Выслоўяў Саламонавых 8 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
Ці ня гукае мудрасьць а кемнасьць, ці ня пушчае голасу свайго?
Ці ж мудрасьць ня кліча? Ці ж розум ня ўзносіць голас свой?
Яна стаіць на версе высокіх месцаў, ля дарогі, на ростанях;
На вяршынях гораў, пры дарозе, на ростанях стаіць яна,
Яна гукае ля брамаў, ля ўходу ў места, ля ўходу ў дзьверы:
каля брамаў, пры ўваходзе ў горад, пры дзьвярах кліча яна.
«Да вас, людзі, я гукаю, і голас мой да сыноў людзкіх.
«Да вас, людзі, я клічу, да сыноў чалавечых голас мой!
Уцямце, неразумныя, добры розум, і, дурныя, уцямце разважнасьць.
Навучыцеся, неразумныя, цьвярозаму мысьленьню, і вы, бязглуздыя, прыдбайце сэрца разумнае.
Слухайце, бо я буду гукаць дабрароднае, і адчыненьне вуснаў маіх — пасьцівасьць;
Слухайце, бо буду гаварыць пра рэчы важныя, і расчыняцца вусны мае, каб сказаць рэчы справядлівыя.
Бо праўду вымаве паднябеньне мае, і агіда — нягоднасьць вуснам маім;
Бо праўду выкажа язык мой, і няправасьць — брыдота для вуснаў маіх.
Справядлівыя ўсі казані вуснаў маіх; нямаш ў іх крутні ані ашукі;
Выслоўі вуснаў маіх праведныя, няма ў іх хлусьні і крывадушнасьці.
Усі яны ясныя цемячаму і пасьцівыя тым, што знаходзяць веду.
Усе яны простыя для разумнага і правыя для тых, што знайшлі веданьне.
Прыйміце навуку маю, а ня срэбра, і валей веду, як выборнае золата;
Прыйміце настаўленьне маё, а ня срэбра; лепш веды, чым чыстае золата,
Бо лепшая мудрасьць за рубіны, і ўсе жаданае не зраўнуецца зь ёю.
бо мудрасьць лепшая за пэрлы, і ніякія каштоўнасьці не параўнаюцца з ёю.
Я, мудрасьць, жыву з розумам і веду добрага розуму знаходжу.
Я, мудрасьць, жыву разам з цьвярозым мысьленьнем і шукаю веданьня і разважлівасьці.
Баяцца СПАДАРА — ненавідзіць ліха: ненавіджу гордасьць а пыху а благую дарогу а ізрадлівыя вусны.
Страх перад ГОСПАДАМ — ненавідзець ліхоту, пыху і фанабэрыстасьць; шляхі ліхія і вусны крывадушныя я ненавіджу.
У мяне рада й добры розум; я кемнасьць, і ў мяне сіла;
У мяне рада і сапраўдная мудрасьць, я — розум, у мяне сіла.
Імною гаспадарствуюць каралі, і князі ўстанаўляюць уставы справядлівасьці;
Дзякуючы мне валадары валадараць і князі дзейнічаюць праведна.
Імною начэльнікі радзяць і ўсі дабрародныя судзьдзі зямлі.
Дзякуючы мне начальнікі кіруюць, і магнаты, і ўсе судзьдзі зямлі.
Я люблю любячых мяне, і хто шукае мяне, той знойдзе мяне.
Я люблю тых, якія мяне любяць, і тыя, што мяне шукаюць, знойдуць мяне.
Багацьце а слава з імною, меньне кажначаснае а праўда;
У мяне багацьце і слава, незьнішчальныя скарбы і праведнасьць.
Лепшыя плады мае за чыстае золата, за золата найчыстшае, і прыбытку зь мяне болей, чымся з выборнага срэбра.
Плод мой лепшы за золата, і золата найчысьцейшае; і карысьць ад мяне лепшая за срэбра адборнае.
Я йду дарогаю справядлівасьці, пасярод сьцежкаў суду,
Я хаджу сьцежкамі праведнасьці і шляхамі правасудзьдзя,
Каб любячым мяне даць на спадак дабро і скарбніцы іхныя напоўніць.
каб даць тым, што любяць мяне, у спадчыну даброцьці, і скарбніцы іх я напоўню.
СПАДАР меў мяне на пачатку дарогі Свае, перад справамі Сваімі, здаўна;
ГОСПАД меў мяне на пачатку шляху Свайго, раней стварэньняў Сваіх, спакон вякоў.
Я была ўстаноўлена спрадвеку, спачатна, раней за быцьцё зямлі.
Спрадвеку я пастаўлена, ад пачатку, перш, чым зямля паўстала.
Я радзілася, як ня было бяздоньняў, як ня было жаролаў, поўных вады;
Я нарадзілася, калі яшчэ не было бяздоньняў, калі не было крыніцаў, напоўненых водамі.
Я радзілася раней, чымся горы былі ўстаноўлены, раней за ўзгоркі,
Перш, чым горы былі асаджаны, перад узгоркамі я нарадзілася,
Як яшчэ ня была ўчынена зямля, ані раўніны, ані спачатныя пылкі сьвету.
калі Ён яшчэ не стварыў ані зямлі, ані палёў, ані пачатковых пылінак сусьвету.
Як Ён гатаваў нябёсы, я там, як Ён рысаваў круг над бяздоньням,
Калі Ён прыгатоўваў нябёсы, я была там. Калі Ён крэсьліў скляпеньне над абліччам бяздоньня,
Як Ён устанаўляў булакі ўгары, як мацніў жаролы бяздоньня,
калі засноўваў аблокі ўгары, калі ўмацоўваў крыніцы бяздоньня,
Як даваў мору загаду Сваю, каб воды ня выступалі з расказаньня Ягонага, як Ён клаў поды зямлі, —
калі вызначаў для мора статут ягоны, каб воды не перакрочвалі межы свае, калі закладаў падваліны зямлі,
Тады я была пры Ім мастачкаю, і была кажны дзень весялосьцяй, заўсёды
я была ў Яго дойлідам і была пацехай [Яго] кожны дзень, радуючыся перад абліччам Яго кожны час,
Цешачыся на заселенай часьці зямлі Ягонай, і любата мая із сынамі людзкімі.
радуючыся на заселенай зямлі Яго, і пацеха мая — з сынамі чалавечымі.
Дык цяпер, сынове, паслухайце мяне, бо шчасьлівыя заховуючыя дарогі мае;
І цяпер, дзеці, паслухайце мяне, і шчасьлівыя тыя, якія трымаюцца шляхоў маіх.
Паслухайце навукі, і будзьце мудрыя, і не адхінайце яе.
Слухайце настаўленьне, і будзеце мудрымі, і не адкідайце яго.
Шчасьлівы чалавек, што слухае мяне, кажнага дня сьцеражэць у брамах маіх, вартуе вушакі дзьвярэй маіх;
Шчасьлівы чалавек, які слухае мяне, чуваючы кожны дзень пры брамах маіх, стоячы на варце пры парозе дзьвярэй маіх.
Бо хто знойдзе мяне, знойдзе жыцьцё і адзяржыць зычлівасьць ад СПАДАРА;
Бо хто знойдзе мяне, знойдзе жыцьцё і атрымае ласку ад ГОСПАДА,
Але хто грэша супроці мяне, шкодзе душы сваёй; усі, ненавідзячыя мяне, любяць сьмерць».
а хто грашыць супраць мяне, шкодзіць душы сваёй; усе, якія ненавідзяць мяне, любяць сьмерць».
