Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Яна Станкевіча
Паколькі ўжо многія імкнуліся скласці апавяданне пра падзеі, якія адбыліся сярод нас,
Як шмат хто ўзяўся напісаць нарыс праз сталыя здарэньні памеж нас,
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі відавочцамі і слугамі слова,
Як перадалі нам тыя, што спачатку вочнікамі а слугачымі Слова былі, —
вырашыў і я дакладна даследаваць усё ад пачатку і апісаць табе ўсё па парадку, дастойны Тэафіле,
Здалося й імне добрым, дасьледаваўшы ўсе з належнага жарала, акуратна а з парадку напісаць тэ праз гэта, найпачэсьліўшы Хахілю,
каб ты пазнаў праўдзівасць таго, чаму быў навучаны.
Каб ты добра ведаў пэўнасьць таго, чаго ты быў навучаны.
У дні Ірада, караля юдэйскага, быў адзін святар, па імені Захарыя, з роду Абія. Ён меў жонку з дачок Аарона, а імя яе было Альжбета.
За дзён Гірада, караля Юдэйскага, быў адзін сьвятар, імям Захара, зь дзянное радоўкі Авінае, і жонка ягоная была з дачок Ааронавых, і імя ейнае Альжбета.
Абое былі справядлівымі перад Богам, жывучы беззаганна паводле ўсіх запаведзяў і наказаў Пана.
Яны абое былі справядлівыя перад Богам, ходзячы ў вусіх расказаньнях а пастановах Спадаровых без заганы.
Але не мелі дзіцяці, бо Альжбета была бясплоднай; і абое былі ўжо ў старым узросце.
Але ня мелі дзяцяці, бо Альжбета была бясплодная, і абое былі ацяжараныя гадамі.
Калі Захарыя ў парадку сваёй чаргі выконваў святарскае служэнне перад Богам,
І сталася, як ён правіў сьвятарскі ўрад перад Богам у парадку свае радоўкі,
яму паводле святарскага звычаю выпаў лёс увайсці ў святыню Пана, каб прынесці ахвяру каджэння.
Подле звычаю сьвятарскага ўраду, было яму жэрабя кадзіць, як ён увыйшоў у Дом Спадароў;
Усё ж мноства народу малілася звонку падчас каджэння.
А ўся множасьць люду малілася вонках у часе кадзеньня, —
І з’явіўся яму анёл Пана, які стаяў з правага боку кадзільнага ахвярніка.
І зьявіўся яму ангіл Спадароў, стоячы паправе аброчніка кадзеньня.
Захарыя збянтэжыўся, калі ўбачыў анёла, і страх ахапіў яго.
І стрывожыўся Захара, абачыўшы, і ляк абняў яго.
Анёл жа сказаў яму: «Не бойся, Захарыя, бо выслухана просьба твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, а ты назавеш яго імем Ян.
Але ангіл Спадароў сказаў яму: «Не лякайся, Захара; бо просьба твая пачута, і Альжбета, жонка твая, зачнець табе сына, і назавеш імя яго: Яан.
Будзе табе радасць і весялосць, і шмат хто ўзрадуецца нараджэнню ягонаму.
І табе будзе радасьць а весялосьць, і шмат хто будзе цешыцца з нараджэньня яго.
Бо ён будзе вялікі ў вачах Пана, не будзе піць ні віна, ні сіцэры і напоўніцца Духам Святым яшчэ ва ўлонні сваёй маці.
Бо ён будзе вялікі ў ваччу Спадаровым, і ня будзе піць віна ані хмельнага напітку, і напоўніцца Духам Сьвятым нават ад жывата маці свае.
Многіх з сыноў Ізраэля наверне да іхняга Пана Бога.
І шмат каго зь дзяцей Ізраелявых наверне да Спадара, Бога іхнага.
І сам пойдзе перад Ім у духу і моцы Іллі, каб вярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, і непаслухмяных — да разважлівасці справядлівых, каб падрыхтаваць Пану народ дасканалы».
І ён пойдзе перад Ім у духу а магутнасьці Ільлінае, каб зьвярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей і няслухменых да мудрасьці справядлівых, каб выгадаваць Спадару люд прыгатаваны».
Тады сказаў Захарыя анёлу: «Па чым я пазнаю гэта? Бо я стары і жонка мая ў старым узросце».
І сказаў Захара ангілу: «З чаго я пазнаю гэта? бо я ўжо стары, і жонка мая вельма ацяжараная днямі».
Анёл сказаў яму ў адказ: «Я Габрыэль, стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою, і абвясціць табе добрую навіну пра гэта.
І, адказуючы, ангіл сказаў яму: «Я Гаўрэль, каторы стаю ў прытомнасьці Божай, і я быў пасланы казаць табе, і прынесьці табе дабравесьць.
І вось, ты будзеш маўчаць і не зможаш гаварыць да дня, калі гэта станецца, за тое, што не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».
І вось, ты будзеш бязмоўны, і ня будзеш магчы гукаць аж да дня, калі гэта станецца, бо ты не паверыў словам маім, каторыя споўняцца ўпару».
Народ жа чакаў Захарыю і дзівіўся, што ён затрымліваецца ў святыні.
Люд жа чакаў Захары й дзіваваўся, што ён так длякаецца ў Доме Божым.
А калі выйшаў, не мог гаварыць з імі; і яны пазналі, што ён бачыў з’яўленне ў святыні. А ён гаварыў з імі на мігах і заставаўся нямым.
І, як ён вышаў, ня мог гукаць да іх; і яны пазналі, што ён відзеў відзень у Доме Божым, бо ён ківаў ім; і застаўся немы.
Калі скончыліся дні служэння ягонага, ён вярнуўся ў свой дом.
І сталася, што, як скончыліся дні адправы ягонае, ён адышоў да дому свайго.
І пасля гэтых дзён зачала Альжбета, жонка ягоная, і ўкрывалася пяць месяцаў, кажучы:
А па тых днёх зачала Альжбета, жонка ягоная, і таілася пяць месяцаў, кажучы:
«Так учыніў мне Пан у тыя дні, калі глянуў на мяне, каб зняць з мяне ганьбу перад людзьмі».
«Гэтак імне ўчыніў Спадар за дзён, калі глянуў, каб зьняць ганьбу маю памеж людзёў».
У шосты месяц Бог паслаў анёла Габрыэля ў горад галілейскі, называны Назарэт,
А шостага месяца пасланы быў ад Бога ангіл Гаўрэль да места Ґалілейскага, званага Назарэт,
да Дзевы, заручанай з мужам па імені Юзаф, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
Да дзявушчае, заручанае з чалавекам, каторага імя было Язэп, з дому Давідавага, а дзявушчае імя: Марыя.
Анёл, увайшоўшы да Яе, сказаў: «Вітай, поўная ласкі, Пан з Табою».
І, увыйшоўшы да яе, ангіл сказаў: «Здарова, ласкаю абдараваная! Спадар із табою; дабраславёная ты памеж жанок».
Яна ж збянтэжылася ад словаў ягоных і разважала, што гэта за прывітанне.
Яна ж, абачыўшы яго, парушылася на слова ягонае й разважала, што гэта было б за здарованьне.
І сказаў Ёй анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Пана.
І сказаў ёй ангіл: «Ня бойся, Марыя, бо ты прыдбала ласку ў Бога.
Вось зачнеш ва ўлонні сваім і народзіш Сына, і дасі Яму імя Езус.
І вось, зачнеш у жываце, і народзіш Сына, і назавеш імя Ягонае: Ісус.
Ён будзе вялікі і будзе названы Сынам Найвышэйшага, і дасць Яму Пан Бог трон Давіда, бацькі Ягонага,
Ён будзе вялікі і назавецца Сынам Навышняга, і Спадар Бог дасьць Яму пасад Давідаў, айца Ягонага;
і валадарыць будзе над домам Якуба вечна, а валадарству Яго не будзе канца».
І будзе гаспадарстваваць у доме Якававым навекі, і гаспадарству Ягонаму ня будзе канца».
І сказала Марыя анёлу: «Як станецца гэта, калі я мужа не знаю?»
І сказала Марыя ангілу: «Як гэта будзе, калі я мужа ня знаю?»
Анёл сказаў Ёй у адказ: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Найвышэйшага ахіне Цябе. Таму і Святое, што народзіцца, будзе названа Сынам Божым.
І, адказуючы, ангіл сказаў ёй: «Дух Сьвяты зыйдзе на Цябе, і моц Навышняга засьціць табе; затым і народжанае сьвятое назавецца Сынам Божым.
Вось і Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасці сваёй; і ўжо на шостым месяцы тая, якую называлі бясплоднай,
І вось, сваячка твая Альжбета, званая бясплоднай, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і гэты ё шосты месяц ёй, званай бясплоднай.
бо для Бога няма нічога немагчымага».
Бо ў Бога нічога няма немагчымага».
Тады Марыя сказала: «Вось я, слуга Пана. Няхай мне станецца паводле твайго слова». І адышоў ад Яе анёл.
І Марыя сказала: «Вось, служэбка Спадарова; хай будзе імне подле слова Твайго». І ангіл адышоў ад яе.
Сабраўшыся, Марыя ў тыя дні паспяшыла ў горную краіну, у горад Юды.
І ўстаўшы Марыя тых дзён, з пасьпехам пайшла да гаравое краіны, да места Юдзінага.
Яна ўвайшла ў дом Захарыі і прывітала Альжбету.
І ўвыйшла ў дом Захарын, і паздаровала Альжбету.
Калі Альжбета пачула прывітанне Марыі, узварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і напоўнілася Альжбета Духам Святым.
І сталася, як пачула Альжбета здарованьне Марыіна, што скранулася дзяцянё ў жываце ейным, і Альжбета напоўнілася Духам Сьвятым,
Яна ўсклікнула моцным голасам і сказала: «Благаслаўлёная Ты між жанчынамі і благаслаўлёны плод улоння Твайго.
І загукала вялікім голасам, і сказала: «Дабраславёная ты памеж жанок, і дабраславёны плод жывата твайго.
Адкуль мне гэта, што Маці Пана майго прыйшла да мяне?
І скуль гэта імне, што прышла маці Спадара майго да мяне?
Бо калі голас прывітання Твайго загучаў у вушах маіх, узварухнулася радасна дзіцятка ва ўлонні маім.
Бо, гля, як толькі гук здарованьня твайго загучэў у вушшу маім, скранулася з радасьці дзецянётка ў жываце маім.
І шчаслівая тая, якая паверыла, што споўніцца сказанае Ёй Панам».
І дабраславёная тая, што паверыла, бо зьдзеецца сказанае ёй ад Спадара».
І сказала Марыя: «Велічае душа мая Пана,
І сказала Марыя: «Узьвялічае душа мая Спадара;
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, маім Збаўцу,
І ўсьцешыі’ся дух мой у Вогу, Спасу маім;
бо глянуў Бог на пакору сваёй слугі.І цяпер благаслаўляць мяне будуць усе пакаленні.
Бо глянуў Ён на паніжэньне служэбкі Свае; вось, адгэтуль за шчасьлівую мяне будуць мець усі роды;
Бо вялікае ўчыніў мне Усемагутны,а імя Яго святое.
Бо ўчыніў імне вялічча Дужы; і сьвятое імя Ягонае;
І міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленненад тымі, хто Яго баіцца.
І міласэрдзе Ягонае ад роду да роду да тых, што баяцца Яго.
Паказаў моц сваёй правіцы,рассеяў тых, хто пыхлівы сэрцам.
Зьдзеяў моц цаўём Сваім; расьцярушыў пыхатых падумкамі сэрца іхнага;
Скінуў магутных з тронаі ўзвысіў пакорных.
Ськінуў дужых із пасадаў і павышыў паніжаных.
Дабром галодных насыціў,а багатых ні з чым адправіў.
Напоўніў прагнучых дабром, а багатых адаслаў пустых.
Прыняў свайго слугу Ізраэля,памятаючы пра сваю міласэрнасць,
Памог Ізраелю, слузе Свайму, памятуючы на міласэрдзе,
як абяцаў бацькам нашым,Абрагаму і яго патомству навекі».
Як казаў айцом нашым, Абрагаму а насеньню ягонаму навекі».
Прабыла Марыя ў Альжбеты каля трох месяцаў і вярнулася ў свой дом.
І заставалася Марыя зь ёй каля трох месяцаў, і зьвярнулася да дому свайго.
Альжбеце ж надышоў час нараджаць, і яна нарадзіла сына.
Альжбеце ж выпаўніўся час радзіць, і яна нарадзіла сына.
Калі пачулі суседзі і сваякі яе, што Пан учыніў вялікай міласэрнасць сваю да яе, радаваліся разам з ёю.
І пачулі суседзі а сваякі ейныя, як Спадар узьвялічыў міласэрдзе над ёй, і цешыліся зь ёю.
На восьмы дзень прыйшлі абразаць дзіця і хацелі назваць яго імем бацькі ягонага, Захарыем.
І сталася, што на восьмы дзень прышлі абразаць дзецянё і звалі яго, подле імені айца ягонага, Захара.
Але, адказваючы, маці ягоная сказала: «Не, але будзе названы Янам».
Але маці ягоная, адказуючы, сказала: «Не, але названы будзе Яанам».
Тады сказалі ёй: «Няма нікога з тваёй радні, хто б называўся такім імем».
І сказалі ёй: «Нікога няма ў родзе тваім, каб быў названы гэтым імям».
У бацькі ж ягонага пыталіся на мігах, як бы хацеў назваць яго.
І паказавалі знакамі айцу ягонаму, як бы яго хацеў назваць.
Ён, папрасіўшы таблічку, напісаў: «Ян — імя яго». І ўсе здзівіліся.
А ён, папрасіўшы дошчачкі, напісаў, кажучы: «Яан імя ягонае». І дзіваваліся ўсі.
У гэты момант адразу адкрыліся вусны ягоныя і развязаўся язык ягоны, і ён загаварыў, праслаўляючы Бога.
І якга адчыніліся вусны ягоныя а язык ягоны, і ён гукаў, хвалячы Бога.
Ахапіў страх усіх суседзяў іхніх, і па ўсёй горнай краіне Юдэі яны расказвалі пра ўсё гэта.
І напаў страх на ўеіх, што жылі навокал іх, і па ўсёй гаравой краіне Юдэі гукалі ўсі гэтыя словы.
Усе, хто чуў, разважалі пра гэта ў сэрцах сваіх і казалі: «Што ж гэта будзе за дзіця?» Бо рука Пана была з ім.
І ўсі, што чулі, складалі ў сэрцах сваіх, кажучы: «Што за дзецянё гэта будзе!» І запраўды рука Спадарова была зь ім.
А Захарыя, бацька яго, напоўніўся Духам Святым і прарочыў, кажучы:
І Захара, айцец ягоны, напоўніўся Духам Сьвятым і праракаў, кажучы:
«Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля,бо наведаў і адкупіў народ свой,
«Дабраславёны Спадар, Бог Ізраеляў, што даведаўся й зьдзеяў адкупленьне люду Свайму;
і ўзняў моц збаўлення для насу доме Давіда, слугі свайго.
І ўзьняў рог спасеньня нам у доме Давіда, слугі Свайго;
Як абвясціў спрадвекувуснамі сваіх святых прарокаў,
Як казаў вуснамі сьвятых прарокаў Сваіх, што былі ад веку,
што збавіць нас ад ворагаў нашыхі ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.
Праз спасеньне нас ад варагоў нашых і ад рукі ўсіх ненавідзячых нас;
Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашыхі нагадаць пра святы запавет свой.
Што зьдзее міласэрдзе айцом нашым і ўспомне сьвятую ўмову Сваю,
Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму,дасць нам.
Прысягу, што Ён прысягнуў Абрагаму, айцу нашаму, даць нам,
Каб, выбаўленыя з рук ворагаў,мы без страху служылі Яму
Каб бяз страху, з рукі непрыяцеляў сваіх вывальненыя, служылі Яму
ў святасці і справядлівасці перад Імва ўсе дні нашыя.
Ў сьвятасьці а справядлівасьці перад Ім усі дні жыцьця свайго.
А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа,бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму;
І ты, дзецянё, назавешся прарокам Навышняга, бо пойдзеш перад відам Спадаровым, гатаваць дарогі Ягоныя,
каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленнепраз адпушчэнне яго грахоў,
Даць пазнаньне спасеньня люду Ягонаму ў дараваньню грахоў іхных,
дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,у якой наведаў нас Усход з вышыні;
Пераз чульлівае міласэрдзе Бога нашага, як із вышыні Золак даведаўся да нас,
каб асвятліць тых, хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;каб накіраваць ногі нашыя на шлях спакою».
Даць сьвятло седзячым у цямноце а ў сьценю сьмерці, кіраваць ногі нашыя на дарогу супакою».
А дзіця расло і ўзмацнялася духам, і заставалася на пустыні да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.
А дзяцё расло а дужэла духам, і было на пустынях аж да дня паказаньня свайго Ізраелю.
