіх, перш чым стварыць што-небудзь, спакон вякоў;

Я была ўстаноўлена спрадвеку, спачатна, раней за быцьцё зямлі.
 
ад вечнасці ўзнікла я і ад старадаўніх часоў, перш чым зямля ўзнікла.

Я радзілася, як ня было бяздоньняў, як ня было жаролаў, поўных вады;
 
Яшчэ не існавалі бездані, а я ўжо ўтварылася; яшчэ крыніцы не былі цяжкімі ад водаў;

Я радзілася раней, чымся горы былі ўстаноўлены, раней за ўзгоркі,
 
перш, чым узвысіліся горы, раней за ўзгоркі я нарадзілася.

Як яшчэ ня была ўчынена зямля, ані раўніны, ані спачатныя пылкі сьвету.
 
Дагэтуль Ён не стварыў зямлю, і палі, і пачатак зямлі ў сусвеце.

Як Ён гатаваў нябёсы, я там, як Ён рысаваў круг над бяздоньням,
 
Калі асноўваў нябёсы, я была там, калі цвёрдым законам і кругам абводзіў бездані,

Як Ён устанаўляў булакі ўгары, як мацніў жаролы бяздоньня,
 
калі воблакі ўстанаўліваў угары, калі ўмацаваліся вытокі бездані,

Як даваў мору загаду Сваю, каб воды ня выступалі з расказаньня Ягонага, як Ён клаў поды зямлі, —
 
калі мору вызначаў Ён яго мяжу і водам, каб з рубяжоў сваіх не выходзілі, калі паклаў асновы зямлі,

Тады я была пры Ім мастачкаю, і была кажны дзень весялосьцяй, заўсёды
 
я разам з Ім усё рашала ў захапленні, гуляючы перад Ім штодзень,

Цешачыся на заселенай часьці зямлі Ягонай, і любата мая із сынамі людзкімі.
 
гуляючы па крузе зямлі, і радасці мае — быць з сынамі чалавечымі.

Дык цяпер, сынове, паслухайце мяне, бо шчасьлівыя заховуючыя дарогі мае;
 
Такім чынам, цяпер, сыны, слухайце мяне: шчасныя тыя, хто зберагае дарогі мае,

Паслухайце навукі, і будзьце мудрыя, і не адхінайце яе.
 
слухайце настаўленне і будзеце мудрымі, і не адкідайце яго.

Шчасьлівы чалавек, што слухае мяне, кажнага дня сьцеражэць у брамах маіх, вартуе вушакі дзьвярэй маіх;
 
Шчасны чалавек, які слухае мяне, і які штодзень пільнуе пры дзвярах маіх, і хто пільнуе каля вушака дзвярэй маіх.

Бо хто знойдзе мяне, знойдзе жыцьцё і адзяржыць зычлівасьць ад СПАДАРА;
 
Хто мяне знойдзе, той жыццё знойдзе і атрымае радасць ад Госпада.

Але хто грэша супроці мяне, шкодзе душы сваёй; усі, ненавідзячыя мяне, любяць сьмерць».
 
А хто адносна мяне зграшыць, той пакалечыць душу сваю: усе, хто ненавідзіць мяне, — смерць любяць».