Яна 13 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Рeraklad V. Hadleuski
Перад святам Пасхі Езус, ведаючы, што прыйшла Ягоная гадзіна перайсці з гэтага свету да Айца, палюбіўшы сваіх у свеце, дарэшты палюбіў іх.
Pierad światočnym dniom Paschi, Jezus, wiedajučy, što pryjšła jaho časina, kab pierajści z hetaha świetu da Ajca, uźlubiŭšy swaich, jakija byli na świecie, da kanca ich uźlubiŭ.
І падчас вячэры, калі д’ябал ужо схіліў сэрца Юды Сымонавага Іскарыёта, каб выдаць Яго,
I pawiačeraŭšy, kali ŭžo djabał ułažyŭ u serca Judaša Symonawaha Iskaryjota, kab wydać jaho,
Езус, ведаючы, што Айцец усё аддаў у рукі Ягоныя і што Ён выйшаў ад Бога і да Бога ідзе,
jon, wiedajučy, što ŭsio addaŭ jamu Ajciec u ruki, i što ad Boha wyjšaŭ i da Boha idzie,
устаў з-за стала, скінуў верхнюю вопратку і, узяўшы палатно, падперазаўся.
ustaŭ ad wiačery, źniaŭ swaju wopratku, i ŭziaŭšy ručnik, padpierazaŭsia.
Потым наліў вады ў місу і пачаў абмываць ногі вучням, і выціраць палатном, якім быў падперазаны.
Potym naliŭ wady ŭ misu i pačaŭ myć nohi wučniaŭ i wycirać ručnikom, jakim byŭ padpierazaŭšysia.
Падышоў да Сымона Пятра. Той сказаў Яму: «Пане, Ты хочаш абмыць мне ногі?»
Dyk pryjšoŭ da Symona Piatra. I skazaŭ jamu Piotr: Panie, ty mnie nohi myješ?
Езус адказаў яму: «Тое, што Я раблю, Ты цяпер не разумееш, але зразумееш пасля».
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jamu: Što ja rablu, ty ciapier nia wiedaješ, ale dawiedajeśsia potym.
Сказаў Яму Пётр: «Не, не абмыеш ніколі маіх ног!» Езус адказаў яму: «Калі не абмыю цябе, не будзеш мець удзелу са Мною».
Skazaŭ jamu Piotr: Nia budzieš myć mnie noh nawieki. Adkazaŭ jamu Jezus: Kali nie abmyju ciabie, nia budzieš mieć čaści sa mnoju.
Сымон Пётр кажа Яму: «Пане, не толькі ногі, але і рукі, і галаву!»
Skazaŭ jamu Symon Piotr: nia tolki nohi maje, ale i ruki, i haławu.
Сказаў яму Езус: «Абмытаму трэба толькі ногі абмыць, бо ўвесь чысты. І вы чыстыя, але не ўсе».
Skazaŭ jamu Jezus: Chto abmyty, toj nie patrabuje, adno tolki kab nohi abmyć, ale jon uwieś čysty. I wy čystyja, ale nia ŭsie.
Бо ведаў, хто выдасць Яго. Таму сказаў: «Не ўсе вы чыстыя».
Bo jon wiedaŭ, chto heta byŭ, chto jaho mieŭ wydać; dziela taho skazaŭ: Wy nia ŭsie čystyja.
А калі абмыў ім ногі, апрануў вопратку сваю і зноў заняў месца за сталом, і сказаў ім: «Ці разумееце, што Я зрабіў вам?
Dyk paśla taho, jak abmyŭ nohi ich i ŭzłažyŭ swaju wopratku, jon, sieŭšy iznoŭ za stoł, skazaŭ: Wiedajecie, što ja wam zrabiŭ?
Вы Мяне называеце Настаўнікам і Панам, і добра кажаце, бо Я ім ёсць.
Wy mianie zawiecio: "Wučyciel" i "Panie", i dobra kažacie, bo ja jość.
Калі ж Я, Пан і Настаўнік, абмыў вам ногі, то і вы павінны абмываць ногі адзін аднаму.
Dyk kali ja, Pan i Wučyciel, abmyju nohi wašyja, i wy pawinny adzin druhoa abmywać nohi.
Я даў вам прыклад, каб і вы рабілі, як Я зрабіў вам.
Bo ja daŭ wam prykład, kab, jak ja wam zrabiŭ, tak i wy rabili.
Сапраўды, сапраўды кажу вам: слуга не большы за свайго гаспадара, і пасланнік не большы за таго, хто паслаў яго.
Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam, słuha nia jość bolšy za pana swajho, ani pasłaniec nia jość bolšy za taho, chto pasłaŭ jaho.
Калі гэта ведаеце і чыніце так, вы шчаслівыя.
Kali heta wiedajecie, bahasłaŭleny budziecie, kali hetaje budziecie rabić.
Не пра ўсіх вас кажу. Я ведаю, каго выбраў. Але няхай збудзецца Пісанне: “Хто есць са Мною хлеб, падняў на Мяне пяту сваю”.
Nie ab usich was kažu. Ja wiedaju, kaho ja wybraŭ, ale kab spoŭniłasia Pisańnie: "Chto jeść sa mnoju chleb, padymie prociŭ mianie piatu swaju" (Ps. 40, 10).
Цяпер, перш чым гэта станецца, кажу вам, каб, калі станецца, вы паверылі, што Я ёсць.
Kažu wam ciapier, pierš čym staniecca, kab, kali staniecca, wy wieryli, što ja jość.
Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто прымае таго, каго Я пашлю, Мяне прымае, а хто Мяне прымае, прымае таго, хто паслаў Мяне».
Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam, chto pryjmaje, kali-b ja pasłaŭ kaho, mianie pryjmaje; a chto mianie pryjmaje, pryjmaje taho, chto pasłaŭ mianie.
Сказаўшы гэта, Езус узрушыўся духам і засведчыў, кажучы: «Сапраўды, сапраўды кажу вам, што адзін з вас выдасць Мяне».
Skazaŭšy hetaje, Jezus ustrywožyŭsia ducham i paświedčyŭ i skazaŭ: Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam, što adzin z was wydaść mianie.
Вучні глядзелі адзін на аднаго, не ведаючы, пра каго Ён кажа.
Dyk spahlanuli wučni adzin na druhoha, niapeŭnyja, ab kim haworyć.
Быў адзін з вучняў Ягоных, якога любіў Езус і які спачываў на грудзях Езуса.
A byŭ adzin z jahonych wučniaŭ, katoraha lubiŭ jezus, abapioršysia na ŭłońni Jezusa.
Яму і кіўнуў Сымон Пётр, каб даведаўся, хто той, пра каго Ён кажа.
Dyk hetamu kiŭnuŭ Symon Piotr i skazaŭ jamu: Chto heta, ab katorym jon haworyć?
Той жа прыпаў да грудзей Езуса і спытаў у Яго: «Пане, хто гэта?»
I toj, abapioršysia na hrudziach Jezusa, skazaŭ jamu: Panie, chto heta?
Езус адказаў: «Той, каму Я, абмакнуўшы, падам кавалак хлеба». І, абмакнуўшы кавалак, падаў яго Юдзе Сымонаваму Іскарыёту.
Adkazaŭ Jezus: Heta toj, kamu ja padam pamočany chleb. I pamačyŭšy chleb, daŭ Judzie Symonawamu Iskaryjotu.
Тады, пасля спажыцця кавалка, увайшоў у яго д’ябал. І сказаў яму Езус: «Што маеш рабіць, рабі хутчэй».
I paśla kuska ŭwajšoŭ u jaho djabał. I skazaŭ jamu Jezus: što robiš, rabi chutčej.
Але ніхто з тых, хто быў за сталом, не зразумеў, чаму Ён так сказаў яму.
A hetaha nichto z siadziačych nie zrazumieŭ, da kaho skazaŭ jamu.
Паколькі Юда меў скарбонку, то некаторыя думалі, што Езус сказаў яму: «Купі, што нам трэба на свята», або каб даў што-небудзь убогім.
Bo niekatoryja dumali dziela taho, što Juda mieŭ skarbonku, što Jezus skazaŭ jamu: Kupi taho, čaho nam patreba na dzień światočny; abo, kab daŭ niešta ŭbohim.
Ён жа, спажыўшы кавалак, адразу выйшаў. А была ноч.
Dyk jon, uziaŭšy kusok, zaraz-ža wyjšaŭ. A była noč.
Калі ж выйшаў, Езус сказаў: «Цяпер уславіўся Сын Чалавечы, а Бог уславіўся ў Ім.
kali-ž jon wyjšaŭ, skazaŭ Jezus: Ciapier prasłaŭleny jość Syn čaławiečy i Boh jość prasłaŭleny ŭ im.
Калі Бог уславіўся ў Ім, то і Бог уславіць Яго ў сабе, і хутка ўславіць Яго.
Kali Boh jość prasłaŭleny ŭ im, to i Boh prasławić jaho ŭ sabie samym, i zaraz-ža prasławić jaho.
Дзеці, яшчэ крыху Я буду з вамі. Будзеце шукаць Мяне, але як сказаў юдэям, так і вам кажу цяпер: куды Я іду, вы пайсці не можаце.
Synočki, jašče krychu ja jość z wami; budziecie šukać mianie, i jak ja skazaŭ žydom: "Kudy ja idu, wy nia možacie pryjści", i wam ciapier kažu.
Новую запаведзь даю вам, каб вы любілі адзін аднаго. Як Я палюбіў вас, так і вы любіце адзін аднаго.
Prykazańnie nowaje daju wam, kab wy lubili adzin druhoha; tak jak ja was uzlubiŭ, kab i wy lubili adzin druhoha.
Па гэтым усе пазнаюць, што вы Мае вучні, калі будзеце мець любоў адзін да аднаго».
Pa hetym paznajuć usie, što wy maje wučni, kali budziecie mieć luboŭ adzin da druhoha.
Кажа Яму Сымон Пётр: «Пане, куды Ты ідзеш?» Адказаў яму Езус: «Куды Я іду, ты не можаш цяпер пайсці за Мною, але потым пойдзеш».
Skazaŭ jamu Symon Piotr: Panie, kudy ty idzieš? Adkazaŭ Jezus: Kudy ja idu, ty ciapier nia možaš iści za mnoju, ale pojdzieš potym.
Сказаў Яму Пётр: «Пане, чаму я не магу цяпер пайсці за Табою? Жыццё сваё аддам за Цябе».
Skazaŭ jamu Piotr: čamu nie mahu iści za taboju ciapier? Ja žyćcio swajo pałažu za ciabie.
Адказаў яму Езус: «Жыццё сваё аддасі за Мяне? Сапраўды, сапраўды кажу табе: певень не праспявае, як ты тройчы адрачэшся ад Мяне.
Adkazaŭ jamu Jezus: Ty žyćcio swajo za mianie pałožyš? Sapraŭdy kažu tabie, nie zapiaje piewień, jak ty trejčy adračeśsia ad mianie.
