Яна 1 разьдзел

Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Рeraklad V. Hadleuski

 
 

На пачатку было Слова, і Слова было ў Бога, і Богам было Слова.
 
Na pačatku było Słowa, i Słowa było ŭ Boha, i Boham było Słowa.

Яно было ў Бога на пачатку.
 
Jano było napačatku ŭ Boha.

Усё праз Яго сталася, і без Яго нічога не сталася з таго, што сталася.
 
Usio praz jaho stałasia, i biez jaho nia stałasia ničoha, što stałasia.

У Ім было жыццё, і жыццё было святлом людзей.
 
U im było žyćcio, a žyćcio było światłom ludziej;

А святло свеціць у цемры, і цемра не агарнула яго.
 
a światło ŭ ciemry świecić, i ciemra jaho nie aharnuła.

З’явіўся чалавек, пасланы ад Бога; імя ягонае было Ян.
 
Byŭ pasłany Boham čaławiek, katoramu imia było Jan.

Ён прыйшоў дзеля сведчання, каб засведчыць пра святло, каб усе паверылі праз яго.
 
Jon pryjšoŭ na paświedčańnie, kab dać paświedčańnie ab światle, kab usie wieryli praz jaho.

Не быў ён святлом, але быў пасланы даць сведчанне пра святло.
 
Nia byŭ jon światłom, ale kab paświedčańnie daŭ ab światle.

Было святло праўдзівае, якое асвятляе кожнага чалавека, які прыходзіць на свет.
 
Było praŭdziwaje światło, katoraje aświačaje kožnaha čaławieka, prychodziačaha na hety świet.

У свеце было, і свет праз Яго стаўся, і свет не пазнаў Яго.
 
Na świecie byŭ i świet praz jaho staŭsia, ale świet jaho nie paznaŭ.

Да свайго прыйшло, і свае Яго не прынялі.
 
Pryjšoŭ da ŭłasnaści, a swaje jaho nie pryniali.

А тым, якія прынялі Яго, дало ўладу стаць Божымі дзецьмі, што вераць у імя Ягонае,
 
A katoryja-tolki pryniali jaho, daŭ im moc stacca synami Božymi, tym, što wierać u imia jaho,

якія не ад крыві, і не ад жадання цела, і не ад жадання мужа, але ад Бога нарадзіліся.
 
katoryja nia z krywi, ani z woli cieła, ani z woli muža, ale z Boha naradzilisia.

Слова сталася целам і пасялілася між намі, і ўбачылі мы славу Ягоную, славу, якую мае ад Айца Адзінародны, поўны ласкі і праўды.
 
I Słowa stałasia ciełam i pabywała pamiž nami — i my bačyli sławu jahonu, sławu jak adzinarodnaha ad Ajca — poŭnaje łaski i praŭdy.

Ян сведчыць пра Яго і ўсклікае, кажучы: «Гэта быў той, пра каго я сказаў: за мною ідзе той, які апярэдзіў мяне, таму што быў раней за мяне».
 
Jan daje paświedčańnie ab im i zaklikaje, kažučy: Heta toj byŭ, ab katorym ja kazaŭ: "Katory pa mnie maje pryjści, jon pierada mniu staŭsia, bo pierš za mianie byŭ".

Бо з паўнаты Ягонай мы ўсе прынялі ласку замест ласкі.
 
I z poŭnaty jaho my ŭsie ŭziali, i łasku za łaskaj.

Бо Закон быў дадзены праз Майсея, а ласка і праўда сталіся праз Езуса Хрыста.
 
Bo zakon byŭ dadzieny praz Majsieja, a łaska i praŭda stalisia praz Jezusa Chrysta.

Бога ніхто ніколі не бачыў. Адзінародны Бог, які ва ўлонні Айца, Ён адкрыў».
 
Boha nichto nikoli nia bačyŭ; adzinarodny Syn, katory jość u ŭłońni Ajca, jon sam raskazaŭ.

Вось сведчанне Яна. Калі юдэі з Ерузалема паслалі святароў і левітаў, каб яны спыталіся ў яго: «Хто ты?»
 
A heta jość paświedčańnie Jana, kali žydy z Jeruzalimu pasłali da jaho świataroŭ i lewitaŭ, kab spytać u jaho: Chto ty jość?

Ён абвясціў, не выракся і вызнаў: «Я не Месія».
 
I zajawiŭ, i nie adroksia; i zajawiŭ: Što ja nia jość Chrystus.

І спыталіся ў яго: «Дык хто ж? Ты Ілля?» І сказаў: «Не». «Ты прарок?» І ён адказаў: «Не».
 
I spytalisia ŭ jaho: Dyk što-ž? Ty jość Haljaš? I skazaŭ: Ja nia jość. Ty jość prarok? I adkazaŭ: Nie.

Тады сказалі яму: «Хто ты, каб нам адказаць тым, хто паслаў нас. Што гаворыш ты пра самога сябе?»
 
Dyk skazali jamu, kab nam dać adkaz tym, katoryja nas pasłali? Što kažaš ab sabie samym?

Ён сказаў: «Я голас таго, хто кліча ў пустыні: “Раўняйце дарогу Пану”, як сказаў прарок Ісая».
 
Jon skazaŭ: Ja hołas kličučaha ŭ pustyni: "Prastujcie darohi Pana", jak skazaŭ Izaij prarok (40, 3).

А пасланцы былі з фарысеяў.
 
A tyja, što byli pasłany, byli z faryzejaŭ.

І яны спыталіся ў яго: «Тады чаму ты хрысціш, калі ты ні Хрыстус, ні Ілля і ні прарок?»
 
I pytalisia ŭ jaho i kazali jamu: Dyk našto ty chryściš, kali ty nia jość Chrystus, ani Haljaš, ani prarok?

Ян сказаў ім у адказ: «Я хрышчу вадою. А сярод вас стаіць той, каго вы не ведаеце,
 
Adkazaŭ im Jan, kažučy: Ja chryšču wadoju, ale pasiarod was staŭ, kaho wy nia znajecie.

той, хто ідзе за мною, якому я няварты развязаць раменьчык на сандалях Ягоных».
 
Heta toj, katory pa mnie maje pryjści, katory pierada mnoju staŭsia, katoraha ja nia wart, kab raźwiazać ramień abutku jahonaha.

Сталася гэта ў Бэтаніі, за Ярданам, дзе хрысціў Ян.
 
Heta dziejałasia ŭ Betanii za Jardanam, dzie Jan chryściŭ.

На другі дзень убачыў Ян Езуса, які ішоў да яго, і сказаў: «Вось Баранак Божы, які бярэ на сябе грэх свету.
 
Na druhi dzień Jan ubačyŭ Jezusa, idučaha da jaho i skazaŭ: Woś Baranak Božy, woś, katory znosić hrech świetu.

Гэта той, пра якога я сказаў: пасля мяне ідзе Муж, які апярэдзіў мяне, бо Ён быў раней за мяне.
 
Heta toj, ab katorym ja kazaŭ: Za mnoju idzie muž, katory pierada mnoju staŭsia, bo pierš za mianie byŭ.

Я не ведаў Яго, але для таго прыйшоў я хрысціць вадою, каб Ён аб’явіўся Ізраэлю».
 
I ja nia znaju jaho, ale kab jon abjawiŭsia ŭ Izrailu, dziela hetaha ja pryjšoŭ, chryściačy wadoju.

І засведчыў Ян, кажучы: «Я бачыў Духа, які сыходзіў як голуб з неба і застаўся на Ім.
 
I daŭ paświedčańnie Jan, kažučy: Što widaŭ Ducha, katory zychodziŭ jak hałub z nieba i astaŭsia na im.

Я не ведаў Яго, але той, хто паслаў мяне хрысціць вадою, сказаў мне: “Над кім убачыш Духа, які сыходзіць і застаецца на Ім, той ёсць тым, хто хрысціць Духам Святым”.
 
I ja nia znaŭ jaho; ale katory pasłaŭ mianie chryścić wadoju, toj skazaŭ mnie: "Na kaho ŭbačyš, što zychodzić Duch i na im astajecca, heta toj, katory chryścić Ducham światym".

І я бачыў, і засведчыў, што Ён — Сын Божы».
 
I ja widzieŭ i daŭ paświedčańnie, što jon jość Syn Božy.

На другі дзень зноў стаяў Ян і двое з вучняў ягоных
 
Na druhi dzień iznoŭ stajaŭ Jan i dwa z wučniaŭ jahonych.

і, убачыўшы Езуса, які ішоў, сказаў: «Вось Баранак Божы».
 
I ŭhledzieŭšy Jezusa idučaha, skazaŭ: woś Baranak Božy.

Пачулі двое вучняў яго, што ён казаў, і пайшлі за Езусам.
 
I pačuli jaho kažučaha dwa wučni i pajšli za Jezusam.

А Езус, абярнуўшыся і ўбачыўшы, што яны ідуць за Ім, кажа: «Чаго шукаеце?» Яны сказалі Яму: «Раббі (што азначае “настаўнік”), дзе жывеш?»
 
Jezus-ža, abiarnuŭšysia i ŭwidzieŭšy ich idučych za saboju, skazaŭ im: Čaho šukajecie? Jany skazali jamu: Rabbi (što pierałožanaje značyć: Wučyciel), dzie žywieš?

Ён сказаў ім: «Ідзіце і ўбачыце». Яны пайшлі і ўбачылі, дзе Ён жыве, і засталіся ў Яго ў той дзень. Было каля дзесятай гадзіны.
 
Skazaŭ im: idziecie i pahladziecie. Pajšli i pahladzieli, dzie žyŭ i astalisia ŭ jaho toj dzień; było-ž kala dziesiataj hadziny.

Адным з двух, якія пачулі ад Яна пра Езуса і пайшлі за Ім, быў Андрэй, брат Сымона Пятра.
 
A byŭ Andrej, brat Symona Piatra, adzin z dwuch, jakija čuli ad Jana i pajšli za im.

Знайшоўшы спачатку брата свайго Сымона, сказаў яму: «Мы знайшлі Месію (гэта значыць Хрыста)».
 
hety znajšoŭ najpierš brata swajho Symona i skazaŭ jamu: My znajšli Mesyjaša (što pierałožanaje značyć: Chrystus).

І прывёў яго да Езуса. Езус, глянуўшы на яго, сказаў: «Ты Сымон, сын Яна; ты будзеш названы Кефас», што азначае «Пётр», «скала».
 
I prywioŭ jaho da Jezusa. A spahlanuŭšy na jaho, jezks skazaŭ: Ty jość Symon, syn Jony; ty budzieš nazwany Kiefa (što značyć Piotr).

На другі дзень хацеў Езус пайсці ў Галілею. Знайшоўшы Філіпа, сказаў яму: «Ідзі за Мною».
 
Nazaŭtry chacieŭ wyjści ŭ Halileju. I znajšoŭ Filipa, i skazaŭ jamu Jezus: Idzi za mnoju.

Філіп быў з Бэтсаіды, з горада Андрэя і Пятра.
 
A byŭ Filip z Betsajdy, horadu Andreja i Piatra.

Філіп знайшоў Натанаэля і сказаў яму: «Мы знайшлі таго, пра каго пісалі Майсей у Законе і Прарокі, — Езуса з Назарэта, сына Юзафа».
 
Znajšoŭ Filip Natanaela i skazaŭ jamu: My znajšli Jezusa, ab katorym napisaŭ Majsiej u zakonie i praroki, syna Jazepa z Nazaretu.

Але Натанаэль сказаў яму: «Ці можа быць штосьці добрае з Назарэта?» Філіп адказаў яму: «Ідзі і паглядзі».
 
I skazaŭ jamu Natanael: Ci moža być što dobraje z Nazaretu? Skazaŭ jamu Filip: Idzi i pahladzi.

Езус, убачыўшы Натанаэля, які ішоў да Яго, кажа пра яго: «Вось сапраўдны ізраэльцянін, у якім няма падману».
 
Ubačyŭ Jezus idučaha da siabie Natanaela i skazaŭ ab im: Woś sapraŭdy Izraelit, u katorym niama chitraści.

Натанаэль адказаў Яму: «Адкуль Ты ведаеш мяне?» Езус адказаў яму: «Перш чым Філіп паклікаў цябе, Я бачыў цябе, калі ты быў пад смакоўніцаю».
 
Skazaŭ jamu Natanael: Adkul mianie znaješ? Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jamu: Pierš čym Filip paklikaŭ ciabie, kali ty byŭ pad fihaju, ja bačyŭ ciabie.

Адказаў Яму Натанаэль: «Раббі, Ты Сын Божы! Ты Кароль Ізраэля!»
 
Adkazaŭ jamu Natanael i skazaŭ: Rabbi, ty jość Syn Božy, ty jość karol izrailski!

Езус сказаў яму ў адказ: «Ты верыш, бо Я сказаў табе, што бачыў цябе пад смакоўніцаю? Убачыш больш за гэта».
 
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jamu: Ty wieryš zatym, što ja tabie skazaŭ: "Ja bačyŭ ciabie pad fihaj" — bolšaje za heta ŭbačyš.

І кажа яму: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: убачыце неба раскрытае і анёлаў Божых, якія ўзыходзяць і сыходзяць на Сына Чалавечага».
 
I skazaŭ jamu: Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam, ubačycie nieba adčynienaje i aniołaŭ Božych uschodziačych i zychodziačych na Syna čaławiečaha.