Яна 14 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Рeraklad V. Hadleuski
Хай не трывожыцца сэрца ваша. Верце ў Бога і ў Мяне верце.
Niachaj nia trywožycca serca wašaje. Wierycie ŭ Boha i ŭ mianie wiercie.
У доме Айца Майго жытла многа; а калі б не, сказаў бы Я вам, што іду прыгатаваць вам месца.
U domie Ajca majho pamiaškańniaŭ mnoha. Kali-b inakš, to ja skazaŭ-by wam, bo idu pryhatowić wam miesca.
І калі адыду ды прыгатую вам месца, зноў прыйду і прыму вас да Сябе, каб і вы былі там, дзе Я.
A kali adyjdu i pryhatuju wam miesca, iznoŭ pryjdu i waźmu was da siabie, kab, dzie ja, tam i wy byli.
І куды Я іду, вы ведаеце, і дарогу ведаеце».
I kudy ja idu, wiedajecie, i darohu wiedajecie.
Сказаў Яму Тамаш: «Госпадзе, не ведаем, куды ідзеш; а як жа можам ведаць дарогу?»
Skazaŭ jamu Tamaš: Panie, my nia wiedajem, kudy ty idzieš, i jak-ža možam wiedać darohu?
Кажа яму Ісус: «Я — дарога, і праўда, і жыццё. Ніхто не прыходзіць да Айца, як толькі праз Мяне.
Skazaŭ jamu Jezus: Ja jość daroha i praŭda i žyćcio; nichto nia prychodzić da Ajca, jak tolki praz mianie.
Калі б вы Мяне пазналі, то і Айца Майго таксама б ведалі; і адгэтуль вы ведаеце Яго і бачыце Яго».
Kali b wy mianie paznali, paŭniejž paznali-b i Ajca majho; i ad hetaha času wy paznajecie jaho i wy bačyli jaho.
Кажа Яму Піліп: «Госпадзе, пакажы нам Айца, і хопіць нам».
Skazaŭ jamu Filip: Panie, pakažy nam Ajca i chwacić nam.
Кажа яму Ісус: «Ужо так доўга Я з вамі, і вы не пазналі Мяне, Піліп? Хто бачыць Мяне, бачыць і Айца. Як жа ты кажаш: “Пакажы нам Айца”?
Skazaŭ jamu Jezus: Hetulki času ja z wami i wy nie paznali mianie? Filipie, chto bačyć mianie, toj bačyć i Ajca. Jak-ža ty kažaš: "Pakažy nam Ajca"?
Не верыш, што Я — у Айцу, а Айцец — ува Мне? Словы, якія Я вам кажу, не ад Сябе Самога кажу; Айцец, Які заўсёды ўва Мне, робіць справы Свае.
Ci nia wierycie, što ja ŭ Ajcu, a Ajciec u-wa mnie jość? Słowy, jakija ja wam hawaru, nie ad samoha siabie hawaru, ale Ajciec, katory u-wa mnie prabywaje, jon čynić čyny.
Верце Мне, што Я — у Айцу, а Айцец — ува Мне, а як не, дык дзеля саміх учынкаў верце Мне.
Ci nia wierycie, što ja ŭ Ajcu, a Ajciec jość u-wa mnie? Prynamsia dziela samych čynaŭ wiercie.
Сапраўды, сапраўды, кажу вам: хто верыць у Мяне, той будзе рабіць справы, якія Я раблю, а нават большыя за тыя ўчыніць, бо Я іду да Айца Майго.
Sapraŭdy, sapraŭdy kažu wam, chto wieryć u mianie, čyny, jakija ja čyniŭ, i jon budzie čynić, i bolšyja za hetyja budzie čynić, bo ja idu da Ajca.
І пра што толькі прасіць будзеце ў імя Маё, зраблю гэта, каб Айцец быў праслаўлены ў Сыне;
I čaho-kolečy budziecie prasić Ajca ŭ imia majo, toje ŭčyniu, kab byŭ prasłaŭleny Ajciec u Synie.
калі Мяне аб чым прасіць будзеце ў імя Маё, Я зраблю.
Kali čaho budziecie prasić mianie ŭ imia majo, toje ŭčyniu.
Калі Мяне любіце, захоўвайце прыказанні Мае;
Kali wy mianie lubicie, zachoŭwajcie maje prykazańni;
і Я буду прасіць Айца, і іншага Суцяшальніка дасць вам, каб заставаўся з вамі навек,
a ja budu prasić Ajca, i jon daść wam inšaha Paciašyciela, kab prabywaŭ z wami nawieki —
Духа праўды, Якога свет не можа прыняць, бо Яго не бачыць і не ведае Яго. Вы Яго ведаеце, бо сярод вас Ён застаецца ды ў вас будзе.
Ducha praŭdy, katoraha świet nia moža pryniać, bo nia widzić jaho i nia znaje jaho. Ale wy paznajecie jaho, bo jon z wami budzie prabywać i ŭ was budzie.
Не пакіну вас сіротамі, прыйду да вас.
Nie pakinu was siratami, pryjdu da was.
Яшчэ трохі, і свет Мяне ўжо не ўбачыць; але вы Мяне ўбачыце, бо Я жыву і вы жыць будзеце.
Jašče krychu i świet užo nia ŭbačyć mianie; a wy mianie budziecie bačyć, bo ja žywu i wy budziecie žyć.
Вось, у той дзень пазнаеце, што Я — у Айцу Маім, і вы — ува Мне, і Я — у вас.
U toj dzień wy paznajecie, što ja jość u Ajcu maim, a wy ŭ mnie, i ja ŭ was.
Хто мае прыказанні Мае і беражэ іх, — гэта той, хто Мяне любіць; а хто Мяне любіць, таго любіць будзе Айцец Мой, і Я яго любіць буду, і аб’яўлю яму Сябе Самога».
Chto maje majo prykazańnie i zachoŭwaje jaho, heta toj, chto lubić mianie. A chto mianie lubić, budzie ŭzlubleny Ajcom maim, i ja budu lubić jaho i abjalu jamu samoha siabie.
Кажа Яму Юда, не Іскарыёт: «Госпадзе, што гэта сталася, што Ты маеш аб’явіцца нам, а не свету?»
Skazaŭ jamu Juda, nia toj Iskaryjot: Panie, što stałasia, što ty maješ abjawicca nam, a nia świetu?
Адказаў Ісус і сказаў яму: «Калі хто Мяне любіць, будзе берагчы слова Маё, і Айцец Мой палюбіць яго, і Мы прыйдзем да яго і зробім жытло ў яго;
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jamu: Kali chto lubić mianie, budzie zachoŭwać mowu maju, i Ajciec moj uzlubić jaho, i pryjdziem da jaho i zrobim u jaho pamieškańnie.
хто Мяне не любіць, не беражэ слова Майго. А слова, якое чуеце, не Маё, але Таго, Хто паслаў Мяне, Айца.
Chto nia lubić mianie, nie zachoŭwaje mowaŭ maich. A mowa, jakuju wy čuli, nia jość maja, ale taho, chto pasłaŭ mianie, Ajca.
Гэта вам сказаў, між вамі знаходзячыся.
Hetaje ja wam skazaŭ, prabywajučy ŭ was.
А Суцяшальнік, Дух Святы, Якога Айцец пашле ў імя Маё, Ён вас усяму навучыць ды прыпомніць вам усё, што Я вам казаў.
Paciašyciel-ža, Duch światy, katoraha pašle Ajciec u imia majo, jon was nawučyć usiaho i prypomnić wam usio, što-kolečy ja wam skazaŭ.
Супакой пакідаю вам, супакой Мой даю вам; не як дае свет, Я вам даю. Няхай не трывожыцца сэрца ваша, і няхай не ведае страху.
Supakoj pakidaju wam, supakoj moj daju wam; nia tak jak świet daje, ja wam daju. Niachaj nia trywožycca serca wašaje i nie baicca.
Чулі, што Я сказаў вам: адыходжу і прыходжу да вас. Калі б вы Мяне любілі, сапраўды цешыліся б, што Я сказаў: “Іду да Айца”, бо Айцец Мой большы за Мяне.
Wy čuli, što ja wam skazaŭ: "Adychodžu i prychodžu da was". Kali-b wy lubili mianie, peŭnie ciešylisia-b, što idu da Ajca, bo Ajciec bolšy za mianie.
І цяпер сказаў Я вам, перш чым сталася тое, каб, калі станецца, паверылі.
I ciapier ja skazaŭ wam pierš čym staniecca, kab, kali staniecca, wy wieryli.
Шмат ужо не буду вам гаварыць, бо ідзе князь гэтага свету; і ён не мае нічога ўва Мне,
Užo niamnoha budu z wami hawaryć, bo idzie kniaź hetaha świetu, a ŭ mnie jon ničoha nia maje,
але, каб свет пазнаў, што Я люблю Айца ды, як Айцец Мне даў загад, так раблю. Падыміцеся, пойдземце адсюль.
ale kab świet paznaŭ, što ja lublu Ajca i jak mnie daŭ zahad Ajciec, tak čyniŭ. Ustańcie, pojdziem adhetul.
