Яна 18 разьдзел

 

 

Сказаўшы гэта, Іісус вы́йшаў з вучнямі Сваімі на той бок пато́ку Кедро́н, дзе быў сад, у які ўвайшоў Ён Сам і вучні Яго;

 

Skazaŭšy hetaje, Jezus wyjšaŭ sa swaimi wučniami za ručaj Cedron, dzie byŭ sad, u katory ŭwajšoŭ sam i wučni jaho.

ве́даў жа гэтае месца і Іуда, які вы́даў Яго, бо там часта збіра́ўся Іісус з вучнямі Сваімі;

 

Wiedaŭ-ža i Judaš, katory wydawaŭ jaho, miesca, bo tam časta Jezus źbiraŭsia sa swaimi wučniami.

і вось Іуда, узя́ўшы атрад воінаў і служы́целяў ад першасвятаро́ў і фарысеяў, прыхо́дзіць туды з фа́келамі, і ліхтара́мі, і збро́яй.

 

Dyk Judaš, uziaŭšy rotu i słuh ad archiświataraŭ i faryzejaŭ, pryjšoŭ tudy z łatarniami i świetačami i aružžam.

Іісус жа, ве́даючы ўсё, што з Ім будзе, вы́йшаў і сказаў ім: каго шука́еце?

 

Jezus-ža, wiedajučy ŭsio, što mieła na jaho pryjści, wyjšaŭ i skazaŭ im: Kaho šukajecie?

Адказалі Яму: Іісуса Назарэ́я. Кажа ім Іісус: гэта Я. Стаяў жа з імі і Іуда, які вы́даў Яго;

 

Adkazali jamu: Jezusa Nazarenskaha. Skazaŭ im Jezus: Heta ja. Stajaŭ-ža z imi i Judaš, katory jaho wydawaŭ.

і калі Іісус сказаў ім: «гэта Я», яны адступíлі назад і ўпа́лі на зямлю́.

 

Dyk kali skazaŭ im: "Heta ja", jany adstupili nazad i ŭpali na ziamlu.

Ён зноў спыта́ўся ў іх: каго шука́еце? Яны сказалі: Іісуса Назарэ́я.

 

Dyk spytaŭsia ŭ ich iznoŭ: Kaho šukajecie? Jany-ž skazali: Jezusa Nazarenskaha.

Адказаў Іісус: Я сказаў вам, што гэта Я; дык вось, калі Мяне шука́еце, пакіньце іх, няхай ідуць, —

 

Adkazaŭ Jezus: Ja skazaŭ wam, što heta ja; dyk kali mianie šukajecie, pazwolcie hetym adyjści.

каб спо́ўнілася слова, якое Ён сказаў: з тых, каго Ты даў Мне, Я не загубíў нікога.

 

Kab spoŭniłasia mowa, jakuju skazaŭ: što tych, katorych ty mnie daŭ, nie zahubiŭ z ich niwodnaha.

Тады Сíман Пётр, ма́ючы меч, вы́няў яго і ўдарыў першасвятаро́вага раба́ і адсе́к яму правае ву́ха; імя́ раба́ было́ Малх;

 

Dyk Symon Piotr, majučy mieč, wyniaŭ jaho i ŭdaryŭ słuhu archiświatara i adsiek jamu prawaje wucha. A imia słuhi było Malchus.

але Іісус сказаў Пятру: укладзí меч у но́жны; чашу, якую даў Мне Айцец, няўжо́ Я не буду піць яе?

 

I skazaŭ Jezus Piatru: Ułažy mieč twoj u pochwu. Ci-ž ja nia budu pić taje čary, jakuju daŭ mnie Ajciec?

Тады атрад воінаў і тысячанача́льнік, і служы́целі Іудзейскія ўзялí Іісуса і звяза́лі Яго,

 

Dyk rota i rotny i słuhi žydoŭskija ŭziali Jezusa i źwiazali jaho.

і павялí Яго спачатку да Анны, бо ён быў це́сцем Каіа́фы, які быў першасвятаро́м у той год;

 

I prywiali jaho pierš da Annaša, bo jon byŭ cieściem Kaifaša, jaki byŭ archiświataram taho hodu.

гэта быў той Каіа́фа, які даў пара́ду Іудзеям, што лепш, каб адзін чалавек памёр за народ.

 

A heta byŭ Kaifaš, katory daŭ byŭ radu žydom: Što lepš, kab adzin čaławiek pamior za narod.

За Іісусам ішоў Сíман Пётр і другі вучань; вучань жа той быў знаёмы першасвятару́ і ён увайшоў з Іісусам у двор першасвятара́,

 

A išoŭ za Jezusam Symon Piotr i druhi wučań. Toj-ža wučań byŭ znajomy dla archiświatara i jon uwajšoŭ z Jezusam u dwaryšča archiświatara;

а Пётр стаяў каля дзвярэ́й зво́нку. Вы́йшаў тады вучань той, які быў знаёмы першасвятару́, і сказаў прыдзве́рніцы, і ўвёў Пятра.

 

a Piotr stajaŭ la dźwiarej, wonki. Dyk wyjšaŭ druhi wučań, katory byŭ znajomy dla archiświatara, i skazaŭ prydźwiernicy i ŭwioŭ Piatra.

Кажа тут служанка-прыдзве́рніца Пятру: і ты ці не з вучняў Гэтага Чалавека? Ён сказаў: не.

 

Dyk skazała Piatru prydźwiernaja słuha: Ci i ty nia z wučniaŭ hetaha čaławieka? Jon skazaŭ: Ja nie.

І стаялі рабы́ і служы́целі, раскла́ўшы во́гнішча, таму што было́ хо́ладна, і грэ́ліся; з імі Пётр таксама стаяў і грэ́ўся.

 

A stajali niawolniki i słuhi kala wuhloŭ, bo byŭ choład, i hrelisia; byŭ-ža z imi i Piotr, katory stajaŭ i hreŭsia.

Першасвята́р жа спыта́ўся ў Іісуса пра вучняў Яго і пра вучэ́нне Яго.

 

Dyk archiświatar spytaŭsia ŭ Jezusa ab jahonych wučniach i ab jahonaj nawucy.

Адказаў яму Іісус: Я адкрыта гаварыў свету; Я заўсёды навуча́ў у сінагогах і ў храме, дзе заўсёды збіра́юцца Іудзеі, і тайна не гаварыў нічога;

 

Adkazaŭ jamu Jezus: Ja jaŭna hawaryŭ świetu, ja zaŭsiody nawučaŭ u bažnicy i ŭ światyni, dzie źbirajucca ŭsie žydy, i ŭ skrytnaści nie hawaryŭ ničoha.

чаму ты ў Мяне пыта́ешся? спыта́йся ў тых, якія чулі, што́ Я гаварыў ім; вось яны ведаюць, што́ Я казаў.

 

Što mianie pytaješ? Spytajsia ŭ tych, katoryja čuli, što ja im hawaryŭ.

Калі Ён сказаў гэта, адзін са служы́целяў, што блізка стаяў, ударыў Іісуса па шчацэ і сказаў: так Ты адказваеш першасвятару́?

 

Kali-ž jon skazaŭ hetaje, adzin z słuhaŭ, jaki tam stajaŭ, daŭ Jezusu na ščace, kažučy: Ty hetak adkazwaješ archiświataru?

Адказаў яму Іісус: калі Я дрэ́нна сказаў, засве́дчы, што дрэ́нна; а калі добра, чаму ты б’еш Мяне?

 

Adkazaŭ jamu Jezus: Kali ja błaha skazaŭ, daj paświedčańnie ab błahim, a kali dobra, to našto mianie bješ?

Тады Анна паслаў Яго, звя́занага, да першасвятара́ Каіа́фы.

 

I pasłaŭ jaho Annaš źwiazanaha da Kaifaša, archiświatara.

А Сíман Пётр стаяў і грэ́ўся. Сказалі тады яму: і ты ці не з вучняў Яго? Ён адро́кся і сказаў: не.

 

A Symon Piotr stajaŭ i hreŭsia. Dyk skazali jamu: Ci i ty nia z jahonych wučniaŭ? Jon adroksia i skazaŭ: Ja nie.

Кажа адзін з рабоў першасвятара́, свая́к таго, якому Пётр адсе́к ву́ха: хіба́ я не бачыў цябе з Ім у садзе?

 

Skazaŭ jamu adzin z słuhaŭ archiświatara, swajak taho, jakomu Piotr adsiek wucha: Ci-ž ja nia bačyŭ ciabie ŭ sadzie z im?

Пётр ізноў адро́кся; і адразу пе́вень заспява́ў.

 

Dyk iznoŭ adroksia Piotr. I zaraz-ža zapiajaŭ piewień.

Тады вядуць Іісуса ад Каіа́фы ў прэто́рыю. Была́ раніца, і яны не ўвайшлі ў прэто́рыю, каб не апага́ніцца, але каб можна было́ есці пасху.

 

Dyk prywiali Jezusa ad Kaifaša ŭ pretoryju. Była-ž ranica. I sami jany nie ŭwajšli ŭ pretoryju, kab nie zaniačyścicca, ale kab mahli jeści Paschu.

Вы́йшаў Пілат да іх і сказаў: якое абвінава́чанне выстаўля́еце вы су́праць Гэтага Чалавека?

 

Dyk Piłat wyjšaŭ da ich wonki i skazaŭ: Jakoje abwinawačańnie prynosicie na hetaha čaławieka?

У адказ яны сказалі яму: калі б Ён не быў злачы́нцам, мы не вы́далі б Яго табе.

 

Jany adkazali i skazali jamu: Kali-b jon nia byŭ złačynca, my nia wydali-b jaho tabie.

Тады сказаў ім Пілат: вазьмíце Яго вы і па закону вашаму судзíце Яго. Сказалі яму Іудзеі: нам не дазваля́ецца кара́ць смерцю нікога, —

 

Dyk skazaŭ im Piłat: Waźmiecie jaho wy i pawodle wašaha zakonu asudziecie jaho. A žydy skazali jamu: Nam nia možna nikoha zabiwać.

каб спо́ўнілася слова Іісуса, якое Ён сказаў, ука́зваючы, якою смерцю Ён ма́е памерці.

 

Kab spoŭniłasia mowa Jezusa, jakuju jon skazaŭ, aznačajučy, jakoju śmierciaj mieŭ pamierci.

Увайшоў тады зноў Пілат у прэто́рыю, і паклíкаў Іісуса, і сказаў Яму: Ты Цар Іудзейскі?

 

Dyk Piłat uwajšoŭ iznoŭ u pretoryju i paklikaŭ Jezusa i skazaŭ jamu: Ty karol žydoŭski?

Адказаў яму Іісус: ты ад сябе гэта гаво́рыш, ці іншыя сказалі табе пра Мяне?

 

Adkazaŭ Jezus: Ty hetaje haworyš ad samoha siabie, ci druhija tabie skazali aba mnie?

Адказаў Пілат: хіба́ я Іудзей? народ Твой і першасвятары́ вы́далі Цябе мне; што́ Ты зрабіў?

 

Adkazaŭ Piłat: Ci ja žyd? Twoj narod i archiświatary wydali ciabie mnie; što ty zrabiŭ?

Адказаў Іісус: Царства Маё не ад гэтага свету; калі б ад гэтага свету было́ Царства Маё, то слу́гі Мае́ змага́ліся б за тое, каб Мяне не вы́далі Іудзеям. Але цяпер Царства Маё не адгэ́туль.

 

Adkazaŭ Jezus: Karaleŭstwa majo nia jość z hetaha świetu. Kali-b karaleŭstwa majo było z hetaha świetu, to słuhi maje peŭnie-ž bilisia-b, kab ja nia byŭ wydany žydom. Ciapier-ža karaleŭstwa majo nia jość adhetul.

Тады сказаў Яму Пілат: дык Ты Цар? Адказаў Іісус: ты кажаш, што Я Цар; Я на тое нарадзíўся і на тое прыйшоў у свет, каб све́дчыць пра ісціну; і кожны, хто ад ісціны, слу́хаецца голасу Майго.

 

I skazaŭ jamu Piłat: Dyk ty karol? Adkazaŭ Jezus: Ty kažaš, što ja karol. Ja na toje naradziŭsia i na toje pryjšoŭ na świet, kab daŭ paświedčańnie praŭdzie. Kožny, chto jość z praŭdy, słuchaje hołasu majho.

Кажа Яму Пілат: што ёсць ісціна? І, прамовіўшы гэта, ён зноў вы́йшаў да Іудзеяў і кажа ім: я нія́кай віны не знахо́джу ў Ім;

 

Skazaŭ jamu Piłat: Što heta praŭda?I skazaŭšy hetaje, wyjšaŭ iznoŭ da žydoŭ i skazaŭ im: Ja nie znachodžu ŭ im nijakaje winy.

ёсць жа звы́чай у вас, каб каго́сьці аднаго́ я адпуска́ў вам на Пасху; хочаце, адпушчу́ вам Цара Іудзейскага?

 

Jość-ža ŭ was zwyčaj, kab ja adnaho puščaŭ wam na Paschu: dyk chočacie, pušču wam karala žydoŭskaha?

Тады зноў закрычалі ўсе, ка́жучы: не Яго, а Вара́вву. А Вара́вва быў разбойнік.

 

Ale zakryčali iznoŭ usie, kažučy: Nie jaho, ale Barabbu. A Barabba byŭ razbojnik.