Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Рeraklad V. Hadleuski
Паколькі ўжо многія імкнуліся скласці апавяданне пра падзеі, якія адбыліся сярод нас,
Bo jak mnohija bralisia ŭłažyć raskaz ab padziejach, jakija ŭ nas adbylisia,
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі відавочцамі і слугамі слова,
tak jak pieradali nam tyja, katoryja ad pačatku sami bačyli i byli słuhami słowa,
вырашыў і я дакладна даследаваць усё ад пачатку і апісаць табе ўсё па парадку, дастойны Тэафіле,
to pryjšło na dumku i mnie, pilna ad pačatku ŭsiaho dajšoŭšy, apisać paparadku tabie, dastojny Teafilu,
каб ты пазнаў праўдзівасць таго, чаму быў навучаны.
kab ty paznaŭ praŭdu tych słoŭ, jakich ciabie nawučyli.I ČAŚĆ. UKRYTAJE ŽYĆCIO JEZUSA CHRYSTA Prychod na świet Jana Chryściciela
У дні Ірада, караля юдэйскага, быў адзін святар, па імені Захарыя, з роду Абія. Ён меў жонку з дачок Аарона, а імя яе было Альжбета.
Byŭ u dni Herada, karala Judei, adzin światar sa źmieny Abija, na imia Zachar, i žonka jaho z dačok Aaronawych i imia jaje Alžbieta.
Абое былі справядлівымі перад Богам, жывучы беззаганна паводле ўсіх запаведзяў і наказаў Пана.
Byli-ž jany aboje sprawiadliwyja pierad Boham, pastupajučy biez zahanaŭ wa ŭsich prykazańniach i zakonach Pana,
Але не мелі дзіцяці, бо Альжбета была бясплоднай; і абое былі ўжо ў старым узросце.
i nia było ŭ ich syna, tamu što Alžbieta była niapłodnaja, i byli jany aboje pažyłyja ŭ dniach swaich.
Калі Захарыя ў парадку сваёй чаргі выконваў святарскае служэнне перад Богам,
Stałasia-ž, kali jon u paradku swajej źmieny adbywaŭ światarskuju słužbu pierad Boham,
яму паводле святарскага звычаю выпаў лёс увайсці ў святыню Пана, каб прынесці ахвяру каджэння.
pawodle zwyčaju światarskaj słužby wypała losam, kab uwajšoŭšy ŭ światyniu Pana, achwiarawaŭ kadziła;
Усё ж мноства народу малілася звонку падчас каджэння.
a ŭsio mnostwa narodu było na dware, molačysia ŭ časie kadžeńnia.
І з’явіўся яму анёл Пана, які стаяў з правага боку кадзільнага ахвярніка.
I źjawiŭsia jamu anieł Panski, stojačy pa prawaj staranie kadzilnaha aŭtara.
Захарыя збянтэжыўся, калі ўбачыў анёла, і страх ахапіў яго.
I ŭhledzieŭšy Zachar strywožyŭsia i napaŭ na jaho strach.
Анёл жа сказаў яму: «Не бойся, Захарыя, бо выслухана просьба твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, а ты назавеш яго імем Ян.
Anieł-ža skazaŭ da jaho: Nia bojsia Zachar, bo wysłuchana prośba twaja i žonka twaja Alžbieta rodzić tabie syna i nazawieš imia jaho Jan.
Будзе табе радасць і весялосць, і шмат хто ўзрадуецца нараджэнню ягонаму.
I budzie tabie radaść i ŭciecha i mnohija buduć radawacca z naradžeńnia jaho.
Бо ён будзе вялікі ў вачах Пана, не будзе піць ні віна, ні сіцэры і напоўніцца Духам Святым яшчэ ва ўлонні сваёй маці.
Bo jon budzie wialiki pierad Panam, nia budzie pić wina i sicery i budzie napoŭnieny Ducham światym jašče ŭ łonie matki swajej.
Многіх з сыноў Ізраэля наверне да іхняга Пана Бога.
I nawiernie mnohich synoŭ Izraila da Pana Boha ich,
І сам пойдзе перад Ім у духу і моцы Іллі, каб вярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, і непаслухмяных — да разважлівасці справядлівых, каб падрыхтаваць Пану народ дасканалы».
i sam jon pojdzie pierad im u duchu i sile Haljaša, kab źwiarnuć sercy baćkoŭ da dziaciej i niawierujučych da razwažnaści sprawiadliwych, kab pryhatowić Panu narod daskanalny.
Тады сказаў Захарыя анёлу: «Па чым я пазнаю гэта? Бо я стары і жонка мая ў старым узросце».
I skazaŭ Zachar da anieła: Adkul ja paznaju hetaje? Bo ja stary i žonka maja pažyłaja ŭ dniach swaich.
Анёл сказаў яму ў адказ: «Я Габрыэль, стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою, і абвясціць табе добрую навіну пра гэта.
I adkazwajučy anieł skazaŭ jamu: Ja jość Habryjel, što pierad Boham staŭ i pasłany jość hawaryć da ciabie i abwiaścić tabie hetuju dobruju wiestku.
І вось, ты будзеш маўчаць і не зможаш гаварыць да дня, калі гэта станецца, за тое, што не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».
I woś budzieš maŭčać i nia budzieš mahčy hawaryć až da dnia, u katorym hetaje staniecca, za toje što nie pawieryŭ sławam maim, jakija zbuducca ŭ swaim časie.
Народ жа чакаў Захарыю і дзівіўся, што ён затрымліваецца ў святыні.
A narod čakaŭ na Zachara, i dziwilisia, što jon marudziŭ u światyni.
А калі выйшаў, не мог гаварыць з імі; і яны пазналі, што ён бачыў з’яўленне ў святыні. А ён гаварыў з імі на мігах і заставаўся нямым.
Kali-ž wyjšaŭ, nia moh da ich hawaryć; i paznali, što bačyŭ źjawu ŭ światyni; a jon kiwaŭ im i astaŭsia niamy.
Калі скончыліся дні служэння ягонага, ён вярнуўся ў свой дом.
I stałasia, kali skončylisia dni jahonaj słužby, adyjšoŭ u swoj dom.
І пасля гэтых дзён зачала Альжбета, жонка ягоная, і ўкрывалася пяць месяцаў, кажучы:
Paśla-ž hetych dzion začała Alžbieta, žonka jaho, i taiłasia praz piać miesiacaŭ, kažučy:
«Так учыніў мне Пан у тыя дні, калі глянуў на мяне, каб зняць з мяне ганьбу перад людзьмі».
Što hetak učyniŭ mnie Pan u dniach, u katorych uzhlanuŭ, kab źniać hańbu maju pamiž ludziej.
У шосты месяц Бог паслаў анёла Габрыэля ў горад галілейскі, называны Назарэт,
A ŭ šosty miesiac pasłany byŭ anieł Habryjel ad Boha ŭ Halilejskaje miesta, katoramu imia Nazaret,
да Дзевы, заручанай з мужам па імені Юзаф, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
da dziewy, pašlubawanaj z mužam, katoramu było imia Jazep, z domu Dawida, a imia dziewy Maryja.
Анёл, увайшоўшы да Яе, сказаў: «Вітай, поўная ласкі, Пан з Табою».
I ŭwajšoŭšy da jaje anieł, skazaŭ: Prywitana budź, poŭnaja łaski, Pan z taboju, bahasłaŭlena ty miž žančynaŭ.
Яна ж збянтэжылася ад словаў ягоных і разважала, што гэта за прывітанне.
Jana, jak pačuła, strywožyłasia ad mowy jahonaj i dumała, jakoje-b heta było prywitańnie.
І сказаў Ёй анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Пана.
I skazaŭ joj anieł: Nia bojsia, Maryja, bo ty znajšła łasku ŭ Boha;
Вось зачнеш ва ўлонні сваім і народзіш Сына, і дасі Яму імя Езус.
woś začnieš u łonie i rodziš syna i nazawieš imia jaho Jezus.
Ён будзе вялікі і будзе названы Сынам Найвышэйшага, і дасць Яму Пан Бог трон Давіда, бацькі Ягонага,
Jon budzie wialiki i budzie nazwany Synam Najwyšejšaha; i daść jamu Pan Boh pasad Dawida, baćki jaho; i budzie waładaryć u domie Jakuba nawieki
і валадарыць будзе над домам Якуба вечна, а валадарству Яго не будзе канца».
i waładarstwa jaho nia budzie kanca.
І сказала Марыя анёлу: «Як станецца гэта, калі я мужа не знаю?»
A Maryja skazała da anieła: Jak-ža heta staniecca, kali ja muža nia znaju?
Анёл сказаў Ёй у адказ: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Найвышэйшага ахіне Цябе. Таму і Святое, што народзіцца, будзе названа Сынам Божым.
I adkazwajučy anieł skazaŭ jej: Duch światy najdzie na ciabie i siła Najwyšejšaja acianić ciabie, zatym i što narodzicca z ciabie Światoje, budzie nazwanaje Synam Božym.
Вось і Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасці сваёй; і ўжо на шостым месяцы тая, якую называлі бясплоднай,
I woś Alžbieta, swajačka twaja, i jana začała syna ŭ staraści swajej i hety šosty miesiac u taje, katoruju zawuć niapłodnaj.
бо для Бога няма нічога немагчымага».
Bo ŭ Boha nia budzie niemahčymym niwodnaje słowa.
Тады Марыя сказала: «Вось я, слуга Пана. Няхай мне станецца паводле твайго слова». І адышоў ад Яе анёл.
I skazała Maryja: Woś słuha Pana, niachaj mnie staniecca pawodle twajho słowa I adyjšoŭ ad jaje anieł.
Сабраўшыся, Марыя ў тыя дні паспяшыла ў горную краіну, у горад Юды.
A ŭstaŭšy Maryja ŭ henyja dni, pajšła z paśpiecham u hory, u judejskaje miesta,
Яна ўвайшла ў дом Захарыі і прывітала Альжбету.
i ŭwajšła ŭ dom Zachara i prywitała Alžbietu.
Калі Альжбета пачула прывітанне Марыі, узварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і напоўнілася Альжбета Духам Святым.
I stałasia, jak pačuła Alžbieta prywitańnie Maryi, uskočyła dzicia ŭ jaje łonie i była napoŭniena Ducham światym Alžbieta,
Яна ўсклікнула моцным голасам і сказала: «Благаслаўлёная Ты між жанчынамі і благаслаўлёны плод улоння Твайго.
i ŭskryknuła wialikim hołasam i skazała: Bahasłaŭlena ty miž žančynaŭ i bahasłaŭleny płod ułońnia twajho.
Адкуль мне гэта, што Маці Пана майго прыйшла да мяне?
I skul-žaž mnie heta, što matka Pana majho prychodzić da mianie?
Бо калі голас прывітання Твайго загучаў у вушах маіх, узварухнулася радасна дзіцятка ва ўлонні маім.
Bo woś, jak hołas prywitańnia twajho dajšoŭ da wušej maich, uskočyła z radaści dzicia ŭ łonie maim.
І шчаслівая тая, якая паверыла, што споўніцца сказанае Ёй Панам».
I bahasłaŭlena ty, katoraja pawieryła, bo spoŭnicca toje, što było tabie skazana ad Boha.
І сказала Марыя: «Велічае душа мая Пана,
I skazała Maryja:Wialičaje duša maja Pana
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, маім Збаўцу,
i ŭzradawaŭsia duch moj u Bohu, Zbaŭcy maim,
бо глянуў Бог на пакору сваёй слугі.І цяпер благаслаўляць мяне будуць усе пакаленні.
što ŭzhlanuŭ na nizkaść słužki swajej.Bo woś adhetul bahasłaŭlenaj buduć nazywać mianie usie narody:
Бо вялікае ўчыніў мне Усемагутны,а імя Яго святое.
bo ŭčyniŭ mnie wialikija rečy,katory mahutny jość, i światoje imia jaho;
І міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленненад тымі, хто Яго баіцца.
i miłaserdzie jahona z pakaleńnia ŭ pakaleńnidla tych, što bajacca jaho.
Паказаў моц сваёй правіцы,рассеяў тых, хто пыхлівы сэрцам.
Učyniŭ mahutnaść rukoju swajeju,razsiejaŭ hordych dumkaj serca ichnaha
Скінуў магутных з тронаі ўзвысіў пакорных.
Skinuŭ mahutnych z pasadu,a ŭzwysiŭ nizkich.
Дабром галодных насыціў,а багатых ні з чым адправіў.
Hałodnych zdawoliŭ dabrom,a bahatych z ničym adprawiŭ.
Прыняў свайго слугу Ізраэля,памятаючы пра сваю міласэрнасць,
Pryniaŭ Izraila, słuhu swajho,uspomniŭšy ab miłaserdzi swaim.
як абяцаў бацькам нашым,Абрагаму і яго патомству навекі».
Jak hawaryŭ da ajcoŭ našych,da Abrahama i patomstwa jaho na wieki.
Прабыла Марыя ў Альжбеты каля трох месяцаў і вярнулася ў свой дом.
I prawiała Maryja z jeju kala troch miesiacaŭ i wiarnułasia ŭ swoj dom.
Альжбеце ж надышоў час нараджаць, і яна нарадзіла сына.
Alžbiecie-ž nastaŭ čas radzić i radziła syna.
Калі пачулі суседзі і сваякі яе, што Пан учыніў вялікай міласэрнасць сваю да яе, радаваліся разам з ёю.
I pačuli susiedzi i swajaki jaje, što ŭzwialičyŭ Pan miłaserdzie swajo nad joju — i ciešylisia z joju.
На восьмы дзень прыйшлі абразаць дзіця і хацелі назваць яго імем бацькі ягонага, Захарыем.
I stałasia ŭ wośmy dzień, pryjšli abrezać dzicia i nazywali jaho imieniem baćki jaho Zachar.
Але, адказваючы, маці ягоная сказала: «Не, але будзе названы Янам».
I adkazwajučy maci jahona skazała: Nia tak, ale budzie nazywacca Jan.
Тады сказалі ёй: «Няма нікога з тваёй радні, хто б называўся такім імем».
I skazali da jaje: Što niama nikoha ŭ twajej radni, chto-b nazywaŭsia hetym imieniem.
У бацькі ж ягонага пыталіся на мігах, як бы хацеў назваць яго.
I dawali znaki baćku jaho, jak-by chacieŭ nazwać jaho.
Ён, папрасіўшы таблічку, напісаў: «Ян — імя яго». І ўсе здзівіліся.
I zažadaŭšy tabličku, napisaŭ kažučy: Jan jość imia jahonaje. I dziwilisia ŭsie.
У гэты момант адразу адкрыліся вусны ягоныя і развязаўся язык ягоны, і ён загаварыў, праслаўляючы Бога.
I adčynilisia zaraz-ža wusny jaho i jazyk jahony, i hawaryŭ, bahasławiačy Boha.
Ахапіў страх усіх суседзяў іхніх, і па ўсёй горнай краіне Юдэі яны расказвалі пра ўсё гэта.
I źniaŭ strach usich susiedziaŭ ichnych i razychodzilisia ŭsie hetyja słowy pa ŭsich horach Judei;
Усе, хто чуў, разважалі пра гэта ў сэрцах сваіх і казалі: «Што ж гэта будзе за дзіця?» Бо рука Пана была з ім.
a ŭsie, što čuli, brali da serca swajho, kažučy: Što, dumaješ, budzie z hetaha dziciaci? Bo ruka Pana była z im.
А Захарыя, бацька яго, напоўніўся Духам Святым і прарочыў, кажучы:
A Zachar, baćka jaho, napoŭnieny byŭ Ducham światym, i praročyŭ, kažučy:
«Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля,бо наведаў і адкупіў народ свой,
Bahasłaŭleny Pan, Boh Izrailaŭ,što adwiedaŭ i ŭčyniŭ adkupleńnie narodu swajho;
і ўзняў моц збаўлення для насу доме Давіда, слугі свайго.
i padniaŭ dla nas roh zbaŭleńniau domie Dawida, słuhi swajho.
Як абвясціў спрадвекувуснамі сваіх святых прарокаў,
Jak hawaryŭ praz wusny światych,katoryja ad wieku jość, prarokaŭ swaich:
што збавіць нас ад ворагаў нашыхі ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.
Wybaŭleńnie ad worahaŭ našychi z ruki ŭsich, što nas nienawidziać,
Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашыхі нагадаць пра святы запавет свой.
kab učynić miłaserdzie z ajcami našymii ŭspomnić swoj światy testament,
Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму,дасць нам.
što prysiahu, jakuju prysiahaŭ Abrahamu,ajcu našamu, daść nam,
Каб, выбаўленыя з рук ворагаў,мы без страху служылі Яму
kab wybaŭlenyja z ruki worahaŭ našychmy biaz strachu słužyli jamu
ў святасці і справядлівасці перад Імва ўсе дні нашыя.
u świataści i sprawiadliwaści pierad impraz usie dni našyja.
А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа,бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму;
A ty, dzicia, budzieš nazwanaje prarokamNajwyšejšaha,bo pojdzieš pierad woblikam Pana prawićdarohi jahony.
каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленнепраз адпушчэнне яго грахоў,
kab dać narodu jaho paznańnie zbaŭleńniana adpuščeńnie hrachoŭ ich.
дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,у якой наведаў нас Усход з вышыні;
dziela nutranoha miłaserdzia Boha našaha,praz jakoje adwiedaŭ nas uschod z wyšyni,
каб асвятліць тых, хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;каб накіраваць ногі нашыя на шлях спакою».
kab świacić tym, katoryja siadziać u ciemryi ŭ cieniu śmierci,kab pakirawać nohi našyja na darohu supakoju.
А дзіця расло і ўзмацнялася духам, і заставалася на пустыні да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.
A dzicia rasło i ŭmacoŭwałasia ducham i było ŭ pustyniach až da dnia swajho źjaŭleńnia pierad Izrailam.
