Выслоўяў Саламонавых 18 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Леаніда Галяка
Сваволі шукае прымхлівы, паўстае супроць усяго разумнага.
Самадумны чалавек шукае таго, што яму падабаецца, паўстае супроць усяго разумнага.
Неразумны ня любіць думаць, а толькі паказаць бы свой розум.
Дурны ня любіць веды, але тое, што яму здаецца ў ягоным сэрцы.
З прыходам бязбожнага прыходзіць і пагарда, а з вартым пагарды — ганьба.
Калі прыходзіць бязбожны, прыходзіць і пагарда, а з легкамысным — лаянка.
Слова з вуснаў чалавечых — глыбокія воды; крыніца мудрасьці — бруісты паток.
Словы вуснаў мудрага, як глыбокія воды, крыніца мудрасьці, як ліючыся паток.
Нядобра быць ласкавым зь бязбожным, каб абвергнуць праведнага ў судзе.
Ня добра спрыяць бязбожнаму, каб перамагчы на судзе справядлівага.
Вусны бязглуздага цягнуць у незлагадзь, а словы яго выклікаюць бойку.
Вусны дурнога імкнуцца да сваркі, а вусны яго выклікаюць на бой.
Язык бязглуздага — пагібель яму, а вусны яго — сетка на душу ягоную.
Язык дурнога — загуба для яго, а ягоныя вусны — сетка для ягонай душы.
Словы нагаворшчыка — як прысмакі, і яны гладка ўваходзяць у нутро чалавека.
Словы даношчыка, як ласунак, і пранікаюць у нутро жывата.
Нядбалы ў працы сваёй — брат марнатраўцы.
Хто нядбайны ў сваёй працы, той брат раскідомніка.
Імя Госпада — моцная вежа: убягае ў яе праведнік, і ў бясьпецы.
Імя Госпада — моцная вежа, справядлівы ўцячэ да яе і збавіцца.
Маёмасьць багатага — як моцны горад ягоны, і высокім мурам здаецца яму.
Маемасьць багатага — ягоны моцны горад і як высокі мур у ягоным выабражэньні.
Перад падзеньнем узносіцца сэрца чалавека, а сьціпласьць ідзе наперадзе славы.
Перад упадкам уздымаецца сэрца чалавека, а славу папераджае паніжэньне.
Хто дае адказ, ня выслухаўшы, той неразумны і брыдка яму.
Хто адказывае ня выслухаўшы, той дурны і сорамна яму.
Дух чалавека пераносіць яго немачы; а прыгнечаны дух — хто можа ўмацаваць яго.
Дух чалавека зносіць немач сваю, а апаражаны дух — хто можа ўзмацаваць яго.
Сэрца разумнага набывае веды, і вуха мудрых шукае ведаў.
Сэрца разумнага набывае веду, а вуха мудрага шукае яе.
Дарунак дае чалавеку прастору і да вяльможаў давядзе яго.
Дар дае прастор чалавеку і даводзіць яго да магната.
Першы ў цяжбіне сваёй мае рацыю, але прыходзіць супернік ягоны і паняверыць яе.
Першы ў споры правы, але прыходзіць бліжні яго і аспрэчвае яго.
Жэрабя спыняе спрэчкі і вырашае паміж моцнымі.
Лёс спыняе сваркі і вырашае паміж моцнымі.
Азлоблены брат няпрыступнейшы за моцны горад, і свары падобныя на замкі замка.
Пакрыўджаны брат мацнейшы за нездабыты горад, а спрэчкі, як замкі замку.
Ад плоду вуснаў чалавека напаўняецца чэрава ягонае; вытворамі вуснаў сваіх ён насычаецца.
Ад плоду вуснаў кожнага насычаецца ягоны жывот, будзе насычаны ўраджаем сваіх вуснаў.
Сьмерць і жыцьцё — ва ўладзе языка, і хто любіць яго, скаштуе ад плоду яго.
Сьмерць і жыцьцё ў уладзе языка, і хто яго любіць — будзе есьці ягоныя плады.
Хто знайшоў жонку, той знайшоў дабро і атрымаў мілату ад Госпада.
Хто знайшоў жонку, знайшоў добрую рэч і атрымаў ласку ад Госпада.
З мальбою гаворыць убогі, а багаты адказвае груба.
Бедны гаворыць пакорна, але бедны адказывае сурова.
Хто хоча мець сяброў, той і сам павінен быць прыязны; і бывае сябар больш прыязны за брата.
Чалавек, што мае прыяцеляў, сам павінен быць прыяцельскі, бо прыяцель бывае больш спрыяючы, чым брат.
