Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Паколькі многія ўжо спрабавалі скласці аповед пра падзеі, якія ў нас адбыліся,
Як шмат хто ўзяўся напісаць нарыс праз сталыя здарэньні памеж нас,
як пераказалі нам тыя, што ад пачатку самі бачылі і былі паслугачамі Слова,
Як перадалі нам тыя, што спачатку вочнікамі а слугачымі Слова былі, —
таксама і я, старанна разгледзеўшы ўсё ад пачатку, рашыўся па парадку апісаць табе, годны Тэафіле,
Здалося й імне добрым, дасьледаваўшы ўсе з належнага жарала, акуратна а з парадку напісаць тэ праз гэта, найпачэсьліўшы Хахілю,
каб ты ўсведаміў непарушнасць слоў, у якіх ты быў навучаны.
Каб ты добра ведаў пэўнасьць таго, чаго ты быў навучаны.
У дні Ірада, цара Юдэі, жыў адзін святар на імя Захарыя, з Абіявай чаргі. Ён меў жонку, з дачок Ааронавых, імя яе Лізавета.
За дзён Гірада, караля Юдэйскага, быў адзін сьвятар, імям Захара, зь дзянное радоўкі Авінае, і жонка ягоная была з дачок Ааронавых, і імя ейнае Альжбета.
Яны абое былі справядлівымі перад Богам, беззаганна спаўняючы ўсе пастановы і прыказанні Госпадавы.
Яны абое былі справядлівыя перад Богам, ходзячы ў вусіх расказаньнях а пастановах Спадаровых без заганы.
Ды не мелі дзіця, бо Лізавета была няплоднай, а абое былі ўжо на схіле дзён сваіх.
Але ня мелі дзяцяці, бо Альжбета была бясплодная, і абое былі ацяжараныя гадамі.
І сталася, калі ён адбываў службу святарскую перад Богам у сваёй чарзе,
І сталася, як ён правіў сьвятарскі ўрад перад Богам у парадку свае радоўкі,
па жэрабі, як была традыцыя ў святароў, выпала яму ўвайсці ў святыню Госпадаву для каджэння,
Подле звычаю сьвятарскага ўраду, было яму жэрабя кадзіць, як ён увыйшоў у Дом Спадароў;
а ўсё мноства народа ў час каджэння малілася звонку.
А ўся множасьць люду малілася вонках у часе кадзеньня, —
І з’явіўся перад ім Анёл Госпадаў, стоячы па правым баку ахвярніка каджэння,
І зьявіўся яму ангіл Спадароў, стоячы паправе аброчніка кадзеньня.
дык Захарыя стрывожыўся, бачачы [гэта], ды [вялікі] страх ахапіў яго.
І стрывожыўся Захара, абачыўшы, і ляк абняў яго.
Тады Анёл прамовіў да яго: «Не бойся, Захарыя, бо пачута маленне тваё, вось жа, жонка твая Лізавета народзіць табе сына, і назавеш яго Янам.
Але ангіл Спадароў сказаў яму: «Не лякайся, Захара; бо просьба твая пачута, і Альжбета, жонка твая, зачнець табе сына, і назавеш імя яго: Яан.
Ды будзе табе радасць і пацеха, ды многія будуць радавацца з яго нараджэння.
І табе будзе радасьць а весялосьць, і шмат хто будзе цешыцца з нараджэньня яго.
Ён будзе вялікім на віду Госпада, і не будзе піць віна і сіцэры, ды яшчэ ад улоння маці сваёй будзе напоўнены Духам Святым,
Бо ён будзе вялікі ў ваччу Спадаровым, і ня будзе піць віна ані хмельнага напітку, і напоўніцца Духам Сьвятым нават ад жывата маці свае.
і многіх сыноў Ізраэля наверне да Госпада, Бога іх.
І шмат каго зь дзяцей Ізраелявых наверне да Спадара, Бога іхнага.
І пройдзе перад Ім у духу і магутнасці Іллі, каб звярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, а непаслухмяных — да мудрасці справядлівых, каб падгатаваць Госпаду народ падрыхтаваны».
І ён пойдзе перад Ім у духу а магутнасьці Ільлінае, каб зьвярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей і няслухменых да мудрасьці справядлівых, каб выгадаваць Спадару люд прыгатаваны».
І сказаў Захарыя Анёлу: «З чаго я магу гэта ведаць? Бо я стары, і жонка мая на схіле дзён сваіх».
І сказаў Захара ангілу: «З чаго я пазнаю гэта? бо я ўжо стары, і жонка мая вельма ацяжараная днямі».
І, адказваючы, сказаў яму Анёл: «Я — Габрыэль, што стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою і абвясціць табе гэтую радасную вестку.
І, адказуючы, ангіл сказаў яму: «Я Гаўрэль, каторы стаю ў прытомнасьці Божай, і я быў пасланы казаць табе, і прынесьці табе дабравесьць.
І вось, ты будзеш нямым ды не будзеш магчы гаварыць аж да дня, у які гэта здзейсніцца, таму што ты не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».
І вось, ты будзеш бязмоўны, і ня будзеш магчы гукаць аж да дня, калі гэта станецца, бо ты не паверыў словам маім, каторыя споўняцца ўпару».
І народ чакаў Захарыю, і дзівіліся, што ён так доўга марудзіць у святыні.
Люд жа чакаў Захары й дзіваваўся, што ён так длякаецца ў Доме Божым.
Выйшаўшы, ён не мог да іх прамаўляць, дык пазналі, што ён бачыў з’яву ў святыні. А ён падаваў ім знакі і заставаўся нямым.
І, як ён вышаў, ня мог гукаць да іх; і яны пазналі, што ён відзеў відзень у Доме Божым, бо ён ківаў ім; і застаўся немы.
І сталася, калі скончыліся дні службы яго, ён вярнуўся ў дом свой.
І сталася, што, як скончыліся дні адправы ягонае, ён адышоў да дому свайго.
А праз некалькі дзён жонка яго, Лізавета, пачала дзіця; і пяць месяцаў хавалася, кажучы:
А па тых днёх зачала Альжбета, жонка ягоная, і таілася пяць месяцаў, кажучы:
«Гэта ўчыніў мне Госпад у дні, у якія зірнуў на мяне, каб зняць ганьбу маю сярод людзей».
«Гэтак імне ўчыніў Спадар за дзён, калі глянуў, каб зьняць ганьбу маю памеж людзёў».
А ў шосты месяц быў пасланы Богам Анёл Габрыэль у горад у Галілеі, званы Назарэт,
А шостага месяца пасланы быў ад Бога ангіл Гаўрэль да места Ґалілейскага, званага Назарэт,
да Дзевы, заручанай мужу, які меў імя Язэп, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
Да дзявушчае, заручанае з чалавекам, каторага імя было Язэп, з дому Давідавага, а дзявушчае імя: Марыя.
Увайшоўшы да Яе, Анёл прывітаў: «Радуйся, ласкі поўная, дабраславёная Ты між жанчынамі, Госпад з Табою».
І, увыйшоўшы да яе, ангіл сказаў: «Здарова, ласкаю абдараваная! Спадар із табою; дабраславёная ты памеж жанок».
А Яна стрывожылася словам яго і думала, што гэта за прывітанне такое?
Яна ж, абачыўшы яго, парушылася на слова ягонае й разважала, што гэта было б за здарованьне.
І гаворыць Ёй Анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І сказаў ёй ангіл: «Ня бойся, Марыя, бо ты прыдбала ласку ў Бога.
І вось, пачнеш ва ўлонні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.
І вось, зачнеш у жываце, і народзіш Сына, і назавеш імя Ягонае: Ісус.
Ён будзе вялікім і Сынам Узвышняга будзе названы, і дасць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Яго;
Ён будзе вялікі і назавецца Сынам Навышняга, і Спадар Бог дасьць Яму пасад Давідаў, айца Ягонага;
і будзе Ён валадарыць над домам Якуба вечна, і валадарству Яго не будзе канца».
І будзе гаспадарстваваць у доме Якававым навекі, і гаспадарству Ягонаму ня будзе канца».
Марыя ж сказала Анёлу: «Як гэта можа стацца, калі Я мужа не спазнала?»
І сказала Марыя ангілу: «Як гэта будзе, калі я мужа ня знаю?»
І, адказваючы, Анёл сказаў Ёй: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Узвышняга агарне Цябе. Таму, што з Цябе народзіцца, Святое, назавецца Сынам Божым.
І, адказуючы, ангіл сказаў ёй: «Дух Сьвяты зыйдзе на Цябе, і моц Навышняга засьціць табе; затым і народжанае сьвятое назавецца Сынам Божым.
І вось сваячка Твая, Лізавета, і яна пачала дзіця ў старасці сваёй, і ўжо шосты месяц у той, якую завуць няплоднай,
І вось, сваячка твая Альжбета, званая бясплоднай, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і гэты ё шосты месяц ёй, званай бясплоднай.
бо ў Бога не бывае немагчымым ніводнае слова».
Бо ў Бога нічога няма немагчымага».
Марыя ж сказала: «Вось жа, Я — служка Госпадава, хай Мне станецца паводле твайго слова». І Анёл адышоў ад Яе.
І Марыя сказала: «Вось, служэбка Спадарова; хай будзе імне подле слова Твайго». І ангіл адышоў ад яе.
У тыя дні Марыя, устаўшы, пайшла паспешліва ў горы, у горад Юды.
І ўстаўшы Марыя тых дзён, з пасьпехам пайшла да гаравое краіны, да места Юдзінага.
І ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Лізавету.
І ўвыйшла ў дом Захарын, і паздаровала Альжбету.
І, калі Лізавета пачула прывітанне Марыі, зварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і Дух Святы напоўніў Лізавету,
І сталася, як пачула Альжбета здарованьне Марыіна, што скранулася дзяцянё ў жываце ейным, і Альжбета напоўнілася Духам Сьвятым,
і ўсклікнула яна моцным голасам, кажучы: «Дабраславёная Ты між жанчынамі, і дабраславёны Плод улоння Твайго.
І загукала вялікім голасам, і сказала: «Дабраславёная ты памеж жанок, і дабраславёны плод жывата твайго.
А скуль жа мне гэта, што Маці Госпада майго прыйшла да мяне?
І скуль гэта імне, што прышла маці Спадара майго да мяне?
Вось, як толькі загучаў голас прывітання Твайго ў вушах маіх, зварухнулася з радасцю дзіцятка ў маім улонні.
Бо, гля, як толькі гук здарованьня твайго загучэў у вушшу маім, скранулася з радасьці дзецянётка ў жываце маім.
І шчасная Тая, што ўверыла, бо споўніцца сказанае Ёй ад Госпада».
І дабраславёная тая, што паверыла, бо зьдзеецца сказанае ёй ад Спадара».
І сказала Марыя: «Узвялічвае душа Мая Госпада,
І сказала Марыя: «Узьвялічае душа мая Спадара;
і ўзрадаваўся дух Мой у Богу, Збаўцы Маім,
І ўсьцешыі’ся дух мой у Вогу, Спасу маім;
бо зірнуў Ён на пакорлівасць служкі Сваёй. Вось, адгэтуль шчаснай называць Мяне будуць усе роды,
Бо глянуў Ён на паніжэньне служэбкі Свае; вось, адгэтуль за шчасьлівую мяне будуць мець усі роды;
бо зрабіў Мне вялікае Магутны, і святое імя Яго,
Бо ўчыніў імне вялічча Дужы; і сьвятое імя Ягонае;
і міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленне тым, што баяцца Яго.
І міласэрдзе Ягонае ад роду да роду да тых, што баяцца Яго.
Выявіў магутнасць рукі Сваёй, разагнаў пыхлівых у намеры сэрца свайго,
Зьдзеяў моц цаўём Сваім; расьцярушыў пыхатых падумкамі сэрца іхнага;
спіхнуў моцных з пасадаў і ўзвысіў пакорлівых;
Ськінуў дужых із пасадаў і павышыў паніжаных.
галодных насыціў даброццем, а багацеяў адправіў ні з чым.
Напоўніў прагнучых дабром, а багатых адаслаў пустых.
Прытуліў Ізраэля, слугу Свайго, памятаючы на міласэрнасць,
Памог Ізраелю, слузе Свайму, памятуючы на міласэрдзе,
як прадказаў бацькам нашым, Абрагаму і нашчадкам яго навечна».
Як казаў айцом нашым, Абрагаму а насеньню ягонаму навекі».
Ды заставалася з ёю Марыя каля трох месяцаў, і вярнулася ў Свой дом.
І заставалася Марыя зь ёй каля трох месяцаў, і зьвярнулася да дому свайго.
А Лізавеце настаў час нарадзіць, і яна нарадзіла сына.
Альжбеце ж выпаўніўся час радзіць, і яна нарадзіла сына.
Яе суседзі і сваякі, пачуўшы, што ўзвялічыў Госпад у ёй Сваю міласэрнасць, радаваліся разам з ёю.
І пачулі суседзі а сваякі ейныя, як Спадар узьвялічыў міласэрдзе над ёй, і цешыліся зь ёю.
І сталася: у восьмы дзень сабраліся яны абрэзаць хлопчыка ды назваць яго імем бацькі яго, Захарыем.
І сталася, што на восьмы дзень прышлі абразаць дзецянё і звалі яго, подле імені айца ягонага, Захара.
І, адказваючы, маці яго сказала: «Ніякім чынам, але будзе названы Ян».
Але маці ягоная, адказуючы, сказала: «Не, але названы будзе Яанам».
І сказалі ёй: «У родзе тваім няма нікога, хто б называўся гэтым імем».
І сказалі ёй: «Нікога няма ў родзе тваім, каб быў названы гэтым імям».
Дык пыталі на мігі ў бацькі яго, як ён хацеў бы назваць яго.
І паказавалі знакамі айцу ягонаму, як бы яго хацеў назваць.
А той запатрабаваў дошчачку і напісаў словамі: «Ян імя яго». Дык здзівіліся ўсе.
А ён, папрасіўшы дошчачкі, напісаў, кажучы: «Яан імя ягонае». І дзіваваліся ўсі.
А ў гэты момант раскрыліся вусны яго ды развязаўся язык яго і стаў гаварыць, дабраслаўляючы Бога.
І якга адчыніліся вусны ягоныя а язык ягоны, і ён гукаў, хвалячы Бога.
Дык ахапіў страх усіх іх суседзяў, і па ўсіх гарах Юдэі разнесліся словы пра ўсё гэта.
І напаў страх на ўеіх, што жылі навокал іх, і па ўсёй гаравой краіне Юдэі гукалі ўсі гэтыя словы.
А ўсе, што пра гэта пачулі, разважалі ў сэрцы сваім, кажучы: «Кім жа будзе гэта дзіця?» Бо рука Госпадава была з ім.
І ўсі, што чулі, складалі ў сэрцах сваіх, кажучы: «Што за дзецянё гэта будзе!» І запраўды рука Спадарова была зь ім.
І Захарыя, бацька яго, напоўнены Духам Святым, праракаваў кажучы:
І Захара, айцец ягоны, напоўніўся Духам Сьвятым і праракаў, кажучы:
«Дабраславёны Госпад, Бог Ізраэля, бо наведаў і адкупіў народ Свой,
«Дабраславёны Спадар, Бог Ізраеляў, што даведаўся й зьдзеяў адкупленьне люду Свайму;
і падняў рог збаўлення нашага ў доме Давіда, паслугача Свайго,
І ўзьняў рог спасеньня нам у доме Давіда, слугі Свайго;
як прадказаў вуснамі святых прарокаў Сваіх, якія жылі ад пачатку вякоў,
Як казаў вуснамі сьвятых прарокаў Сваіх, што былі ад веку,
збаўленне ад ворагаў нашых ды з рук тых, што ненавідзяць нас;
Праз спасеньне нас ад варагоў нашых і ад рукі ўсіх ненавідзячых нас;
каб учыніць міласэрнасць бацькам нашым і ўспомніць святы запавет Свой,
Што зьдзее міласэрдзе айцом нашым і ўспомне сьвятую ўмову Сваю,
і прысягу, якую даў Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам,
Прысягу, што Ён прысягнуў Абрагаму, айцу нашаму, даць нам,
каб без страху, свабодныя ад рук ворагаў нашых, служылі Яму
Каб бяз страху, з рукі непрыяцеляў сваіх вывальненыя, служылі Яму
ў святасці і справядлівасці перад Ім ва ўсе дні жыцця нашага.
Ў сьвятасьці а справядлівасьці перад Ім усі дні жыцьця свайго.
І ты, дзіця, названы будзеш прарокам Узвышняга, бо пойдзеш перад абліччам Госпада, рыхтаваць дарогі Яму,
І ты, дзецянё, назавешся прарокам Навышняга, бо пойдзеш перад відам Спадаровым, гатаваць дарогі Ягоныя,
каб даць народу Яго навуку збаўлення ў адпушчэнні грахоў іх
Даць пазнаньне спасеньня люду Ягонаму ў дараваньню грахоў іхных,
праз міласэрнасць бязмежную Бога нашага, у якой Усход наведаў нас, сыходзячы з вышыняў,
Пераз чульлівае міласэрдзе Бога нашага, як із вышыні Золак даведаўся да нас,
каб асвяціць тых, што сядзяць у поцемках і ў засені смерці, каб накіраваць ногі нашы на шлях супакою».
Даць сьвятло седзячым у цямноце а ў сьценю сьмерці, кіраваць ногі нашыя на дарогу супакою».
А дзіця расло і ўзмацоўвалася духам, і заставалася ў пустыні аж да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.
А дзяцё расло а дужэла духам, і было на пустынях аж да дня паказаньня свайго Ізраелю.
