Выслоўяў Саламонавых 27 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Не хваліся заўтрашнім днём, не ведаючы, што прынясе дзень, што надыходзіць.
Не хваліся заўтрашнім днём, бо ня ведаеш, што дзень народзе.
Хай іншы цябе хваліць — не твой уласны рот, чужы — не твае ўласныя вусны.
Хай хвале цябе чужы, а ня вусны твае, — чужаземец, а не язык твой.
Цяжкі камень і цяжкаваты пясок, але гнеў бязглуздага цяжэйшы за абаіх.
Цяжкі камень, і пясок вагкі; але гнеў дурнога цяжшы за абодвых.
Шалёны нораў і абурэнне, што прарываецца наверх, — а хто можа ўстаяць перад зайздрасцю?
Гнеў — неміласьціўнасьць, і абурэньне — паводка; але хто вытрывае супроці завісьці?
Лепш адкрытае абвінавачванне, чым схаваная любоў.
Валей адкрытае ганеньне, чымся патайная любоў.
Раны ад таго, хто любіць, вярнейшыя, чым ілжывыя пацалункі таго, хто ненавідзіць.
Верныя раны любячага, але ашукныя цалаваньні непрыяцеля.
Душа, што насыцілася, будзе таптаць мёд, а душа, што прагне, нават горкае будзе лічыць за салодкае.
Насычаная душа брыдзіцца наўзаю, але галоднай душы ўсе гаркое соладка.
Як птушка, што ўцякае з гнязда свайго, так чалавек, што блукае далёка ад радзімы сваёй.
Як птушка-валацуга, што адляцела ад свайго гнязда, так людзіна, што пайшла ад свайго месца валачыцца.
Маззю і фіміямам цешыцца сэрца і прывабнасцю сябра ў парадзе ад душы.
Масьць а кадзеньне цешаць сэрца, і валей саладзіня прыяцелева, чымся собская рада.
Не адмаўляйся ад сябра свайго і сябра бацькі свайго, і ў дзень смутку не ўваходзь у дом брата свайго. Лепш сусед паблізу, чым брат далёка.
Прыяцеля свайго й прыяцеля айца свайго не пакідай, і да дому брата свайго не хадзі ў дзень няшчасьця свайго; валей сусед блізкі, чымся брат далёкі.
Імкніся да мудрасці, сыне мой, парадуй сэрца маё, каб мог адказаць таму, хто мне ўпікае.
Сыну мой! будзь мудры й павесялі сэрца мае; і я адкажу словам таму, каторы ўпікае імне.
Хітры, што бачыць ліха, — хаваецца; а легкаверныя, што ідуць да яго, — караюцца.
Разважлівы, перадбачачы ліха, хаваецца; простыя йдуць, і іх караюць.
Здымі вопратку з таго, хто паручыўся за іншага, а за незнаёмых — вазьмі ад яго заклад.
Вазьмі адзецьце ягонае, бо ён ручаў за чужніка, і вазьмі заклад у яго за чужую.
Хто, уздымаючыся раніцай, хваліць блізкага свайго гучным голасам, залічаць яму гэта за праклён.
Хто голасна дабраславе прыяцеля свайго рана нараніцы, то за праклён гэта будуць мець яму.
Дах, што працякае ў халодны дзень, і сварлівая жонка — роўныя;
Кажначаснае капаньне вельмі дажджлівага дня й звадлівая жонка аднолькавыя;
хто стрымлівае яе — той быццам вецер стрымлівае і прымудраецца, каб трымаць масць у правай руцэ.
Хто хавае яе, хавае вецер, і пахнючы алей у правіцы.
Жалеза жалезам вастрыцца, а чалавек завастрае позірк сябра свайго.
Зялеза войстра зялеза, так людзіна войстра від прыяцеля свайго.
Хто сцеражэ дрэва фігавае — будзе есці плады яго, а хто вартаўнік гаспадара свайго — праславіцца.
Хто даглядае фіґу, паспытаецца садавіны яе; і хто рупіцца праз спадара свайго, будзе паважаны.
Як у вадзе твар глядзіць на твар, так сэрца чалавека — у чалавеку.
Як у вадзе від — да віду, так сэрца людзіны — да людзіны.
Пекла і пагібель ніколі не насычаюцца, падобна ім ненасытныя і вочы чалавечыя.
Шэоль а авадон ніколі не насыцяцца, і вочы чалавека не насыцяцца.
Як срэбра — у горане, а золата — у печы, так правяраецца чалавек вуснамі таго, хто хваліць [яго].
Літавальны гаршчок да срэбра і горан да золата, так людзіна, подле хвалы свае.
Калі стаўчэш бязглуздага ў ступцы таўкачом разам з зярнятамі, не выйдзе з яго бязглуздасць.
Калі будзеш таўчы дурнога ў ступе таўкачом памеш круп, дурнота ягоная не аддзеліцца ад яго.
Пільна даглядай за жывёлай тваёй, звяртай увагу на статкі,
Рупся ведаць стан авец сваіх, даглядай дабро стады свае;
бо не будзеш мець багацце заўсёды. Няўжо з пакалення ў пакаленне будзе перадавацца вянец?
Бо багацьце ня вечнае, і ці карона ад роду да роду?
Агаліліся лугі — і з’явіліся травы зялёныя, і сабралі сена з узгоркаў;
Сена зьяўляецца, і кунежная трава паказуецца, і гаравое зельле зьбіраюць.
авечкі — на вопратку тваю, а казлы — на выкуп нівы.
Ягняты дзеля адзецьця твайго, і козы — цана поля.
Хопіць табе казінага малака на снеданне тваё, і на снеданне дому твайго, і на пражытак слугам тваім.
І даволі казінага малака на ежу табе, на ежу хатнім і на жывеньне служэбак тваіх.