Яна 13 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Рeraklad V. Hadleuski
А перад сьвятам Пасхі Ісус, ведаючы, што прыйшла гадзіна Ягоная, каб перайсьці з гэтага сьвету да Бацькі, палюбіўшы Сваіх, што на сьвеце, да канца палюбіў іх.
Pierad światočnym dniom Paschi, Jezus, wiedajučy, što pryjšła jaho časina, kab pierajści z hetaha świetu da Ajca, uźlubiŭšy swaich, jakija byli na świecie, da kanca ich uźlubiŭ.
І вячэра скончана. Д’ябал ужо ўлажыў у сэрца Юды Сымонавага Іскарыёта, каб прадаць Яго,
I pawiačeraŭšy, kali ŭžo djabał ułažyŭ u serca Judaša Symonawaha Iskaryjota, kab wydać jaho,
Ісус, ведаючы, што Бацька ўсё аддаў Яму ў Рукі (Ягоныя), і што Ён ад Бога выйшаў і да Бога йдзе,
jon, wiedajučy, što ŭsio addaŭ jamu Ajciec u ruki, i što ad Boha wyjšaŭ i da Boha idzie,
устае ад вячэры і здымае (зь Сябе) верхнюю вопратку, і, узяўшы рушнік, падперазаў Сябе.
ustaŭ ad wiačery, źniaŭ swaju wopratku, i ŭziaŭšy ručnik, padpierazaŭsia.
Пасьля налівае вады ў умывальніцу, і пачаў абмываць ногі вучням (Сваім) і выціраць рушніком, якім быў аперазаны.
Potym naliŭ wady ŭ misu i pačaŭ myć nohi wučniaŭ i wycirać ručnikom, jakim byŭ padpierazaŭšysia.
Тады падыходзе да Сымона Пётры, і той кажа Яму: Госпадзе! Ты мне абмываеш ногі?
Dyk pryjšoŭ da Symona Piatra. I skazaŭ jamu Piotr: Panie, ty mnie nohi myješ?
Адказаў Ісус і сказаў яму: што Я раблю, ты цяпер ня ве́даеш, але даведаешся пасьля гэтага.
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jamu: Što ja rablu, ty ciapier nia wiedaješ, ale dawiedajeśsia potym.
Пётра кажа Яму: ня ўмыеш ног маіх ніколі. Ісус адказаў яму: калі ня ўмыю цябе, ня ма́еш часьці са Мною.
Skazaŭ jamu Piotr: Nia budzieš myć mnie noh nawieki. Adkazaŭ jamu Jezus: Kali nie abmyju ciabie, nia budzieš mieć čaści sa mnoju.
Сымон Пётра кажа Яму: Госпадзе! ня то́лькі ногі мае, але й рукі, і галаву.
Skazaŭ jamu Symon Piotr: nia tolki nohi maje, ale i ruki, i haławu.
Ісус кажа яму: абмытага няма́ патрэбы (мыць), а толькі ногі абмыць, бо ён увесь чысты, і вы чыстыя, але ня ўсе́.
Skazaŭ jamu Jezus: Chto abmyty, toj nie patrabuje, adno tolki kab nohi abmyć, ale jon uwieś čysty. I wy čystyja, ale nia ŭsie.
Бо Ён ведаў, хто прадае Яго, пагэтаму (і) сказаў: ня ўсе́ вы чыстыя.
Bo jon wiedaŭ, chto heta byŭ, chto jaho mieŭ wydać; dziela taho skazaŭ: Wy nia ŭsie čystyja.
Калі ж Ён абмыў ім ногі і апрануў Сваю верхнюю вопратку, супачыўшы ізноў, спытаў іх: (ці) ведаеце, што (гэта) Я зрабіў вам?
Dyk paśla taho, jak abmyŭ nohi ich i ŭzłažyŭ swaju wopratku, jon, sieŭšy iznoŭ za stoł, skazaŭ: Wiedajecie, što ja wam zrabiŭ?
Вы называеце Мяне: Вучыцель і Госпад, і правільна кажаце, бо Я ёсьць (такі).
Wy mianie zawiecio: "Wučyciel" i "Panie", i dobra kažacie, bo ja jość.
І вось калі Я, Госпад і Вучыцель, абмыў вам ногі, і вы павінны абмываць ногі адзін аднаму,
Dyk kali ja, Pan i Wučyciel, abmyju nohi wašyja, i wy pawinny adzin druhoa abmywać nohi.
бо Я даў вам прыклад, каб, як Я зрабіў вам, і вы рабілі.
Bo ja daŭ wam prykład, kab, jak ja wam zrabiŭ, tak i wy rabili.
Праўду, Праўду кажу вам: слуга ня бо́льшы за гаспадара свайго, і пасланец ня бо́льшы (за) таго, хто паслаў яго.
Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam, słuha nia jość bolšy za pana swajho, ani pasłaniec nia jość bolšy za taho, chto pasłaŭ jaho.
Калі гэтае ведаеце, шчасьлівыя вы, калі гэтае робіце.
Kali heta wiedajecie, bahasłaŭleny budziecie, kali hetaje budziecie rabić.
Ня аб усіх вас кажу: Я ведаю, каго выбраў. Але каб выпаўнілася Пісаньне: той, хто есьць са Мною хлеб, падняў на Мяне пяту сваю (Пс. 41:10).
Nie ab usich was kažu. Ja wiedaju, kaho ja wybraŭ, ale kab spoŭniłasia Pisańnie: "Chto jeść sa mnoju chleb, padymie prociŭ mianie piatu swaju" (Ps. 40, 10).
Цяпер кажу вам, раней, чым гэта сталася, каб, як станецца, (вы) паверылі, што Я ёсьць (Ён).
Kažu wam ciapier, pierš čym staniecca, kab, kali staniecca, wy wieryli, što ja jość.
Праўду, Праўду кажу вам: хто прыймае ўсякага, (каго) Я пашлю, Мяне прыймае, а хто прыймае Мяне, прыймае Таго, Хто паслаў Мяне.
Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam, chto pryjmaje, kali-b ja pasłaŭ kaho, mianie pryjmaje; a chto mianie pryjmaje, pryjmaje taho, chto pasłaŭ mianie.
Сказаўшы гэтае Ісус глыбока засумаваў духам і засьведчыў, і сказаў: Праўду, Праўду кажу вам, што адзін з вас прадасьць Мяне.
Skazaŭšy hetaje, Jezus ustrywožyŭsia ducham i paświedčyŭ i skazaŭ: Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam, što adzin z was wydaść mianie.
Тады вучні пазіралі адзін на аднаго, сумняваючыся, аб кім Ён гаворыць.
Dyk spahlanuli wučni adzin na druhoha, niapeŭnyja, ab kim haworyć.
Быў жа ляжаў ля грудзёў Ісусавых адзін з вучняў Ягоных, якога Ісус любіў.
A byŭ adzin z jahonych wučniaŭ, katoraha lubiŭ jezus, abapioršysia na ŭłońni Jezusa.
Тады Сымон Пётра ківае яму, (каб) папытаўся, хто б гэта быў, аб кім Ён гаворыць.
Dyk hetamu kiŭnuŭ Symon Piotr i skazaŭ jamu: Chto heta, ab katorym jon haworyć?
І той, прыпаўшы да грудзёў Ісусавых, кажа Яму: Госпадзе! хто ёсьць гэты?
I toj, abapioršysia na hrudziach Jezusa, skazaŭ jamu: Panie, chto heta?
Адказвае Ісус: гэты ёсьць той, каму Я дам, абмачыўшы, кавалак хлеба. І, абмачыўшы кавалак хлеба, дае Юдзе Сымонаву Іскарыёту.
Adkazaŭ Jezus: Heta toj, kamu ja padam pamočany chleb. I pamačyŭšy chleb, daŭ Judzie Symonawamu Iskaryjotu.
І тады, пасьля гэтага кавалка хлеба, увайшоў у яго шатан. І вось кажа яму Ісус: што робіш, рабі хутчэй.
I paśla kuska ŭwajšoŭ u jaho djabał. I skazaŭ jamu Jezus: što robiš, rabi chutčej.
Але ніхто зь ляжачых ня зразуме́ў, дзеля чаго Ён сказаў яму гэтае.
A hetaha nichto z siadziačych nie zrazumieŭ, da kaho skazaŭ jamu.
А як Юда меў скарбонку, дык нікаторыя думалі, што кажа яму Ісус: купі, (у) чым маем патрэбу да сьвята, альбо, каб даў нешта ўбогім.
Bo niekatoryja dumali dziela taho, što Juda mieŭ skarbonku, što Jezus skazaŭ jamu: Kupi taho, čaho nam patreba na dzień światočny; abo, kab daŭ niešta ŭbohim.
Тады, узяўшы кавалак хлеба, ён зараз выйшаў; а была ноч.
Dyk jon, uziaŭšy kusok, zaraz-ža wyjšaŭ. A była noč.
Калі (ён) выйшаў, Ісус кажа: цяпер услаўлены Сын Чалавечы, і Бог услаўлены ў Ім.
kali-ž jon wyjšaŭ, skazaŭ Jezus: Ciapier prasłaŭleny jość Syn čaławiečy i Boh jość prasłaŭleny ŭ im.
Калі Бог услаўлены ў Ім, дык Бог уславіць і Яго ў Сабе, і няўзаба́ве ўславіць Яго.
Kali Boh jość prasłaŭleny ŭ im, to i Boh prasławić jaho ŭ sabie samym, i zaraz-ža prasławić jaho.
Дзеці! яшчэ нядо́ўга Я ёсьць з вамі: Будзеце шукаць Мяне і, як Я сказаў юдэям: куды Я йду, вы ня мо́жаце прыйсьці, так кажу цяпер і вам.
Synočki, jašče krychu ja jość z wami; budziecie šukać mianie, i jak ja skazaŭ žydom: "Kudy ja idu, wy nia možacie pryjści", i wam ciapier kažu.
Я даю вам новае Прыказаньне: каб любілі адзін аднаго; як Я палюбіў вас, так і вы, каб любілі адзін аднаго.
Prykazańnie nowaje daju wam, kab wy lubili adzin druhoha; tak jak ja was uzlubiŭ, kab i wy lubili adzin druhoha.
Па гэтым пазнаюць усе, што (вы) ёсьць Мае вучні, калі будзеце мець любоў адзін да аднаго.
Pa hetym paznajuć usie, što wy maje wučni, kali budziecie mieć luboŭ adzin da druhoha.
Кажа Яму Сымон Пётра: Госпадзе! куды Ты йдзеш? Адказаў яму Ісус: куды Я йду, ты ня мо́жаш цяпе́р за Мною пайсьці; але потым пойдзеш за Мною.
Skazaŭ jamu Symon Piotr: Panie, kudy ty idzieš? Adkazaŭ Jezus: Kudy ja idu, ty ciapier nia možaš iści za mnoju, ale pojdzieš potym.
Кажа Яму Пётра: Госпадзе! чаму я ня магу́ пайсьці за Табою цяпе́р? Я жыцьцё маё палажу за Цябе.
Skazaŭ jamu Piotr: čamu nie mahu iści za taboju ciapier? Ja žyćcio swajo pałažu za ciabie.
Адказаў яму Ісус: жыцьцё тваё за Мяне паложыш? Праўду, Праўду кажу табе: ня прапяе певень, як ты адрачэшся ад Мяне тройчы.
Adkazaŭ jamu Jezus: Ty žyćcio swajo za mianie pałožyš? Sapraŭdy kažu tabie, nie zapiaje piewień, jak ty trejčy adračeśsia ad mianie.
