Выслоўяў Саламонавых 6 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
Сыну мой! калі ты паручыўся за прыяцеля свайго, калі ты ўдырыў па руках за другога,
Калі ты паручыўся, сыне мой, за сябра свайго, ты даў руку тваю за другога;
Ты лучыў у сець словамі вуснаў сваіх, ты злоўлены словамі вуснаў сваіх.
ты аблытаў сябе словамі вуснаў сваіх і злоўлены ты сваімі ўласнымі размовамі.
Зрабі ж во гэта, сыну мой, і вывальняйся, бо ты лучыў у руку прыяцеля свайго: ідзі, укарыся й рабі пэўным прыяцеля свайго;
Такім чынам, зрабі, што гавару, сыне мой, вызвалі сябе, бо трапіў ты ў рукі блізкага свайго; бяжы, кінься ў ногі, упрошвай сябра свайго.
Ня дай сну ачом сваім ані дрымоты векам сваім;
Не давай сну вачам сваім і дрымоты павекам сваім.
Ратуйся, як алень з рукі, і як птушка з рукі паляўнічага на птушкі.
Вырывайся, як сарна з сеткі і як птушка з рукі птушкалова.
Пайдзі да мурашкі, ляны, глянь на дарогі яе й стань мудрым:
Ідзі да мурашкі, гультай, і паглядзі на рухі яе і вучыся мудрасці.
Што яна ня мае правадыра ані наглядніка, ані дзяржаўцы;
Яна, хоць не мае валадара, ані стоража, ані кіраўніка,
Гатуе ўлетку хлеб свой, зьбірае ў жніво еміну сваю.
улетку загатаўляе ежу сабе і збірае тое, што яна есць, у час жніва.
Пакуль, лянуцька, будзеш ляжаць? калі ўстанеш ад сну свайго?
Дакуль, гультай, будзеш спаць? Калі падымешся са сну свайго?
Троху сну, троху дрымоты, троху шчапляньня рук да лежні, —
Крыху паспіш, крыху падрэмлеш, крыху складзеш рукі, каб паспаць,
І прыйдзе беднасьць твая, як падарожны, нястача твая, як узброены муж.
і прыйдзе да цябе беднасць, як падарожны, і галеча, як узброены чалавек.
Чалавек велял, нягоднік тый, што ходзе з ашукнымі вуснамі,
Чалавек несправядлівы, чалавек небяспечны ходзіць з крывадушнымі вуснамі;
Міргае ачыма сваімі, гукае нагамі сваімі, вуча палцамі сваімі;
міргае вачамі, тупае нагою, пальцам знакі дае.
Крутадушнасьцяй у сэрцу сваім, выдумляючы ліха кажначасна, сее нязгоду.
Ліха задумваецца ў сэрцы яго, увесь час сее ён раздоры і бяду.
Затым зьнецікі прыйдзе згуба ягоная, якга будзе ён зломлены, і ня будзе ўздараўленьня.
Таму раптам прыйдзе пагібель да яго; мігам будзе ён знішчаны, і не будзе яму ратунку.
Гэтта шэсьць, што ненавідзе СПАДАР, нават сем чым брыдзіцца душа Ягоная:
Шэсць ёсць рэчаў, якія Госпад ненавідзіць, і сем — агідныя для душы Яго:
Пыхатыя вочы, манлівы язык і рукі, што разьліваюць нявінную кроў,
фанабэрыстыя вочы, ілжывы язык, рукі, што праліваюць кроў бязвінных,
Сэрца, што задумляе нягодныя задумы, ногі, што борзда бягуць да благога,
сэрца, што задумвае ліхія намеры, ногі — хуткія, калі трэба бегчы да злачынства,
Хвальшывае сьветчаньне, што разьдзьмухае ману й сее нязгоду памеж братоў.
таго, хто кажа ману, хлуслівага сведку, і таго, хто сее звадкі паміж братамі.
Заховуй, сыну мой, расказаньні айца свайго і не пакідай права маці свае;
Захавай, сыне мой, пастановы бацькі свайго і не адкідай запавету маці сваёй;
Прывяжы да сэрца свайго на кажны час і завяжы навокал шыі свае.
павяжы іх назаўжды на сэрца сваё і абвяжы імі шыю сваю.
Як пойдзеш, будзе весьці цябе; як ляжаш, будзе сьцерагчы цябе; як прачхнешся, будзе гутарыць із табою;
Калі ідзеш, хай яны накіроўваюць цябе, калі заснеш — хай берагуць цябе, а калі прабудзішся — хай гавораць з табой,
Бо расказаньне — сьветач, а права — сьвятліня, дарога жыцьця — казьнераньне,
бо загад — светач, а закон — святло, а перасцярога пры настаўленні — дарога ў жыццё,
Каб усьцерагчы цябе ад благое жонкі, ад лісьлівага языка чужое.
каб бераглі яны цябе ад ліхой жанчыны і ад ліслівага языка чужой;
Не жадай яе харашыні ў сэрцу сваім, хай ня надзяць цябе яе павеялкі;
хай не зажадае сэрца тваё яе прыгажосці, і хай не захопяць цябе яе лёгкія рухі,
Бо бязуля даводзе да букаткі хлеба, але чужамужняя жонка да дарагое душы цікаецца.
бо цана распусніцы — толькі кавалак хлеба, а замужняя захоплівае дарагую душу.
Ці можа муж нагарнуць сабе жару ў заўлоньне, і хусьце ягонае не загарыцца?
Ці можа чалавек схаваць агонь сабе за пазуху, каб не загарэлася адзенне яго?
Ці можа хто хадзіць па жару, і не апячы ног сваіх?
Альбо ісці па распаленых вуглях, каб не згарэлі ступні яго?
Так і тый, што прыходзе да жонкі прыяцеля свайго, што датыкаецца да яе, не застанецца нявінны.
Так адбываецца з тым, хто ходзіць да жонкі блізкага свайго; не будзе чыстым той, хто дакранецца да яе.
Не пагрэбуюць злодзеям, калі ён крадзець, каб напоўніць душу сваю, як ён галодны;
Не будзе паблажкі злодзею, калі ён будзе красці, каб насыціць душу, што прагне;
Але, як зловяць, заплаце сем разоў болей, аддасьць усю маемасьць дому свайго.
схоплены — сямікратна верне ён, а таксама аддасць ён усю маёмасць дому свайго.
Чужаложніку із жонкаю не стаець розуму, робе яе згубцаю душы свае.
Хто ж чужаложыць з жанчынаю, неразумны той; згубіць душу сваю той, хто робіць гэта.
Біцьцё а ганьбу знойдзе ён, і сорам ягоны не затрэцца;
Аб’яднае ён у сабе пакуту і ганьбу, і ганьба яго не спыніцца,
Бо завісьць — шал мужа, і ня зьмілуецца ў дзень помсты,
бо рэўнасць — лютасць мужа, і не пашкадуе ён у дзень помсты,
Ня прыйме ніякага роду выкупу і не здаволіцца, хоць ты дасі шмат лапаноў.
і не прыме ён ніякага водкупу ад цябе, і не прыме і найвялікшых дароў.