Лукаша 1 разьдзел

Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Як шмат хто ўзяўся напісаць нарыс праз сталыя здарэньні памеж нас,
 
Паколькі многія ўжо спрабавалі скласці аповед пра падзеі, якія ў нас адбыліся,

Як перадалі нам тыя, што спачатку вочнікамі а слугачымі Слова былі, —
 
як пераказалі нам тыя, што ад пачатку самі бачылі і былі паслугачамі Слова,

Здалося й імне добрым, дасьледаваўшы ўсе з належнага жарала, акуратна а з парадку напісаць тэ праз гэта, найпачэсьліўшы Хахілю,
 
таксама і я, старанна разгледзеўшы ўсё ад пачатку, рашыўся па парадку апісаць табе, годны Тэафіле,

Каб ты добра ведаў пэўнасьць таго, чаго ты быў навучаны.
 
каб ты ўсведаміў непарушнасць слоў, у якіх ты быў навучаны.

За дзён Гірада, караля Юдэйскага, быў адзін сьвятар, імям Захара, зь дзянное радоўкі Авінае, і жонка ягоная была з дачок Ааронавых, і імя ейнае Альжбета.
 
У дні Ірада, цара Юдэі, жыў адзін святар на імя Захарыя, з Абіявай чаргі. Ён меў жонку, з дачок Ааронавых, імя яе Лізавета.

Яны абое былі справядлівыя перад Богам, ходзячы ў вусіх расказаньнях а пастановах Спадаровых без заганы.
 
Яны абое былі справядлівымі перад Богам, беззаганна спаўняючы ўсе пастановы і прыказанні Госпадавы.

Але ня мелі дзяцяці, бо Альжбета была бясплодная, і абое былі ацяжараныя гадамі.
 
Ды не мелі дзіця, бо Лізавета была няплоднай, а абое былі ўжо на схіле дзён сваіх.

І сталася, як ён правіў сьвятарскі ўрад перад Богам у парадку свае радоўкі,
 
І сталася, калі ён адбываў службу святарскую перад Богам у сваёй чарзе,

Подле звычаю сьвятарскага ўраду, было яму жэрабя кадзіць, як ён увыйшоў у Дом Спадароў;
 
па жэрабі, як была традыцыя ў святароў, выпала яму ўвайсці ў святыню Госпадаву для каджэння,

А ўся множасьць люду малілася вонках у часе кадзеньня, —
 
а ўсё мноства народа ў час каджэння малілася звонку.

І зьявіўся яму ангіл Спадароў, стоячы паправе аброчніка кадзеньня.
 
І з’явіўся перад ім Анёл Госпадаў, стоячы па правым баку ахвярніка каджэння,

І стрывожыўся Захара, абачыўшы, і ляк абняў яго.
 
дык Захарыя стрывожыўся, бачачы [гэта], ды [вялікі] страх ахапіў яго.

Але ангіл Спадароў сказаў яму: «Не лякайся, Захара; бо просьба твая пачута, і Альжбета, жонка твая, зачнець табе сына, і назавеш імя яго: Яан.
 
Тады Анёл прамовіў да яго: «Не бойся, Захарыя, бо пачута маленне тваё, вось жа, жонка твая Лізавета народзіць табе сына, і назавеш яго Янам.

І табе будзе радасьць а весялосьць, і шмат хто будзе цешыцца з нараджэньня яго.
 
Ды будзе табе радасць і пацеха, ды многія будуць радавацца з яго нараджэння.

Бо ён будзе вялікі ў ваччу Спадаровым, і ня будзе піць віна ані хмельнага напітку, і напоўніцца Духам Сьвятым нават ад жывата маці свае.
 
Ён будзе вялікім на віду Госпада, і не будзе піць віна і сіцэры, ды яшчэ ад улоння маці сваёй будзе напоўнены Духам Святым,

І шмат каго зь дзяцей Ізраелявых наверне да Спадара, Бога іхнага.
 
і многіх сыноў Ізраэля наверне да Госпада, Бога іх.

І ён пойдзе перад Ім у духу а магутнасьці Ільлінае, каб зьвярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей і няслухменых да мудрасьці справядлівых, каб выгадаваць Спадару люд прыгатаваны».
 
І пройдзе перад Ім у духу і магутнасці Іллі, каб звярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, а непаслухмяных — да мудрасці справядлівых, каб падгатаваць Госпаду народ падрыхтаваны».

І сказаў Захара ангілу: «З чаго я пазнаю гэта? бо я ўжо стары, і жонка мая вельма ацяжараная днямі».
 
І сказаў Захарыя Анёлу: «З чаго я магу гэта ведаць? Бо я стары, і жонка мая на схіле дзён сваіх».

І, адказуючы, ангіл сказаў яму: «Я Гаўрэль, каторы стаю ў прытомнасьці Божай, і я быў пасланы казаць табе, і прынесьці табе дабравесьць.
 
І, адказваючы, сказаў яму Анёл: «Я — Габрыэль, што стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою і абвясціць табе гэтую радасную вестку.

І вось, ты будзеш бязмоўны, і ня будзеш магчы гукаць аж да дня, калі гэта станецца, бо ты не паверыў словам маім, каторыя споўняцца ўпару».
 
І вось, ты будзеш нямым ды не будзеш магчы гаварыць аж да дня, у які гэта здзейсніцца, таму што ты не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».

Люд жа чакаў Захары й дзіваваўся, што ён так длякаецца ў Доме Божым.
 
І народ чакаў Захарыю, і дзівіліся, што ён так доўга марудзіць у святыні.

І, як ён вышаў, ня мог гукаць да іх; і яны пазналі, што ён відзеў відзень у Доме Божым, бо ён ківаў ім; і застаўся немы.
 
Выйшаўшы, ён не мог да іх прамаўляць, дык пазналі, што ён бачыў з’яву ў святыні. А ён падаваў ім знакі і заставаўся нямым.

І сталася, што, як скончыліся дні адправы ягонае, ён адышоў да дому свайго.
 
І сталася, калі скончыліся дні службы яго, ён вярнуўся ў дом свой.

А па тых днёх зачала Альжбета, жонка ягоная, і таілася пяць месяцаў, кажучы:
 
А праз некалькі дзён жонка яго, Лізавета, пачала дзіця; і пяць месяцаў хавалася, кажучы:

«Гэтак імне ўчыніў Спадар за дзён, калі глянуў, каб зьняць ганьбу маю памеж людзёў».
 
«Гэта ўчыніў мне Госпад у дні, у якія зірнуў на мяне, каб зняць ганьбу маю сярод людзей».

А шостага месяца пасланы быў ад Бога ангіл Гаўрэль да места Ґалілейскага, званага Назарэт,
 
А ў шосты месяц быў пасланы Богам Анёл Габрыэль у горад у Галілеі, званы Назарэт,

Да дзявушчае, заручанае з чалавекам, каторага імя было Язэп, з дому Давідавага, а дзявушчае імя: Марыя.
 
да Дзевы, заручанай мужу, які меў імя Язэп, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.

І, увыйшоўшы да яе, ангіл сказаў: «Здарова, ласкаю абдараваная! Спадар із табою; дабраславёная ты памеж жанок».
 
Увайшоўшы да Яе, Анёл прывітаў: «Радуйся, ласкі поўная, дабраславёная Ты між жанчынамі, Госпад з Табою».

Яна ж, абачыўшы яго, парушылася на слова ягонае й разважала, што гэта было б за здарованьне.
 
А Яна стрывожылася словам яго і думала, што гэта за прывітанне такое?

І сказаў ёй ангіл: «Ня бойся, Марыя, бо ты прыдбала ласку ў Бога.
 
І гаворыць Ёй Анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.

І вось, зачнеш у жываце, і народзіш Сына, і назавеш імя Ягонае: Ісус.
 
І вось, пачнеш ва ўлонні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.

Ён будзе вялікі і назавецца Сынам Навышняга, і Спадар Бог дасьць Яму пасад Давідаў, айца Ягонага;
 
Ён будзе вялікім і Сынам Узвышняга будзе названы, і дасць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Яго;

І будзе гаспадарстваваць у доме Якававым навекі, і гаспадарству Ягонаму ня будзе канца».
 
і будзе Ён валадарыць над домам Якуба вечна, і валадарству Яго не будзе канца».

І сказала Марыя ангілу: «Як гэта будзе, калі я мужа ня знаю?»
 
Марыя ж сказала Анёлу: «Як гэта можа стацца, калі Я мужа не спазнала?»

І, адказуючы, ангіл сказаў ёй: «Дух Сьвяты зыйдзе на Цябе, і моц Навышняга засьціць табе; затым і народжанае сьвятое назавецца Сынам Божым.
 
І, адказваючы, Анёл сказаў Ёй: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Узвышняга агарне Цябе. Таму, што з Цябе народзіцца, Святое, назавецца Сынам Божым.

І вось, сваячка твая Альжбета, званая бясплоднай, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і гэты ё шосты месяц ёй, званай бясплоднай.
 
І вось сваячка Твая, Лізавета, і яна пачала дзіця ў старасці сваёй, і ўжо шосты месяц у той, якую завуць няплоднай,

Бо ў Бога нічога няма немагчымага».
 
бо ў Бога не бывае немагчымым ніводнае слова».

І Марыя сказала: «Вось, служэбка Спадарова; хай будзе імне подле слова Твайго». І ангіл адышоў ад яе.
 
Марыя ж сказала: «Вось жа, Я — служка Госпадава, хай Мне станецца паводле твайго слова». І Анёл адышоў ад Яе.

І ўстаўшы Марыя тых дзён, з пасьпехам пайшла да гаравое краіны, да места Юдзінага.
 
У тыя дні Марыя, устаўшы, пайшла паспешліва ў горы, у горад Юды.

І ўвыйшла ў дом Захарын, і паздаровала Альжбету.
 
І ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Лізавету.

І сталася, як пачула Альжбета здарованьне Марыіна, што скранулася дзяцянё ў жываце ейным, і Альжбета напоўнілася Духам Сьвятым,
 
І, калі Лізавета пачула прывітанне Марыі, зварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і Дух Святы напоўніў Лізавету,

І загукала вялікім голасам, і сказала: «Дабраславёная ты памеж жанок, і дабраславёны плод жывата твайго.
 
і ўсклікнула яна моцным голасам, кажучы: «Дабраславёная Ты між жанчынамі, і дабраславёны Плод улоння Твайго.

І скуль гэта імне, што прышла маці Спадара майго да мяне?
 
А скуль жа мне гэта, што Маці Госпада майго прыйшла да мяне?

Бо, гля, як толькі гук здарованьня твайго загучэў у вушшу маім, скранулася з радасьці дзецянётка ў жываце маім.
 
Вось, як толькі загучаў голас прывітання Твайго ў вушах маіх, зварухнулася з радасцю дзіцятка ў маім улонні.

І дабраславёная тая, што паверыла, бо зьдзеецца сказанае ёй ад Спадара».
 
І шчасная Тая, што ўверыла, бо споўніцца сказанае Ёй ад Госпада».

І сказала Марыя: «Узьвялічае душа мая Спадара;
 
І сказала Марыя: «Узвялічвае душа Мая Госпада,

І ўсьцешыі’ся дух мой у Вогу, Спасу маім;
 
і ўзрадаваўся дух Мой у Богу, Збаўцы Маім,

Бо глянуў Ён на паніжэньне служэбкі Свае; вось, адгэтуль за шчасьлівую мяне будуць мець усі роды;
 
бо зірнуў Ён на пакорлівасць служкі Сваёй. Вось, адгэтуль шчаснай называць Мяне будуць усе роды,

Бо ўчыніў імне вялічча Дужы; і сьвятое імя Ягонае;
 
бо зрабіў Мне вялікае Магутны, і святое імя Яго,

І міласэрдзе Ягонае ад роду да роду да тых, што баяцца Яго.
 
і міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленне тым, што баяцца Яго.

Зьдзеяў моц цаўём Сваім; расьцярушыў пыхатых падумкамі сэрца іхнага;
 
Выявіў магутнасць рукі Сваёй, разагнаў пыхлівых у намеры сэрца свайго,

Ськінуў дужых із пасадаў і павышыў паніжаных.
 
спіхнуў моцных з пасадаў і ўзвысіў пакорлівых;

Напоўніў прагнучых дабром, а багатых адаслаў пустых.
 
галодных насыціў даброццем, а багацеяў адправіў ні з чым.

Памог Ізраелю, слузе Свайму, памятуючы на міласэрдзе,
 
Прытуліў Ізраэля, слугу Свайго, памятаючы на міласэрнасць,

Як казаў айцом нашым, Абрагаму а насеньню ягонаму навекі».
 
як прадказаў бацькам нашым, Абрагаму і нашчадкам яго навечна».

І заставалася Марыя зь ёй каля трох месяцаў, і зьвярнулася да дому свайго.
 
Ды заставалася з ёю Марыя каля трох месяцаў, і вярнулася ў Свой дом.

Альжбеце ж выпаўніўся час радзіць, і яна нарадзіла сына.
 
А Лізавеце настаў час нарадзіць, і яна нарадзіла сына.

І пачулі суседзі а сваякі ейныя, як Спадар узьвялічыў міласэрдзе над ёй, і цешыліся зь ёю.
 
Яе суседзі і сваякі, пачуўшы, што ўзвялічыў Госпад у ёй Сваю міласэрнасць, радаваліся разам з ёю.

І сталася, што на восьмы дзень прышлі абразаць дзецянё і звалі яго, подле імені айца ягонага, Захара.
 
І сталася: у восьмы дзень сабраліся яны абрэзаць хлопчыка ды назваць яго імем бацькі яго, Захарыем.

Але маці ягоная, адказуючы, сказала: «Не, але названы будзе Яанам».
 
І, адказваючы, маці яго сказала: «Ніякім чынам, але будзе названы Ян».

І сказалі ёй: «Нікога няма ў родзе тваім, каб быў названы гэтым імям».
 
І сказалі ёй: «У родзе тваім няма нікога, хто б называўся гэтым імем».

І паказавалі знакамі айцу ягонаму, як бы яго хацеў назваць.
 
Дык пыталі на мігі ў бацькі яго, як ён хацеў бы назваць яго.

А ён, папрасіўшы дошчачкі, напісаў, кажучы: «Яан імя ягонае». І дзіваваліся ўсі.
 
А той запатрабаваў дошчачку і напісаў словамі: «Ян імя яго». Дык здзівіліся ўсе.

І якга адчыніліся вусны ягоныя а язык ягоны, і ён гукаў, хвалячы Бога.
 
А ў гэты момант раскрыліся вусны яго ды развязаўся язык яго і стаў гаварыць, дабраслаўляючы Бога.

І напаў страх на ўеіх, што жылі навокал іх, і па ўсёй гаравой краіне Юдэі гукалі ўсі гэтыя словы.
 
Дык ахапіў страх усіх іх суседзяў, і па ўсіх гарах Юдэі разнесліся словы пра ўсё гэта.

І ўсі, што чулі, складалі ў сэрцах сваіх, кажучы: «Што за дзецянё гэта будзе!» І запраўды рука Спадарова была зь ім.
 
А ўсе, што пра гэта пачулі, разважалі ў сэрцы сваім, кажучы: «Кім жа будзе гэта дзіця?» Бо рука Госпадава была з ім.

І Захара, айцец ягоны, напоўніўся Духам Сьвятым і праракаў, кажучы:
 
І Захарыя, бацька яго, напоўнены Духам Святым, праракаваў кажучы:

«Дабраславёны Спадар, Бог Ізраеляў, што даведаўся й зьдзеяў адкупленьне люду Свайму;
 
«Дабраславёны Госпад, Бог Ізраэля, бо наведаў і адкупіў народ Свой,

І ўзьняў рог спасеньня нам у доме Давіда, слугі Свайго;
 
і падняў рог збаўлення нашага ў доме Давіда, паслугача Свайго,

Як казаў вуснамі сьвятых прарокаў Сваіх, што былі ад веку,
 
як прадказаў вуснамі святых прарокаў Сваіх, якія жылі ад пачатку вякоў,

Праз спасеньне нас ад варагоў нашых і ад рукі ўсіх ненавідзячых нас;
 
збаўленне ад ворагаў нашых ды з рук тых, што ненавідзяць нас;

Што зьдзее міласэрдзе айцом нашым і ўспомне сьвятую ўмову Сваю,
 
каб учыніць міласэрнасць бацькам нашым і ўспомніць святы запавет Свой,

Прысягу, што Ён прысягнуў Абрагаму, айцу нашаму, даць нам,
 
і прысягу, якую даў Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам,

Каб бяз страху, з рукі непрыяцеляў сваіх вывальненыя, служылі Яму
 
каб без страху, свабодныя ад рук ворагаў нашых, служылі Яму

Ў сьвятасьці а справядлівасьці перад Ім усі дні жыцьця свайго.
 
ў святасці і справядлівасці перад Ім ва ўсе дні жыцця нашага.

І ты, дзецянё, назавешся прарокам Навышняга, бо пойдзеш перад відам Спадаровым, гатаваць дарогі Ягоныя,
 
І ты, дзіця, названы будзеш прарокам Узвышняга, бо пойдзеш перад абліччам Госпада, рыхтаваць дарогі Яму,

Даць пазнаньне спасеньня люду Ягонаму ў дараваньню грахоў іхных,
 
каб даць народу Яго навуку збаўлення ў адпушчэнні грахоў іх

Пераз чульлівае міласэрдзе Бога нашага, як із вышыні Золак даведаўся да нас,
 
праз міласэрнасць бязмежную Бога нашага, у якой Усход наведаў нас, сыходзячы з вышыняў,

Даць сьвятло седзячым у цямноце а ў сьценю сьмерці, кіраваць ногі нашыя на дарогу супакою».
 
каб асвяціць тых, што сядзяць у поцемках і ў засені смерці, каб накіраваць ногі нашы на шлях супакою».

А дзяцё расло а дужэла духам, і было на пустынях аж да дня паказаньня свайго Ізраелю.
 
А дзіця расло і ўзмацоўвалася духам, і заставалася ў пустыні аж да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.