Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Міхася Міцкевіча
Паколькі ўжо многія імкнуліся скласці апавяданне пра падзеі, якія адбыліся сярод нас,
Так як іншыя браліся ўкладаць аповесьці пра добра вядомыя між намі падзеі,
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі відавочцамі і слугамі слова,
І як пераказалі нам тыя, якія ад самага пачатку былі вачавідцамі й служыцелямі Слова,
вырашыў і я дакладна даследаваць усё ад пачатку і апісаць табе ўсё па парадку, дастойны Тэафіле,
Гэтак і я прызволіў сабе, добра разьведаўшы ўсё ад пачатку, папарадку апісаць табе, высокадастойны Тэафіле,
каб ты пазнаў праўдзівасць таго, чаму быў навучаны.
Каб уверыўся ты ў праўдзівасьць таго вучэньня, у якім быў настаўлены.
У дні Ірада, караля юдэйскага, быў адзін святар, па імені Захарыя, з роду Абія. Ён меў жонку з дачок Аарона, а імя яе было Альжбета.
Быў у дні Ірада, караля Юдэйскага, сьвячэньнік з чаргі Авіевай, на імя Захары, і жана яго з дочак Ааронавых, а імя ёй — Альжбета.
Абое былі справядлівымі перад Богам, жывучы беззаганна паводле ўсіх запаведзяў і наказаў Пана.
Былі-ж яны абое праведныя прад Богам, беззаганна трымаючыся прыказаньня і законаў Гасподніх.
Але не мелі дзіцяці, бо Альжбета была бясплоднай; і абое былі ўжо ў старым узросце.
І ня было ў іх дзіцяці, бо Альжбета была няплодная, і абое былі ўжо паджылыя ў гадох сваіх.
Калі Захарыя ў парадку сваёй чаргі выконваў святарскае служэнне перад Богам,
Аднойчы, калі ён у парадку чаргі свае служыў прад Богам,
яму паводле святарскага звычаю выпаў лёс увайсці ў святыню Пана, каб прынесці ахвяру каджэння.
Выпала яму, паводля ўкладу сьвятарскага, ўвайсьці ў Сьвятыню Гасподнюю кадзіць.
Усё ж мноства народу малілася звонку падчас каджэння.
А ўся маса народу ў часе каджэньня малілася вонках.
І з’явіўся яму анёл Пана, які стаяў з правага боку кадзільнага ахвярніка.
І сталася: зьявіўся яму ангел Божы, стоячы з правага боку кадзільнага ахвярніка.
Захарыя збянтэжыўся, калі ўбачыў анёла, і страх ахапіў яго.
Захары, убачыўшы яго, сумеўся, і страх агарнуў яго.
Анёл жа сказаў яму: «Не бойся, Захарыя, бо выслухана просьба твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, а ты назавеш яго імем Ян.
Ангел-жа сказаў яму: — ня бойся, Захары, бо выслухана малітва твая, і жана твая Альжбета народзіць табе сына, і дасі яму імя — Ян.
Будзе табе радасць і весялосць, і шмат хто ўзрадуецца нараджэнню ягонаму.
І будзе табе радасьць і ўцеха, і многія ўзрадуюцца з нараджэньня яго.
Бо ён будзе вялікі ў вачах Пана, не будзе піць ні віна, ні сіцэры і напоўніцца Духам Святым яшчэ ва ўлонні сваёй маці.
Бо ён вялікі будзе прад Госпадам, ня будзе піць віна й пітва крэпкага, і напоўніцца Духам Сьвятым яшчэ ў улоньні маці свае.
Многіх з сыноў Ізраэля наверне да іхняга Пана Бога.
І многіх сыноў Ізраілевых прыверне да Госпада Бога іх.
І сам пойдзе перад Ім у духу і моцы Іллі, каб вярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, і непаслухмяных — да разважлівасці справядлівых, каб падрыхтаваць Пану народ дасканалы».
І пярэйдзе перад Ім у духу й сіле Ільлі, каб прывярнуць сэрцы бацькоў да дзецей, а нявернікаў да мудрасьці праведнікаў, каб паставіць прад Госпадам народ прыгатаваны.
Тады сказаў Захарыя анёлу: «Па чым я пазнаю гэта? Бо я стары і жонка мая ў старым узросце».
І сказаў Захары ангелу: — пачым я пазнаю гэта? бо я ўжо стары, і жана мая ў гадох паджылых.
Анёл сказаў яму ў адказ: «Я Габрыэль, стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою, і абвясціць табе добрую навіну пра гэта.
Ангел у адказ сказаў яму: — я Габрыель, прад Богам пастаўлены, і пасланы гаварыць з табою й абвесьціць табе гэтую дабравесьць.
І вось, ты будзеш маўчаць і не зможаш гаварыць да дня, калі гэта станецца, за тое, што не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».
Вось-жа ты анямееш, і ня будзеш магчы гаварыць аж да дня, у якім гэта станецца, за тое, што ты не паверыў словам маім, якія збудуцца ў часе сваім.
Народ жа чакаў Захарыю і дзівіўся, што ён затрымліваецца ў святыні.
Тымчасам народ чакаў Захарыя й дзівіўся, што ён марудзіць у храме.
А калі выйшаў, не мог гаварыць з імі; і яны пазналі, што ён бачыў з’яўленне ў святыні. А ён гаварыў з імі на мігах і заставаўся нямым.
Калі-ж ён выйшаў, то ня мог гаварыць да іх; і яны зразумелі, што ён бачыў прывід у храме; а ён толькі паказваў на мігі, і астаўся нямым.
Калі скончыліся дні служэння ягонага, ён вярнуўся ў свой дом.
А калі скончыліся дні службы ягонай, вярнуўся ў дом свой.
І пасля гэтых дзён зачала Альжбета, жонка ягоная, і ўкрывалася пяць месяцаў, кажучы:
Па тых-жа днёх зачала Альжбета, жана ягоная, і таілася пяць месяцаў і гаварыла:
«Так учыніў мне Пан у тыя дні, калі глянуў на мяне, каб зняць з мяне ганьбу перад людзьмі».
— Так учыніў мне Гаспад у дні гэтыя, калі ўважыў на мяне, каб зьняць з мяне ганьбу між людзьмі.
У шосты месяц Бог паслаў анёла Габрыэля ў горад галілейскі, называны Назарэт,
На шостым-жа месяцы пасланы быў ангел Гаўрыель ад Бога ў места Галілейскае, званае Назарэт;
да Дзевы, заручанай з мужам па імені Юзаф, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
Да Дзевы, заручанай з мужам, на імя Язэп, з дому Давыдавага, а імя Дзевы — Марыя.
Анёл, увайшоўшы да Яе, сказаў: «Вітай, поўная ласкі, Пан з Табою».
І ўвайшоўшы да яе, ангел прамовіў: — радуйся, добрадарная! Гаспад з табою! дабраславёная ты між жанчын.
Яна ж збянтэжылася ад словаў ягоных і разважала, што гэта за прывітанне.
Яна-ж, убачыўшы яго, затрывожылася ад слоў ягоных і разважала: што-б значыла прывітаньне гэткае?
І сказаў Ёй анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Пана.
І сказаў ёй Ангел: — ня бойся, Марыя, вось здабыла ты ласку ў Бога.
Вось зачнеш ва ўлонні сваім і народзіш Сына, і дасі Яму імя Езус.
І ты зачнеш у ўлоньні сваім і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.
Ён будзе вялікі і будзе названы Сынам Найвышэйшага, і дасць Яму Пан Бог трон Давіда, бацькі Ягонага,
Ён будзе вялікім і Сынам Найвышэйшага назавецца; і дасьць Яму Гаспад Бог пасад Давыда, айца Ягонага.
і валадарыць будзе над домам Якуба вечна, а валадарству Яго не будзе канца».
І ўладарыць будзе над домам Якуба навек, і Ўладарству Яго ня будзе канца.
І сказала Марыя анёлу: «Як станецца гэта, калі я мужа не знаю?»
Марыя-ж сказала Ангелу: — як-жа гэта станецца, калі я мужа ня знаю?
Анёл сказаў Ёй у адказ: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Найвышэйшага ахіне Цябе. Таму і Святое, што народзіцца, будзе названа Сынам Божым.
І Ангел у адказ сказаў ёй: — Дух Сьвяты найдзе на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе, таму й народжанае Сьвятое Сынам Божым назавецца.
Вось і Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасці сваёй; і ўжо на шостым месяцы тая, якую называлі бясплоднай,
Вось і Альжбета, сваячка твая, называная няплоднаю, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і гэта ўжо шосты месяц у яе.
бо для Бога няма нічога немагчымага».
Бо-ж у Бога не зьняважыцца ніводнае слова.
Тады Марыя сказала: «Вось я, слуга Пана. Няхай мне станецца паводле твайго слова». І адышоў ад Яе анёл.
Тады Марыя сказала: — я слуга Гаспада, няхай станецца мне подля слова твайго; і адыйшоў ад яе Ангел.
Сабраўшыся, Марыя ў тыя дні паспяшыла ў горную краіну, у горад Юды.
І вось, у дні тыя, Марыя, ўстаўшы, сьпешна пайшла ў горную краіну, у места Юдава.
Яна ўвайшла ў дом Захарыі і прывітала Альжбету.
І ўвайшла ў дом Захарыя й вітала Альжбету.
Калі Альжбета пачула прывітанне Марыі, узварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і напоўнілася Альжбета Духам Святым.
І сталася: калі пачула Альжбета вітаньне Марыіна, узыгралася дзіцятка ў улоньні яе; і пранялася Альжбета Духам Сьвятым.
Яна ўсклікнула моцным голасам і сказала: «Благаслаўлёная Ты між жанчынамі і благаслаўлёны плод улоння Твайго.
І ўсклікнула моцным голасам, прамовіўшы: — дабраславёна ты між жанчын, і дабраславёны плод улоньня твайго!
Адкуль мне гэта, што Маці Пана майго прыйшла да мяне?
І скуль-жа мне гэта, што маці Госпада майго прыйшла да мяне?
Бо калі голас прывітання Твайго загучаў у вушах маіх, узварухнулася радасна дзіцятка ва ўлонні маім.
Бо калі голас вітаньня твайго дайшоў да слыху майго, радасна ўзыграла дзіцятка ў улоньні маім.
І шчаслівая тая, якая паверыла, што споўніцца сказанае Ёй Панам».
І шчасьлівая ты, што паверыла, бо збудзецца сказанае ад Госпада.
І сказала Марыя: «Велічае душа мая Пана,
І прамовіла Марыя: — вялічае душа мая Госпада,
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, маім Збаўцу,
І ўзрадаваўся дух мой у Богу Спасе маім.
бо глянуў Бог на пакору сваёй слугі.І цяпер благаслаўляць мяне будуць усе пакаленні.
Бо ўзглянуў Ён на пакорнасьць слугі Свае, і ад дзён гэтых уласкавёнай будуць зваць мяне ўсе роды.
Бо вялікае ўчыніў мне Усемагутны,а імя Яго святое.
Бо велікае ўчыніў мне Моцны, і Сьвятое Імя Яго.
І міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленненад тымі, хто Яго баіцца.
І міласьць Яго з роду ў род для тых, хто баяцца Яго.
Паказаў моц сваёй правіцы,рассеяў тых, хто пыхлівы сэрцам.
Выявіў магутнасьць рукі Сваей, расьвеяў пагардлівых у помыслах сэрцаў іхных;
Скінуў магутных з тронаі ўзвысіў пакорных.
Пазьнімаў уладных з прастолаў і ўзьняў пакорных;
Дабром галодных насыціў,а багатых ні з чым адправіў.
Надзяліў галодных дабром, і багацеяў зьвёў да спусьцізны.
Прыняў свайго слугу Ізраэля,памятаючы пра сваю міласэрнасць,
Успаняў Ізраіля, слугу Свайго, памянуўшы міласэрдзем Сваім;
як абяцаў бацькам нашым,Абрагаму і яго патомству навекі».
Як прамоўляў айцам нашым — Абрагаму й патомству ягонаму на векі.
Прабыла Марыя ў Альжбеты каля трох месяцаў і вярнулася ў свой дом.
Прабыла-ж Марыя з ёю каля трох месяцаў ды вярнулася ў дом свой.
Альжбеце ж надышоў час нараджаць, і яна нарадзіла сына.
Альжбете-ж настаў час радзіць, і яна нарадзіла сына.
Калі пачулі суседзі і сваякі яе, што Пан учыніў вялікай міласэрнасць сваю да яе, радаваліся разам з ёю.
І дачуліся суседзі й сваякі яе, што абдарыў яе Гаспад міласьцю Сваею, і радаваліся з ёю.
На восьмы дзень прыйшлі абразаць дзіця і хацелі назваць яго імем бацькі ягонага, Захарыем.
І вось надыйшоў восьмы дзень, калі прыйшлі абрэзаць дзіцятка, і хацелі назваць яго імем бацькі ягонага — Захары.
Але, адказваючы, маці ягоная сказала: «Не, але будзе названы Янам».
Але маці запярэчыла, сказаўшы: — не, няхай названы будзе Ян.
Тады сказалі ёй: «Няма нікога з тваёй радні, хто б называўся такім імем».
І сказалі ёй: — няма-ж нікога ў родзе тваім, хто-б зваўся імём гэтым.
У бацькі ж ягонага пыталіся на мігах, як бы хацеў назваць яго.
Тады на мігі пыталіся ў бацькі яго, як-бы ён хацеў назваць яго.
Ён, папрасіўшы таблічку, напісаў: «Ян — імя яго». І ўсе здзівіліся.
Ён-жа зажадаў дошчачку й напісаў: Ян — імя яму; усе-ж задзівіліся.
У гэты момант адразу адкрыліся вусны ягоныя і развязаўся язык ягоны, і ён загаварыў, праслаўляючы Бога.
І ўраз-жа расчыніліся вусны ягоныя й разьвязаўся язык, і ён пачаў гаварыць, праслаўляючы Бога.
Ахапіў страх усіх суседзяў іхніх, і па ўсёй горнай краіне Юдэі яны расказвалі пра ўсё гэта.
І праняў страх ўсіх суседзяў, і расказвалі пра ўсё гэта па ўсей горнай краіне Юдэйскай.
Усе, хто чуў, разважалі пра гэта ў сэрцах сваіх і казалі: «Што ж гэта будзе за дзіця?» Бо рука Пана была з ім.
Усе, хто чулі гэтае, прынялі ўсё да сэрца свайго й гаварылі: — што-ж будзе з дзіцяці гэтага? і рука Гасподняя была з ім.
А Захарыя, бацька яго, напоўніўся Духам Святым і прарочыў, кажучы:
Захары-ж, бацька яго, напоўніўся Духам Сьвятым і прарочыў, прамаўляючы:
«Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля,бо наведаў і адкупіў народ свой,
— Сьвятаслаўлен Гаспад Бог Ізраілеў, Ён адведаў і ўчыніў выбаўленьне народу Свайму.
і ўзняў моц збаўлення для насу доме Давіда, слугі свайго.
І ўзьняў голас збавеньня нашага ў доме Давыда, слугі Свайго;
Як абвясціў спрадвекувуснамі сваіх святых прарокаў,
Як абвесьціў вуснамі былых ад веку сьвятых прарокаў Сваіх:
што збавіць нас ад ворагаў нашыхі ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.
Збавеньне ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх ненавісьнікаў нашых;
Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашыхі нагадаць пра святы запавет свой.
Праявіць міласьць да бацькоў нашых і ўспамяне Сьвяты Запавет Свой.
Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму,дасць нам.
Прырачэньнем, якое даў айцу нашаму Абрагаму, абдарыць нас;
Каб, выбаўленыя з рук ворагаў,мы без страху служылі Яму
Каб выбаўленыя з рукі ворагаў нашых,
ў святасці і справядлівасці перад Імва ўсе дні нашыя.
Мы бяз боязьні служылі Яму ў сьвятасьці й праўдзе прад Ім праз усе дні жыцьця нашага.
А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа,бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму;
І ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага назавешся, бо прадстанеш прад абліччам Госпада прыгатаваць шляхі Яму.
каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленнепраз адпушчэнне яго грахоў,
Падаць людзям сваім сьведамасьць збаўленьня праз адпушчэньне грахоў іхных.
дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,у якой наведаў нас Усход з вышыні;
Праз міласэрную літасьць Бога нашага, у якой адведаў нас Усход з вышыняў,
каб асвятліць тых, хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;каб накіраваць ногі нашыя на шлях спакою».
Прасьвяціць тых, хто ў цемры й змроку сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на дарогу згоды.
А дзіця расло і ўзмацнялася духам, і заставалася на пустыні да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.
Дзіця-ж узрастала і ўмацоўвалася духам, і было ў пустынях аж да дня зьяўленьня свайго Ізраілю.
