Выслоўяў Саламонавых 21 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
Як цур’і водаў, сэрца каралёва ў руццэ СПАДАРА. Ён кіруе яго, куды хоча.
Сэрца цара ў руцэ Госпада — як ручаі водаў: Ён паверне яго, куды пажадае.
Усі дарогі людзіны простыя ў ваччу ейным, але СПАДАР важа сэрцы.
Усякая дарога чалавека здаецца яму вернай, але Госпад узважвае сэрцы.
Валей справядлівасьць а суд СПАДАРУ, чымся аброк.
Тварыць міласэрнасць і законнасць больш падабаецца Госпаду, чым крывая ахвяра.
Высокае вока а надзьмутае сэрца — сьвечка нягодных, грэх.
Гордасць вачэй і фанабэрыстасць сэрца — светач бязбожнікаў — грэх.
Падумкі ўлеглівага вядуць да збытку, але кажнага хаплівага — адно да нястачы.
Намеры кемлівага — заўсёды для прыбытку, а ўсякі паспешлівы — заўсёды ў галечы.
Прыдбаньне скарбаў манлівым языком — пустая беганіна шукаючых сьмерці.
Хто збірае скарбы падманным языком, той будзе кінуты ў пасткі смерці.
Глабаньне нягодных зьнішча іх, бо яны адмаўляюцца ад спаўненьня суду.
Раз’ятранасць бязбожнікаў скіне іх, бо не пажадалі яны тварыць законнасць.
Дарога людзіны крывая а дзіўная, але чыстага дзейнасьць простая.
Нясталы шлях — чужы для чалавека; а хто чысты, таго справа верная.
Валей жыць у куце страхі, чымся із звадліваю жонкаю ў супольным доме.
Лепей сядзець у кутку гарышча, чым са сварлівай [жонкай] — у агульным доме.
Душа нягоднага жадае ліха; прыяцель ягоны ня знойдзе ласкі ў ваччу ягоным.
Душа бязбожніка жадае ліха; над ім не злітуецца блізкі яго.
Як караюць насьміханьніка, просты мудрэе; а як навучаюць мудрага, ён адзержуе веданьне.
Калі пакараюць насмешніка, просты чалавек паразумнее; а калі вучаць мудрага — ён набудзе веды.
Мудра дзее справядлівы да дому нягоднага, але ськідае нягодных за іх ліха.
Справядлівы назірае за домам бязбожніка: як упадаюць бязбожныя у няшчасце.
Хто затыкае вуха свае на вык беднага, тый і сам будзе крычэць, але не адкажуць.
Хто вуха сваё затыкае на лямант беднага, той і сам будзе лямантаваць, але не будзе выслуханы.
Дар у таямніцы сьцішае гнеў, і лапан у заўлоньне — вялікую злосьць.
Падарунак патаемны спыняе гнеў, а падарунак за пазухай — найвялікшае абурэнне.
Радасьць справядляваму чыніць суд, але зьнішчэньне дзеючым бяспраўе.
Тварыць законнасць — гэта радасць для справядлівага і пагібель для тых, хто чыніць несправядлівасць.
Чалавек, што зьбіваецца з дарогі розуму, будзе супачываць у грамадзе сьценяў сьмерці.
Чалавек, які сыдзе з дарогі разважлівасці, прабудзе на сходзе мёртвых.
Хто любе весялосьць, будзе недастатны; хто любе віно а алей, не забагацее.
Хто любіць балі — будзе ў галечы, не ўзбагаціцца, хто любіць віно і тлустую ежу.
Выкупам за справядлівага — нягоднік, і за пасьцівых — хвальшнік.
Збаўленне за справядлівага — бязбожнік, а за прастадушных — несправядлівы.
Валей жыць у пусташы, чымся із звадліваю а злоснаю жонкаю.
Лепей жыць на пустыннай зямлі, чым з жонкай сварлівай і запальчывай.
Скарб жаданы будзе й алей у гасподзе мудрага, але неразумны чалавек праглынець іх.
Жаданы скарб і тлушч у жыллі мудрага, а неразважлівы чалавек прамантачыць яго.
Хто імкнецца да справядлівасьці а міласэрдзя, знойдзе жыцьцё, справядлівасьць а чэсьць.
Хто ідзе ўслед за справядлівасцю і міласэрнасцю, той знойдзе жыццё, і справядлівасць, і славу.
На места дужых узыйдзе мудры і ськіне далоў мацніню даверу яго.
Уваходзіць мудры ў горад дужых і знішчае цытадэль іх упэўненасці.
Хто сьцеражэць вусны свае а язык свой, сьцэражэць душу сваю ад клопату.
Хто беражэ вусны свае і язык свой, той беражэ душу сваю ад бед.
Пыхаты начэпа — насьміханьнік імя ягонае — дзее ў злосьці начэпна.
Пыхлівы і фанабэрысты завецца насмешнікам, што дзейнічае ў пыхлівым гневе.
Жаданьне лянога забівае яго, бо рукі ягоныя адмаўляюцца рабіць;
Жаданні гультая забіваюць, бо рукі яго не жадаюць нічога рабіць:
Увесь дзень ён вельма галіцца, але справядлівы даець і не задзержуе.
увесь дзень ён жадае і прагне; а справядлівы — той, хто раздае і не шкадуе.
Аброк нягодных — агіда, пагатове абраканы зь нягоднаю думкаю.
Ахвяры бязбожнікаў — агідныя, тым болей, што прапаноўваюцца яны са злачынства.
Хвальшывая сьветка загіне, але людзіна, што гукае чутае, гукае тое заўсёды.
Ілжэсведка загіне, чалавек пакорлівы будзе гаварыць на перамогу.
Нягодная людзіна каляне від свой, але пасьцівы разумее дарогу сваю.
Бязбожны чалавек упарціцца ў поглядзе сваім; а той, хто верны, — выпраўляе дарогу сваю.
Няма мудрасьці ані розуму, ані рады супроці СПАДАРА.
Няма мудрасці, ані разважлівасці, ані законнасці супраць Госпада.
Каня гатуюць на дзень бітвы, але перамога ад СПАДАРА.
Каня рыхтуюць на дзень вайны, але выратоўвае Госпад.
