Яна 14 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Рeraklad V. Hadleuski
Няхай не трыво́жыцца сэ́рца ваша; ве́руйце ў Бога, і ў Мяне ве́руйце;
Niachaj nia trywožycca serca wašaje. Wierycie ŭ Boha i ŭ mianie wiercie.
у доме Айца Майго абíцеляў многа; а калі б не так, Я сказаў бы вам: іду падрыхтава́ць ме́сца вам;
U domie Ajca majho pamiaškańniaŭ mnoha. Kali-b inakš, to ja skazaŭ-by wam, bo idu pryhatowić wam miesca.
і калі пайду́ і падрыхту́ю ме́сца вам, зноў прыйду́ і вазьму́ вас да Сябе, каб там, дзе Я, былí і вы;
A kali adyjdu i pryhatuju wam miesca, iznoŭ pryjdu i waźmu was da siabie, kab, dzie ja, tam i wy byli.
а куды Я іду, вы ведаеце, і шлях ведаеце.
I kudy ja idu, wiedajecie, i darohu wiedajecie.
Кажа Яму Фама: Госпадзі! мы не ведаем, куды Ты ідзе́ш; і як мы можам шлях ведаць?
Skazaŭ jamu Tamaš: Panie, my nia wiedajem, kudy ty idzieš, i jak-ža možam wiedać darohu?
Кажа яму Іісус: Я — шлях і íсціна, і жыццё: ніхто не прыхо́дзіць да Айца інакш, як праз Мяне;
Skazaŭ jamu Jezus: Ja jość daroha i praŭda i žyćcio; nichto nia prychodzić da Ajca, jak tolki praz mianie.
калі б ведалі вы Мяне, то і Айца Майго ве́далі б; і з гэтага часу ве́даеце Яго і ба́чылі вы Яго.
Kali b wy mianie paznali, paŭniejž paznali-b i Ajca majho; i ad hetaha času wy paznajecie jaho i wy bačyli jaho.
Кажа яму Філіп: Госпадзі! пакажы́ нам Айца, і дастатко́ва для нас.
Skazaŭ jamu Filip: Panie, pakažy nam Ajca i chwacić nam.
Кажа яму Іісус: гэ́тулькі ча́су Я з вамі, і ты не пазна́ў Мяне, Філіп? хто бачыў Мяне, той бачыў Айца; як жа ты кажаш: «пакажы́ нам Айца»?
Skazaŭ jamu Jezus: Hetulki času ja z wami i wy nie paznali mianie? Filipie, chto bačyć mianie, toj bačyć i Ajca. Jak-ža ty kažaš: "Pakažy nam Ajca"?
ці не верыш, што Я ў Айцу́ і Айцец ува Мне? словы, якія Я гавару вам, Я не ад Сябе гавару; Айцец, які ўва Мне, Ён здзяйсня́е спра́вы;
Ci nia wierycie, što ja ŭ Ajcu, a Ajciec u-wa mnie jość? Słowy, jakija ja wam hawaru, nie ad samoha siabie hawaru, ale Ajciec, katory u-wa mnie prabywaje, jon čynić čyny.
ве́рце Мне, што Я ў Айцу і Айцец ува Мне; а калі не, то з-за самы́х спраў ве́рце Мне;
Ci nia wierycie, što ja ŭ Ajcu, a Ajciec jość u-wa mnie? Prynamsia dziela samych čynaŭ wiercie.
праўду, праўду кажу вам: хто ве́руе ў Мяне, той здзе́йсніць спра́вы, якія Я здзяйсня́ю, і бо́льшыя за іх здзе́йсніць; таму што Я да Айца Майго іду;
Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam, chto wieryć u mianie, čyny, jakija ja čyniŭ, i jon budzie čynić, i bolšyja za hetyja budzie čynić, bo ja idu da Ajca.
і чаго ні папро́сіце ў імя́ Маё, тое зраблю́, каб прасла́віўся Айцец у Сыне;
I čaho-kolečy budziecie prasić Ajca ŭ imia majo, toje ŭčyniu, kab byŭ prasłaŭleny Ajciec u Synie.
калі чаго папро́сіце ў імя́ Маё, Я зраблю́;
Kali čaho budziecie prasić mianie ŭ imia majo, toje ŭčyniu.
калі лю́біце Мяне, то за́паведзі Мае вы́канайце,
Kali wy mianie lubicie, zachoŭwajcie maje prykazańni;
і Я ўмалю́ Айца, і другога Уцяшы́целя Ён дасць вам, каб быў з вамі даве́ку,
a ja budu prasić Ajca, i jon daść wam inšaha Paciašyciela, kab prabywaŭ z wami nawieki —
Духа íсціны, Якога свет не можа прыня́ць, бо не бачыць Яго і не ве́дае Яго; а вы ве́даеце Яго, бо Ён з вамі ёсць і ў вас будзе;
Ducha praŭdy, katoraha świet nia moža pryniać, bo nia widzić jaho i nia znaje jaho. Ale wy paznajecie jaho, bo jon z wami budzie prabywać i ŭ was budzie.
не пакíну вас сіро́тамі, прыйду́ да вас;
Nie pakinu was siratami, pryjdu da was.
яшчэ трохі, і свет ужо не ўба́чыць Мяне, а вы ўба́чыце Мяне, бо Я жыву́, і вы жыць будзеце;
Jašče krychu i świet užo nia ŭbačyć mianie; a wy mianie budziecie bačyć, bo ja žywu i wy budziecie žyć.
у той дзень даве́даецеся вы, што Я у Айцу Маім, і вы ўва Мне, і Я ў вас;
U toj dzień wy paznajecie, što ja jość u Ajcu maim, a wy ŭ mnie, i ja ŭ was.
хто ма́е за́паведзі Мае́ і выко́нвае іх, той любіць Мяне, а таго, хто лю́біць Мяне, таго будзе любíць Айцец Мой, і Я ўзлюблю яго і яўлю́ яму Сябе.
Chto maje majo prykazańnie i zachoŭwaje jaho, heta toj, chto lubić mianie. A chto mianie lubić, budzie ŭzlubleny Ajcom maim, i ja budu lubić jaho i abjalu jamu samoha siabie.
Кажа Яму Іуда, не Іскарыёт: Госпадзі! што́ ста́лася, што Ты хочаш явíць Сябе нам, а не свету?
Skazaŭ jamu Juda, nia toj Iskaryjot: Panie, što stałasia, što ty maješ abjawicca nam, a nia świetu?
У адказ Іісус сказаў яму: хто лю́біць Мяне, той вы́канае слова Маё; і Айцец Мой узлю́біць яго, і Мы пры́йдзем да яго і абíцель у яго ство́рым;
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jamu: Kali chto lubić mianie, budzie zachoŭwać mowu maju, i Ajciec moj uzlubić jaho, i pryjdziem da jaho i zrobim u jaho pamieškańnie.
хто не лю́біць Мяне, той не выко́нвае слоў Маіх; слова ж, якое вы чу́еце, не Маё, а Айца, Які пасла́ў Мяне;
Chto nia lubić mianie, nie zachoŭwaje mowaŭ maich. A mowa, jakuju wy čuli, nia jość maja, ale taho, chto pasłaŭ mianie, Ajca.
гэта сказаў Я вам, бу́дучы з вамі;
Hetaje ja wam skazaŭ, prabywajučy ŭ was.
Уцяшы́цель жа, Дух Святы́, Якога пашле́ Айцец у імя́ Маё, наву́чыць вас усяму і напо́мніць вам усё, што Я казаў вам;
Paciašyciel-ža, Duch światy, katoraha pašle Ajciec u imia majo, jon was nawučyć usiaho i prypomnić wam usio, što-kolečy ja wam skazaŭ.
мір пакіда́ю вам, мір Мой даю вам; не так, як свет дае́, Я даю́ вам; няхай не трыво́жыцца сэ́рца ваша і не баіцца;
Supakoj pakidaju wam, supakoj moj daju wam; nia tak jak świet daje, ja wam daju. Niachaj nia trywožycca serca wašaje i nie baicca.
вы чулі, што Я сказаў вам: адыхо́джу і прыйду́ да вас; калі б вы любíлі Мяне, то ўзра́даваліся б, што Я сказаў: іду да Айца, бо Айцец Мой бо́льшы за Мяне;
Wy čuli, što ja wam skazaŭ: "Adychodžu i prychodžu da was". Kali-b wy lubili mianie, peŭnie ciešylisia-b, što idu da Ajca, bo Ajciec bolšy za mianie.
і Я сказаў вам цяпер, перш, чым збыло́ся, каб вы паве́рылі, калі збу́дзецца.
I ciapier ja skazaŭ wam pierš čym staniecca, kab, kali staniecca, wy wieryli.
Ужо няшма́т Я буду гаварыць з вамі; бо ідзе князь свету гэтага і ўва Мне не ма́е нічога;
Užo niamnoha budu z wami hawaryć, bo idzie kniaź hetaha świetu, a ŭ mnie jon ničoha nia maje,
але каб ведаў свет, што Я люблю́ Айца і, як запаве́даў Мне Айцец, так раблю, — уста́ньце, по́йдзем адгэ́туль.
ale kab świet paznaŭ, što ja lublu Ajca i jak mnie daŭ zahad Ajciec, tak čyniŭ. Ustańcie, pojdziem adhetul.
