Яна 18 разьдзел

 

 

Сказаўшы гэтае, Ісус выйшаў з вучнямі Сваімі за ручай Кедрон, дзе быў сад, у які ўвайшоў Ён і вучні Ягоныя.

 

Skazaŭšy hetaje, Jezus wyjšaŭ sa swaimi wučniami za ručaj Cedron, dzie byŭ sad, u katory ŭwajšoŭ sam i wučni jaho.

Ведаў жа гэтае мейсца і Юда, які прадаў Яго, бо Ісус часта зьбіраўся там з вучнямі Ягонымі.

 

Wiedaŭ-ža i Judaš, katory wydawaŭ jaho, miesca, bo tam časta Jezus źbiraŭsia sa swaimi wučniami.

Вось Юда, узяўшы аддзел войска ды слуг ад архірэяў і хварысэяў, прыходзіць туды зь ліхтарнямі і сьветачамі, і (са) зброяю.

 

Dyk Judaš, uziaŭšy rotu i słuh ad archiświataraŭ i faryzejaŭ, pryjšoŭ tudy z łatarniami i świetačami i aružžam.

Ісус жа, ведаючы ўсё, што прыходзе на Яго, выйшаўшы, сказаў ім: каго шукаеце?

 

Jezus-ža, wiedajučy ŭsio, što mieła na jaho pryjści, wyjšaŭ i skazaŭ im: Kaho šukajecie?

Яму адказалі: Ісуса Назарэя! Ісус кажа ім: Я ёсьць (Ён)! Стаяў жа зь імі і Юда, які прадаў Яго.

 

Adkazali jamu: Jezusa Nazarenskaha. Skazaŭ im Jezus: Heta ja. Stajaŭ-ža z imi i Judaš, katory jaho wydawaŭ.

Як жа Ён сказаў ім: Я ёсьць (Ён), яны адступіліся назад і ўпалі на зямлю.

 

Dyk kali skazaŭ im: "Heta ja", jany adstupili nazad i ŭpali na ziamlu.

Тады Ён ізноў спытаўся ў іх: каго шукаеце? Яны ж сказалі: Ісуса Назарэя.

 

Dyk spytaŭsia ŭ ich iznoŭ: Kaho šukajecie? Jany-ž skazali: Jezusa Nazarenskaha.

Ісус адказаў: Я сказаў вам: Я ёсьць (Ён); дык вось, калі Мяне шукаеце, дазвольце ім адыйсьці,

 

Adkazaŭ Jezus: Ja skazaŭ wam, što heta ja; dyk kali mianie šukajecie, pazwolcie hetym adyjści.

каб споўнілася Слова, якое Ён сказаў: тых, якіх Ты даў Мне, Я ня згубíў зь іх нікога.

 

Kab spoŭniłasia mowa, jakuju skazaŭ: što tych, katorych ty mnie daŭ, nie zahubiŭ z ich niwodnaha.

Сымон жа Пётра, маючы меч, выцягнуў яго і ўдарыў слугу архірэявага, і адсек яму правае вуха; было ж імя слугі таго Малх.

 

Dyk Symon Piotr, majučy mieč, wyniaŭ jaho i ŭdaryŭ słuhu archiświatara i adsiek jamu prawaje wucha. A imia słuhi było Malchus.

Ісус жа сказаў Пётру: укладзі меч твой у похву. Чару, што даў Мне Бацька, няўжо Я ня вып’ю яе?

 

I skazaŭ Jezus Piatru: Ułažy mieč twoj u pochwu. Ci-ž ja nia budu pić taje čary, jakuju daŭ mnie Ajciec?

Тады аддзел войска і тысячнік, і слугі юдэйскія ўзялі Ісуса і зьвяза́лі Яго.

 

Dyk rota i rotny i słuhi žydoŭskija ŭziali Jezusa i źwiazali jaho.

І завялí Яго сьпярша́ да Ганны, бо (ён) быў цесьцем Каяхвы, які быў таго году архірэем.

 

I prywiali jaho pierš da Annaša, bo jon byŭ cieściem Kaifaša, jaki byŭ archiświataram taho hodu.

Быў жа Каяхва той, які парадзіў жыдам, што лепш аднаму чалавеку загінуць за гэты народ.

 

A heta byŭ Kaifaš, katory daŭ byŭ radu žydom: Što lepš, kab adzin čaławiek pamior za narod.

Ішоў жа за Ісусам Сымон Пётра і другі вучань; вучань жа гэны быў знаёмы архірэю і ўвайшоў з Ісусам на архірэйскі падворак,

 

A išoŭ za Jezusam Symon Piotr i druhi wučań. Toj-ža wučań byŭ znajomy dla archiświatara i jon uwajšoŭ z Jezusam u dwaryšča archiświatara;

а Пётра стаяў ля дзьвярэй знадворку. І вось другі вучань, той, які быў знаёмы архірэю, выйшаў і сказаў прыдзьверніцы, і ўвёў Пётру.

 

a Piotr stajaŭ la dźwiarej, wonki. Dyk wyjšaŭ druhi wučań, katory byŭ znajomy dla archiświatara, i skazaŭ prydźwiernicy i ŭwioŭ Piatra.

Тады служанка прыдзьверніца кажа Пётру: ці і ты ня з ву́чняў Гэтага Чалавека? Ён кажа: я — не.

 

Dyk skazała Piatru prydźwiernaja słuha: Ci i ty nia z wučniaŭ hetaha čaławieka? Jon skazaŭ: Ja nie.

Стаялі ж рабы і слугі, распаліўшы агонь з вугольля, бо было зябка, і грэліся. Быў жа зь імі Пётра, стоючы і грэючыся.

 

A stajali niawolniki i słuhi kala wuhloŭ, bo byŭ choład, i hrelisia; byŭ-ža z imi i Piotr, katory stajaŭ i hreŭsia.

Тады архірэй спытаўся ў Ісуса пра вучняў Ягоных і пра навуку Ягоную.

 

Dyk archiświatar spytaŭsia ŭ Jezusa ab jahonych wučniach i ab jahonaj nawucy.

Ісус адказаў яму: Я яўна гаварыў сьвету; Я заўсёды навучаў у сынагозе і ў Сьвятыні, дзе заўсёды зьбіраюцца жыды, і то́йма ня гаварыў нічога.

 

Adkazaŭ jamu Jezus: Ja jaŭna hawaryŭ świetu, ja zaŭsiody nawučaŭ u bažnicy i ŭ światyni, dzie źbirajucca ŭsie žydy, i ŭ skrytnaści nie hawaryŭ ničoha.

Чаму (ты) пытаешся ў Мяне? Спытайся ў тых, хто чуў, што Я гаварыў ім. Вось яны ведаюць, што Я (ім) казаў.

 

Što mianie pytaješ? Spytajsia ŭ tych, katoryja čuli, što ja im hawaryŭ.

Як жа Ён сказаў гэтае, адзін із слугаў, што стаяў блізка, ударыў Ісуса па Абліччу, сказаўшы: так Ты адказваеш архірэю?

 

Kali-ž jon skazaŭ hetaje, adzin z słuhaŭ, jaki tam stajaŭ, daŭ Jezusu na ščace, kažučy: Ty hetak adkazwaješ archiświataru?

Ісус адказаў яму: калі Я сказаў блага, дакажы, што (Я сказаў) блага, а калі (Я сказаў) добра, за што (ты) б’еш Мяне?

 

Adkazaŭ jamu Jezus: Kali ja błaha skazaŭ, daj paświedčańnie ab błahim, a kali dobra, to našto mianie bješ?

Ганна паслаў Яго зьвяза́нага да архірэя Каяхвы.

 

I pasłaŭ jaho Annaš źwiazanaha da Kaifaša, archiświatara.

Быў жа Сымон Пётра, стаяў і грэўся. Сказалі тады яму: ці і ты ня з ву́чняў Ягоных? Ён адрокся і сказаў: я? не!

 

A Symon Piotr stajaŭ i hreŭsia. Dyk skazali jamu: Ci i ty nia z jahonych wučniaŭ? Jon adroksia i skazaŭ: Ja nie.

Кажа адзін із слугаў архірэявых, будучы сваяком таго, якому Пётра адсек вуха: ці (ж) я ня цябе́ бачыў зь Ім у садзе?

 

Skazaŭ jamu adzin z słuhaŭ archiświatara, swajak taho, jakomu Piotr adsiek wucha: Ci-ž ja nia bačyŭ ciabie ŭ sadzie z im?

Тады ізноў Пётра адрокся; і зараз (жа) прапяяў певень.

 

Dyk iznoŭ adroksia Piotr. I zaraz-ža zapiajaŭ piewień.

Вяду́ць тады Ісуса ад Каяхвы да прэторыі. А была раніца, і яны ня ўвайшлí ў прэторыю, каб ня занячысьціцца, але каб (можна было) есьці пасху.

 

Dyk prywiali Jezusa ad Kaifaša ŭ pretoryju. Była-ž ranica. I sami jany nie ŭwajšli ŭ pretoryju, kab nie zaniačyścicca, ale kab mahli jeści Paschu.

Тады Пілат выйшаў да іх і сказаў: якое абвінавачаньне выстаўляеце (вы) супраць Чалавека Гэтага?

 

Dyk Piłat wyjšaŭ da ich wonki i skazaŭ: Jakoje abwinawačańnie prynosicie na hetaha čaławieka?

Адказалі (яны) і сказалі яму: калі б Ён ня быў злачынца, (мы) ня выдалі б Яго табе.

 

Jany adkazali i skazali jamu: Kali-b jon nia byŭ złačynca, my nia wydali-b jaho tabie.

Тады сказаў ім Пілат: вазьміце Яго вы і па Закону вашаму судзіце Яго. Тады сказалі яму жыды: нам ня дазво́лена нікога асудзіць на сьмерць.

 

Dyk skazaŭ im Piłat: Waźmiecie jaho wy i pawodle wašaha zakonu asudziecie jaho. A žydy skazali jamu: Nam nia možna nikoha zabiwać.

Каб споўнілася Слова Ісусавае, якое Ён сказаў, даючы зразумець, якою сьмерцяй Ён мае памерці.

 

Kab spoŭniłasia mowa Jezusa, jakuju jon skazaŭ, aznačajučy, jakoju śmierciaj mieŭ pamierci.

Тады Пілат ізноў увайшоў у прэторыю і паклікаў Ісуса, і сказаў Яму: ці Ты Кароль жыдоў?

 

Dyk Piłat uwajšoŭ iznoŭ u pretoryju i paklikaŭ Jezusa i skazaŭ jamu: Ty karol žydoŭski?

Ісус адказаў яму: ад сябе ты гэтае гаворыш, ці другія сказалі табе пра Мяне?

 

Adkazaŭ Jezus: Ty hetaje haworyš ad samoha siabie, ci druhija tabie skazali aba mnie?

Пілат адказаў: ці (ж) я — жыд? Твой народ і архірэі выдалі Цябе мне; што Ты зрабіў?

 

Adkazaŭ Piłat: Ci ja žyd? Twoj narod i archiświatary wydali ciabie mnie; što ty zrabiŭ?

Ісус адказаў: Гаспадарства Маё ня з гэтага сьвету; калі б з гэтага сьвету было Гаспадарства Маё, (то) слугі Мае змагаліся бы, каб Я ня быў выданы жыдам. Але цяпер Гаспадарства Маё — ня згэтуль.

 

Adkazaŭ Jezus: Karaleŭstwa majo nia jość z hetaha świetu. Kali-b karaleŭstwa majo było z hetaha świetu, to słuhi maje peŭnie-ž bilisia-b, kab ja nia byŭ wydany žydom. Ciapier-ža karaleŭstwa majo nia jość adhetul.

Тады сказаў Яму Пілат: дык Ты — Кароль? Адказаў Ісус: ты кажаш, што Я Кароль. Я на тое нарадзіўся і на тое прыйшоў на сьвет, каб сьведчыць аб Праўдзе. Кожны, хто ёсьць ад Праўды, слухае Голасу Майго.

 

I skazaŭ jamu Piłat: Dyk ty karol? Adkazaŭ Jezus: Ty kažaš, što ja karol. Ja na toje naradziŭsia i na toje pryjšoŭ na świet, kab daŭ paświedčańnie praŭdzie. Kožny, chto jość z praŭdy, słuchaje hołasu majho.

Кажа Яму Пілат: што ёсьць праўда? І, сказаўшы гэтае, ізноў выйшаў да жыдоў і кажа ім: я ніякае віны ў Ім ня знахо́джу.

 

Skazaŭ jamu Piłat: Što heta praŭda?I skazaŭšy hetaje, wyjšaŭ iznoŭ da žydoŭ i skazaŭ im: Ja nie znachodžu ŭ im nijakaje winy.

Ёсьць жа ў вас звычай, каб (я) аднаго звальняў вам на Пасху. Дык хочаце, звольню вам Караля жыдоў?

 

Jość-ža ŭ was zwyčaj, kab ja adnaho puščaŭ wam na Paschu: dyk chočacie, pušču wam karala žydoŭskaha?

Тады закрычалі ўсе ізноў, кажучы: ня Яго, але Бараўву! А быў Бараўва — разбойнік.

 

Ale zakryčali iznoŭ usie, kažučy: Nie jaho, ale Barabbu. A Barabba byŭ razbojnik.